IV SAB/Po 59/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania podania postanawia odrzucić skargę.

R. S. pismem z dnia [...] lutego 2021 r. wniósł drogą elektroniczną za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania podania w sprawie [...] W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie argumentując, że zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto Kolegium wyjaśniło, że postępowanie prowadzone pod numerem [...], w ramach którego wysłano pismo z [...] grudnia 2019r., niekończące postępowanie, po otrzymaniu odpowiedzi Burmistrza Ś. z dnia [...] grudnia 2019r., włączone zostało do sprawy [...] zakończonej [...] grudnia 2019r. zawiadomieniem o przekazaniu według właściwości podania R. S. z [...] listopada 2019r. (ponaglenie) do Rady Miejskiej w Ś.. Sprawa [...] nie stanowiła odrębnego postępowania, było to wyłącznie pismo do organu I instancji o ustosunkowanie się do ponaglenia i przekazania akt sprawy. Zdaniem Kolegium, duża ilość pism wraz z załącznikami kierowanych do Kolegium przez R. S. wymagała dokonywania wyjaśnień z Burmistrzem Ś. oraz sprawdzenie wcześniejszej korespondencji tak, by sprawy się nie "dublowały" i można było ustalić ich przedmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kognicji sądu administracyjnego uregulowany został w ustawie z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196) [w skrócie: "k.p.a."], postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto, zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że przedmiot żądania skarżącego nie mieści się w żadnej z powyższych kategorii spraw podlegających kontroli sądowej, albowiem w niniejszej sprawie jako przedmiot zaskarżenia skarżący wskazał przewlekłość w sprawie [...], gdzie Kolegium kierowało pismo do Burmistrza Ś. jako organu I instancji celem ustosunkowania się do ponaglenia i przekazania akt sprawy. Sprawa o znaku [...] nie stanowiła odrębnego postępowania zakończonego jednym z aktów przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 i 4a, na które można wnieść skargę na przewlekłość postępowania organów administracji publicznej. W ocenie Sądu takie pismo informacyjne nie posiada cech żadnego z aktów lub czynności wymienionych w cytowanym wyżej przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., stanowi jedynie informację organu. Również żadna z ustaw szczególnych nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego pisma do sądu (WSA w Poznaniu z 15 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Po [...], dostępne [...]). Przedmiotowa skarga na przewlekłość postępowania w przedmiocie rozpoznania podania odnosząca się do pisma informacyjnego organu administracji publicznej, jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu. W tym stanie rzeczy skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Nadto zauważyć należy, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Treść przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Z treści skargi wynika wprost, że skarżący wnosi skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie [...] Z przedłożonych do akt sądowych sprawy dokumentów, stanowiących załączniki do skargi na poparcie jej twierdzeń oraz akt administracyjnych sprawy nie wynika, by skarżący złożył ponaglenie na przewlekłość w sprawie będącej przedmiotem kontroli sądowej. Zatem i z tego powodu skarga zasługuje na odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jak Sąd orzekł w postanowieniu. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.