IV SAB/Wa 53/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: przyznać radcy prawnemu J. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Wyrokiem z dnia 16 września 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M. (dalej: "skarżącej") na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 3 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy zwolnił skarżącą z kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej radcę prawnego. W piśmie z dnia 8 lutego 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że wyznaczyła radcę prawnego J. C. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w niniejszej sprawie. W dniu 10 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną w niniejszej sprawie wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte ani w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 1262/17 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, uchylił zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata o której mowa w pkt 1 lit. c omawianego przepisu dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł. W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącej należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł (tj. 75 % stawki minimalnej, bowiem wyznaczony radca prawny nie reprezentował skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.