III OZ 171/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2023 r., IV SA/Wr 747/21 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi A. T. na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu wezwania do zapłaty postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 14 lutego 2023 r., IV SA/Wr 747/21 odrzucił wniosek A. T. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 marca 2022 r., IV SA/Wr 747/21 w sprawie ze skargi A. T. na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu wezwania do zapłaty. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 14 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. T. na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] września 2021 r., nr [...]w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu wezwania do zapłaty oraz oddalił jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie jego zaskarżenia został doręczony skarżącemu 24 marca 2022 r. Skarżący 1 kwietnia 2022 r. (data stempla pocztowego) wniósł zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 6 czerwca 2022 r. odrzucił zażalenie skarżącego, jako złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 24 czerwca 2022 r. Pismem z 5 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 14 marca 2021 r. Zdaniem Sądu pierwszej instancji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu został złożony z naruszeniem art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd stanął na stanowisku, że 1 kwietnia 2022 r. skarżący mógł podjąć aktywność w sprawie, skoro w tej właśnie dacie osobiście wystosował zażalenie na postanowienie z 14 marca 2022 r. Najpóźniej zatem 1 kwietnia 2022 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu dla dokonania tej czynności procesowej powinien zostać złożony nie później niż 8 kwietnia 2022 r. Wniosek nadany w urzędzie pocztowym 5 lipca 2022 r. jest zatem spóźniony i podlega odrzuceniu. Skarżący, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, zaskarżonemu postanowieniu zarzucając naruszenie art. 88 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu Wrocławiu do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie, należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że wniosek skarżącego z 5 lipca 2022 r. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia z 1 kwietnia 2022 r. na postanowienie z 14 marca 2022 r. był spóźniony. Jednakże niezasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że w niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dacie wniesienia przez skarżącego zażalenia na postanowienie z 14 marca 2022, tj. 1 kwietnia 2022 r. Sąd w swoich rozważaniach pominął istotną okoliczność, jaką było wydanie w toku postępowania postanowienia z 6 czerwca 2022 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego z 1 kwietnia 2022 r., jako wywiedzionego z uchybieniem terminu do jego złożenia. W tym dniu bowiem Sąd pierwszej instancji przesądził o wniesieniu przez skarżącego zażalenia z przekroczeniem siedmiodniowego terminu. W tych okolicznościach, wobec doręczenia skarżącemu 24 czerwca 2022 r. odpisu postanowienia z 6 czerwca 2022 r., termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął 1 lipca 2022 r. W tym dniu skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 6 czerwca 2022 r. Wraz zażaleniem skarżący był zobligowany również do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Wobec tego stwierdzić należy, że wniesiony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z 1 kwietnia 2022 r. na postanowienie z 14 marca 2022 r., złożony został z uchybieniem terminu. W tych okolicznościach za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 88 p.p.s.a. Dla prawidłowości niniejszego rozstrzygnięcia nie mają znaczenia okoliczności podnoszone przez skarżącego w zażaleniu. Istotne w sprawie było niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z uwagi na powyższe wniosek ten nie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.