IV SA/Wr 719/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 20 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Prezydenta W. z dnia 7 października 2022 r., (bez numeru) w przedmiocie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 7 listopada 2022 r. (data wpływu do organu) skarżący wniósł za pośrednictwem Prezydenta W. (dalej: organ) skargę na postanowienie tego organu z dnia 7 października 2022 r., (bez numeru) w przedmiocie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, albowiem – zdaniem organu - została ona wniesiona na akt niepodlegający kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie niepodjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Z powyższego wyliczenia wynika, że sądową kontrolą objęte są postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie Prezydenta W. wydane zostało na podstawie art. 24 § 3 k.p.a. i nie przysługuje na nie prawo wniesienia zażalenia. Od postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 k.p.a., a zatem dotyczących wyłączenia pracownika oraz organu administracyjnego, Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie na nie skargi do sądu. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika organu od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest w związku z tym ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 570/22, LEX nr 3351327). Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 u.p.p.s.a.