IV SAB/Wa 409/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Rząsa Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Annę Szymańską od udziału w sprawie ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia oddalić wniosek.

H. M. wniosła do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy C. z [..] lipca 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy uznania żądania ustalenia przebiegu domniemanego rowu i jego odtworzenia. Skarga postanowieniem z 30 grudnia 2016 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została odrzucona. W piśmie z 17 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Annę Szymańską z udziału w sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że ww. sędzia jest stronnicza i nierzetelna, jak również, że "nie rozróżnia 2 różnych spraw WSA oraz SKO oraz obarcza mnie winą za bezczynność SKO". Skarżąca dodała, że wnosi o wyłączenie ww. sędziego "także z powodu postanowienia z 19.12.2016 r. które w ogóle nie powinno zostać wydane w IV Wydziale – skoro wniosek dot. m.in. przewodniczącej tego Wydziału IV i powinien być rozpoznawany w innym Wydziale WSA". Ponadto skarżąca podniosła, że "postanowienie z 19.12.2016 r. jest stronnicze i nie ma podstaw faktycznych i prawnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej również jako "p.p.s.a."), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję procesową, która ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 2 p.p.s.a.). Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych panuje pogląd, że fakt, iż strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu, zarządzeń wydawanych w toku postępowania, czy też pozostaje w subiektywnym przeświadczeniu o stronniczości bądź złej woli sędziego rozpatrującego jej sprawę czy też wszystkich sędziów danego sądu, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przekonanie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09, wskazane orzeczenie i orzeczenia powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Również niezadowolenie skarżącego z wydawanych przez sędziego orzeczeń w innych sprawach zainicjowanych jego skargami ani też niezadowolenie odnoszące się do sposobu prowadzenia innych postępowań sądowych nie stanowi automatycznej przesłanki wyłączenia tego sędziego (por. postanowienia NSA: z 2 lipca 2013 r., II OZ 527/13; z 27 września 2012 r., II OZ 816/12; z 21 września 2012 r. II OZ 608/12). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanym wniosku skarżąca domaga się wyłączenia sędziego WSA Anny Szymańskiej, która została wyznaczona sprawozdawcą w sprawie. Argumentacja skarżącej oparta została na uchybieniach sędziego, jakich zdaniem skarżącej, miały miejsce przy wydaniu postanowienia z 19 grudnia 2017 r. oddalającego wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego WSA: Teresy Zyglewskiej, sędziego WSA Pawła Grońskiego i sędziego WSA Piotra Korzeniowskiego. Skarżąca wyraziła przekonanie, że skoro wniosek dotyczył m.in. Przewodniczącej Wydziału IV, to wniosek powinien być rozpoznany w innym Wydziale WSA. Przypomnieć należy, że ww. sędzia była również sprawozdawcą w rozpoznaniu wniosku. W ocenie skarżącej sędzia WSA Anna Szymańska jest stronnicza, nierzetelna, zarówno przy rozpoznaniu wniosku o wyłączenie ww. sędziów, jak i oceny dopuszczalności skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Anna Szymańska w oświadczeniu złożonym 21 marca 2017 r. (k.80) wyjaśniła, że między nią a żadną ze stron niniejszego postępowania nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 p.p.s.a. wyłączające go od rozpoznania sprawy. Nie istnieje także inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek uznał, że wskazane we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają przyczyn wyłączenia ww. sędziego. Stanowią natomiast wyraz niezadowolenia skarżącej z podejmowanych przez ww. sędziego rozstrzygnięć. Tymczasem, ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa procesowego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej i nie stanowi przesłanki określonej w art. 19 p.p.s.a. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59). Uzupełniająco należy wyjaśnić, że pełnienie przez sędziego funkcji Przewodniczącego Wydziału oznacza, że sędzia wykonuje jedynie techniczno-organizacyjne czynności sądu z zakresu organizacji pracy wydziału którym kieruje i nie mają wpływu na sposób rozpatrzenia spraw przez sędziów w zakresie orzekania. Wyraźnie zaakcentować należy, że zgodnie z art. 4 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sędziowie sądów administracyjnych w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom. W konsekwencji stwierdzono, że skarżąca nie wykazała we wniosku żadnych konkretnych okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość bezstronność sędziego WSA Annę Szymańską czy podważałyby wiarygodność oświadczenia złożonego przez tego sędziego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniająca wyłączenie ww. sędziego i na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.