IV SA/Wr 747/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV w sprawie ze skargi A. T. na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 września 2021 r. nr DOW NFZ/WEF/DRU/96832/MP2021 w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu wezwania do zapłaty postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 23 września 2021 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarżący A. T. wniósł skargę na pismo Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 września 2021 r., którego kserokopię strona załączyła do skargi. Z uwagi na to, że nadesłana przez stronę skarga stanowiła kserokopię (na której odbita była jedynie kserokopia podpisu strony), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 2 listopada 2021 r., pismem z dnia 8 grudnia 2021 r., Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie prawidłowo podpisanej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt, wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 10 grudnia 2021 r. (k. 30 akt sądowych). W dniu 14 grudnia 2021 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał – sporządzone odręcznie, nieczytelne i niepodpisane pismo, opatrzone sygn. akt SA/Wr 747/21 oraz kserokopię nieczytelnych pism (jedno było opatrzone dopiskiem " IV Ko/Wr 1021 bezczynność", drugie datą – 18 maja 2021 r.), które strona opatrzyła parafką. Korespondencja ta zawierała m.in. również kserokopię pisma Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu z dnia 5 października 2021 r. informującego tut. Sąd o wyznaczeniu dla strony pełnomocnika z urzędu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 397/21. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podnosząc, że sprawa ie należy do właściwości sądów administracyjnych. Podniósł, że zaskarżone przez stronę pismo NFZ z dnia 15 września 2021 r., informujące o nieuwzględnieniu wniosku o rozłożeniu na raty, dotyczy należności cywilnoprawnej, powstałej na skutek wystawiania przez skarżącego recept objętych refundacją ceny leku lub wyrobu medycznego z naruszeniem art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera. Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2022 r. referendarz sądowy przekazał sprawę sędziemu sprawozdawcy celem oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy w świetle art. 247 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczność wniesienia skargi ustawodawca uzależnia m.in. od spełnienia przez skargę warunków formalnych. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony. Podpis ten powinien być własnoręczny. Nie musi to być podpis czytelny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt II OZ 925/19). Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka odrębna regulacja została przewidziana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W okolicznościach faktycznych sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 2 listopada 2021 r., pismem z dnia 8 grudnia 2021 r., Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie prawidłowo podpisanej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 10 grudnia 2021 r. Z zachowaniem terminu skarżący nadesłał – sporządzone odręcznie, nieczytelne, pismo, opatrzone sygn. akt SA/Wr 747/21 i niepodpisane oraz kserokopię nieczytelnych pism (jedno było opatrzone dopiskiem " IV Ko/Wr 1021 bezczynność", drugie datą – 18 maja 2021 r.), które strona opatrzyła parafką. Żadne z tych pism nie można uznać za prawidłowe wykonanie przez stronę wezwania Sądu z dnia 8 grudnia 2021 r., które dotyczyło podpisania skargi z dnia 23 września 2021 r. wniesionej na pismo Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 września 2021 r. Okoliczność nieuzupełnienia przez stronę braków formalnych skargi obligowała Sąd, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia, o czym Sąd działając na podstawie wspomnianego przepisu oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł w punkcie I postanowienia. Na marginesie należy dodać, że zaskarżone pismo Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 września 2021 r. nie mieści się w żadnej z form prawnych działania administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem skarga strony (jako niedopuszczalna) i tak nie mogłaby zostać merytorycznie rozpoznana przez Sąd. Odnosząc się do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, wskazać należy, że zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Powołany przepis art. 247 p.p.s.a. wprowadza samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stanowi on, że prawo to nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co oznacza, że ocena tego zagadnienia dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 14 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 1622/13, 5 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 143/14, dostępne na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: CBOSA). O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 719/19, CBOSA). Chodzi zatem o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. W szczególności dotyczy to przypadku, w którym skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I OZ 802/12 oraz z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 146/14, CBOSA). W ocenie Sądu, z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w stanie faktycznym sprawy. Ocena ta skutkowała oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 247 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie II postanowienia. Końcowo należy wspomnieć, że Sądowi znane jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt III OZ 1162/21 (CBOSA), niemniej Sąd zauważa, że wspomniane postanowienie dotyczyło sytuacji, gdy Sąd I instancji odrzucił skargę i oddalił wniosek o przyznanie prawa w pomocy na zasadzie art 247 p.p.s.a., podczas gdy ze względu na przyczynę odrzucenia skargi obowiązywał przymus adwokacjo-radcowski. W niniejszej sprawie natomiast środek zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu skargi strona może składać samodzielnie.