IV SAB/Wr 712/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV skargi kasacyjnej Dyrektora Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Wykrotach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2026 r. sygn. akt IV SAB/Wr 712/25 w sprawie ze skargi M. C. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Wykrotach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 25 czerwca 2024 r. postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić organowi uiszczony wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł (słownie: sto) złotych.

Wyrokiem z dnia 26 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie ze skargi M. C. (dalej również: skarżący) na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Wykrotach (dalej również: organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 25 czerwca 2024 r.: 1) zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 25 czerwca 2024 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 25 czerwca 2024 r. i bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (dalej: wyrok z dnia 26 lutego 2026 r.). Od wyroku z dnia 26 lutego 2026 r. organ, działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika tj. radcę prawnego, wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 23 kwietnia 2026 r., pismem Sądu z dnia 27 kwietnia 2026 r. pełnomocnik organu został wezwany do nadesłania, pełnomocnictwa procesowego lub jego odpisu do zastępowania organu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Na wykonanie wezwania zakreślono pełnomocnikowi organu termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi organu w dniu 28 kwietnia 2026 r. Pismem z dnia 5 maja 2026 r. (data stempla pocztowego i data pisma) pełnomocnik organu nadesłał: 1) uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, datowanego na dzień 16 kwietnia 2026 r. i udzielonego przez Burmistrza Nowogrodźca, do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 lutego 2026 r., obejmującego m.in. umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi; 2) nieuwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa, datowanego na dzień 16 kwietnia 2026 r. i udzielonego przez Dyrektora Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Wykrotach, do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 lutego 2026 r., obejmującego m.in. umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej obarczone jest przymusem radcowsko-adwokackim. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Według art. 178 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Z kolei art. 46 § 3 zd. pierwsze p.ps.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jednocześnie, stosownie do brzmienia art. 6 ust. 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499), radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. W związku z nieprzedłożeniem pełnomocnictwa do wniesionej skargi kasacyjnej, pismo Sądu zawierające wezwanie do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi organu (będącego radcą prawnym) w dniu 28 kwietnia 2026 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku upływał w dniu 5 maja 2026 r. W dniu 5 maja 2026 r. pełnomocnik organu skierował do Sądu pismo, do którego załączył kserokopię (wydruk) pełnomocnictwa organu. Jednakże dołączona do ww. pisma kserokopia pełnomocnictwa nie zawierała wynikających z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych obligatoryjnych elementów, tj. podpisu pełnomocnika identyfikującego osobę sporządzającą odpis dokumentu oraz miejsca sporządzenia odpisu - nie została w żaden sposób uwierzytelniona. Niespełnienie któregokolwiek z określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych wymagań sprawia, że poświadczenie nie ma ustawowo wymaganych cech, wobec czego nie jest wierzytelne. Zauważyć także należy, że nieuwierzytelniona kserokopia nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 10 grudnia 2021 r., sygn. akt I OZ 524/21, 29 listopada 2016 r., sygn. akt: I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt: I FZ 327/15, z 13 maja 2016 r., sygn. akt: II GZ 442/16 i z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt: II GZ 1010/15). Istotą odpisu - jak przyjmuje się w teorii i praktyce, mimo braku definicji ustawowej - jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to dalszy egzemplarz pisma zgodny także swoim układem treści z oryginałem (tj. jego odbitka maszynowa lub wykonana techniką kserograficzną, kolejny wydruk dokumentu przygotowanego na komputerze, itp.), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne pozostaje poświadczenie zgodności tak przygotowanego odpisu ze składanym oryginałem pisma (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 1998 r., sygn. akt III CZP 107/98). Ponadto należy wyjaśnić, że w aktach sprawy nie ma innego, skutecznego pełnomocnictwa, które upoważniałoby radcę prawnego P. F. do reprezentowania organu. Za takowe nie może być uznany dołączony do pisma pełnomocnika organu z dnia 5 maja 2026 r. odpis pełnomocnictwa udzielonego przez Burmistrza Nowogrodźca zawierającego umocowanie do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 lutego 2025 r. i występowania przed sądami administracyjnymi. Organem, którego bezczynność była przedmiotem skargi, i którego bezczynność stwierdził Sąd w wyroku z dnia 26 lutego 2026 r. był Dyrektor Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Wykrotach, a nie Burmistrz Nowogrodźca. Wymaga również podkreślenia, że dyrektor szkoły publicznej jest organem reprezentującym jednostkę organizacyjną, która wykonuje zadania publiczne, tym samym jest w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zaś jego bezczynność w tym zakresie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Nie ma w tym przypadku znaczenia istnienie stosunku podległości służbowej między dyrektorem szkoły publicznej a organem wykonawczym gminy. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z 14 grudnia 2022 r. (sygn. akt I FZ 278/22), ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika powinno być gwarancją dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Za błędy i zaniechania pełnomocnika ustanowionego w sprawie odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Mocodawca - w tym przypadku organ - ponosi więc ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swego pełnomocnika. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji (pkt I sentencji postanowienia). O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).