IV SAB/Wa 125/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.) po rozpoznaniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na bezczynność Ministra Klimatu i Środowiska w sprawie rozpatrzenia skargi postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 6 lutego 2025 r. R. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Klimatu i Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia skargi zawartej w piśmie z 12 listopada 2024 r. skierowanym do Departamentu Leśnictwa i Łowiectwa Ministerstwa Klimatu i Środowiska. W piśmie z 12 listopada 2024 r. skarżący na podstawie art. 227 oraz art. 229 pkt 7 k.p.a. oraz art. 5 ust. 1 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach, złożył skargę na Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z powodu nienależytego wykonywania zadań prze podległe mu organy, poprzez nieprawidłowe finansowanie działalności dodatkowej Lasów Państwowych z niewyodrębnionych środków, uzyskiwanych z działalności podstawowej. W piśmie z 13 marca 2025 r. stanowiącym odpowiedź na skargę, Minister Klimatu i Środowiska wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie, a w razie nieuwzględnienia powyższego – o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ze względu na jej wniesienie z naruszeniem art. 52 § 1 w zw. z § 2 p.p.s.a. poprzez wniesienie skargi bez uprzedniego wystąpienia z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z wymienionych powyżej regulacji wskazanych w ustawie p.p.s.a. wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania może być prowadzona tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy organy administracji publicznej podejmują działania w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla podmiotu publicznego funkcjonującego w ramach przyznanych organowi uprawnień. Skarga wniesiona w sprawie, która wykracza poza zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ustosunkowując się do wniesionej w niniejszej sprawie skargi, należy wskazać, że dotyczy ona bezczynności organu w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na zapytanie, z którym skarżący wystąpił 21 lipca 2024 r. do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, w jaki sposób finansowane jest i na jakich zasadach funkcjonować będzie przedsięwzięcie Nadleśnictwa Świeradów, polegające na budowie pola kempingowego "z prawdziwego zdarzenia", na realizację którego Nadleśnictwo postanowiło przeznaczyć "ogromne" środki. Zauważyć należy, że bezczynność organu ma miejsce wtedy, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe wywody, sąd stwierdza, że żądanie skarżącego zawarte w piśmie z 12 listopada 2024 r. zatytułowanym: "Skarga" nie podlegało załatwieniu w żadnej z form władczego działania organów administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1–3 p.p.s.a. Odpowiedź na powyższe zapytanie nie mogła być bowiem udzielona w decyzji administracyjnej albo postanowieniu. Wykluczyć należy także w tym kontekście możliwość zakwalifikowania takiej odpowiedzi jako aktu lub czynności z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie konkretyzowałaby ona uprawnień lub obowiązków po stronie skarżącego. W konsekwencji należy więc przyjąć, że skierowane zapytanie przez skarżącego nie skutkowało powstaniem obowiązku wydania aktu lub podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a., co w konsekwencji oznacza, że skarga zarzuca Ministrowi Klimatu i Środowiska bezczynność poza zakresem art. 3 § 2 pkt 9 i 10 p.p.s.a. Powyższa ocena prowadzi do wniosku, że przedmiotowa skarga okazała się niedopuszczalna, gdyż wskazany w niej przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu z art. 3 § 2 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, że przyjmując nawet, iż pismo skarżącego miało charakter skargi wnoszonej w trybie przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: k.p.a., to należy wskazać, że postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego (art. 227 k.p.a.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16; wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09 oraz z 26 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 26/07). Mając na względzie treść wskazanych wyżej przepisów, stwierdzić należało, że skarga na bezczynność Ministra Klimatu i Środowiska jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.