V SA/Wa 22/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Justyna Żurawska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2023 r. sprawy ze skargi R. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 października 2022 r. znak BP.503.22.2022.1216.WA7.279308 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 28 listopada 2022 r. R. N. (zwany dalej "Stroną" lub "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 października 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej. Skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. V SA/Wa 22/23 w dniu 5 stycznia 2023 r. Ww. decyzja z dnia 19 października 2022 r. została doręczona Stronie w dniu 25 października 2022 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 28 listopada 2022 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako wniesionej na decyzję organu I instancji z dnia 11 stycznia 2022 r., ewentualnie w przypadku przyjęcia, że skarga została wniesiona na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 października 2022 r. o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że w sprawie niniejszej Sąd przyjął, iż skarga z dnia 28 listopada 2022 r. została wniesiona przez Stronę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 października 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej. Bezsprzecznie bowiem skarga na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 stycznia 2022 r. jako na decyzję wydaną w I instancji nie przysługuje. Dokonując oceny treści skargi pod kątem przedmiotu zaskarżenia Sąd miał na uwadze, że skarga została wniesiona już po wydaniu decyzji przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz iż została wywiedziona przez samą Stronę, której intencją było poddanie kontroli sądu decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej. Zauważyć również należy, że przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a.", i zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji organu II instancji z dnia 19 października 2022 r. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 października 2022 r. została Stronie doręczona 25 października 2022 r. (zob. potwierdzenie odbioru zawarte w aktach administracyjnych sprawy). Zatem termin do skutecznego wniesienia skargi zakończył swój bieg z dniem 24 listopada 2022 r. (czwartek). Natomiast skarga została przez Stronę wniesiona w dniu 28 listopada 2022r. (poniedziałek) bezpośrednio w biurze podawczym organu (zob. prezentata k. 4; por. także wyjaśnienia organu w odpowiedzi na skargę). A zatem skarga z dnia 28 listopada 2022 r. została wniesiona już po upływie ustawowego terminu trzydziestu dni, o którym mowa w art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. Dodać przy tym należy, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie co do terminu wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. § 3 p.p.s.a., sąd skargę odrzucił. W związku z tym, że z akt sprawy nie wynika by Skarżący uiścił jakąkolwiek kwotę tytułem wpisu od skargi, brak jest orzeczenia w tym przedmiocie.