IV SA/Wr 96/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Dolnośląskiego Kuratora Oświaty z dnia 19 grudnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa szkolnego ucznia postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w pkt. III sentencji wyroku z dnia 13 maja 2026 r., sygn. akt IV SA/Wr 96/26 w ten sposób, że w miejsce słów "zasądza od Dyrektora II Liceum Ogólnokształcącego w Lubinie" wpisać "zasądza od Dolnośląskiego Kuratora Oświaty".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Niesporne jest natomiast, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Tymczasem w pkt. III sentencji wyroku z 13 maja 2026 r. (IV SA/Wr 96/26) dot. skargi na decyzję Dolnośląskiego Kuratora Oświaty błędnie podano dane organu zobowiązanego do zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jako organ oznaczono Dyrektora II Liceum Ogólnokształcącego w Lubinie, podczas gdy zobowiązanym w świetle art. 200 p.p.s.a. jest Dolnośląski Kurator Oświaty - organ, który wydał zaskarżoną decyzję z 19 grudnia 2025 r. Zaistniała pomyłka polegająca na błędnym oznaczeniu organu zobowiązanego do zwrotu kosztów postępowania sądowego ma charakter oczywisty i w związku z tym wymagała sprostowania. Jednocześnie Sąd wskazuje, że dopuszczalność prostowania rozstrzygnięć w przedmiocie kosztów wynika z utrwalonego orzecznictwa (por. postanowienie NSA z 25 listopada 2005 r., FSK 2071/04; z 5 lutego 2013 r., I FSK 1764/11; z 4 kwietnia 2017 r., II GSK 1447/15; z 12 stycznia 2017 r., II FSK 3261/14; z 22 września 2016 r., II GZ 892/16; z 12 sierpnia 2016 r., I GSK 1496/14; postanowienie z 3 lutego 2016 r., II FSK 3117/15; z 11 maja 2015 r. 2015 r., II FSK 52/12; z 2 lutego 2015 r., I FSK 1846/13 i z 20 października 2014 r., II FSK 3790/13 - CBOSA). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.