IV SA/Wr 516/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 27 stycznia 2026 r. o sygn. akt IV SA/Wr 516/25 w sprawie ze skargi B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 25 czerwca 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 stycznia 2026 r. o sygn. akt IV SA/Wr 516/25.

Wyrokiem z 27 stycznia 2026 r. o sygn. IV SA/Wr 516/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę B. O. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 25 czerwca 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Z treści protokołu rozprawy wynika, iż skarżąca stawiła się osobiście na rozprawę i – po ogłoszeniu wyroku poprzez odczytanie jego sentencji i podaniu przez sędziego sprawozdawcę jego zasadniczych motywów – została przez Sąd pouczona iż "uzasadnienie pisemnie ogłoszonego wyroku zostanie doręczony na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Niezgłoszenie wniosku w terminie powoduje utratę prawa do wniesienia skargi kasacyjnej" (k. 24 akt sądowych). Niniejszy wyrok uzyskał walor prawomocności z dniem 27 lutego 2026 r. Wnioskiem z 26 marca 2026 r. skarżąca wywiodła do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku Sądu. Postanowieniem z 8 kwietnia 2026 r. o sygn. IV SA/Wr 516/25 Sąd odmówił skarżącej sporządzania uzasadnienia wyroku wskazując, że został on złożony po terminie, który mijał 3 lutego 2026 r. (art. 141 § 3 p.p.s.a). Niniejsze postanowienie zostało skarżącej skutecznie doręczone 14 kwietnia 2026 r. (k. 41 akt sądowych). Pismem 16 kwietnia 2026 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym Lądek Zdrój 17 kwietnia 2026 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu z 27 stycznia 2026 r. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że podczas rozprawy 27 stycznia 2026 r. była w ciężkiej sytuacji życiowej i zdrowotnej. Wskazała, że zachorowała w miesiącu lipcu 2025 r. na ciężką chorobę półpasiec, która ma bardzo agresywny przebieg. Do tej pory (15 kwietnia 2026 r.) zmaga się z ostrymi bólami i ze skutkami choroby (powikłaniami). Podniosła, że w styczniu 2026 r. pomogła jej znajoma i zabrała ją do Egiptu na miesięczną rehabilitację, aby w ciepłym klimacie wydobrzała. Podkreśliła, że w wyniku wojny na wschodzie nie mogła wrócić do kraju, znajoma zabrała ją do Włoch, skąd wróciła do Polski 13 marca 2026 r. Po powrocie z Włoch, znajoma zabrała ją do Środy Śląskiej, było nadal bardzo zimno, a skarżąca nie posiada opału i pieca. Zarówno przed wyjazdem, jak i po wyjeździe, skarżąca – jak wskazała – była zajęta swoją chorobą i nie miała na myśli zając się pisaniem wniosku o uzasadnienie. Do wniosku skarżąca załączyła m.in. kserokopię zaświadczenia lekarskiego z 5 sierpnia 2025 r. na okoliczność, że nadal jest leczona po chorobie (półpasiec) oraz bilety lotnicze do Egiptu. Zarządzeniem z 30 kwietnia 2026 r., pouczono skarżącą o treści art. 87 p.p.sa i wezwano do uzupełnienia braków formalnych wniosku z 16 kwietnia 2026 r. poprzez wskazanie daty w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu oraz dokonanie czynności, której skarżąca uchybiła (ponowne złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku), w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to skutecznie doręczono skarżącej 6 maja 2026 r. (k. 52 akt sądowych), która to w piśmie z 8 maja 2026 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym Lądek Zdrój 11 maja 2026 r.) złożyła formalny wniosek o wydanie uzasadnienia wyroku wraz z sentencją jaki zapadł na rozprawie w dniu 27 stycznia 2026 r. Wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Podkreśliła, że sytuację życiową i zdrowotną, która wpłynęła na uchybienie terminu do złożenia wniosku przedstawiła w piśmie z 16 kwietnia 2026 r. wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze. zm., dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym w art. 87 § 1 i § 2 oraz § 4 p.p.s.a. zastrzeżono, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że skarżąca nie uprawdopodobniła by uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z 27 stycznia 2026 r. o sygn. akt IV SA/Wr 516/25 nastąpiło bez jej winy. W przedmiotowej sprawie przyczyną, dla której strona skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, który zapadł na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem 27 stycznia 2026 r. była wskazywana przez nią w piśmie z 16 kwietnia 2026 r. podróż którą odbyła - w ramach rekonwalescencji po chorobie - do Egiptu, Włoch, a następnie po powrocie do Polski, który nastąpił 13 marca 2026 r., do Środy Śląskiej. Jak wynika z kserokopii biletu lotniczego do Egiptu, skarżąca w niniejszą podróż udała się dopiero 31 stycznia 2026 r. Podczas gdy wyrok Sądu zapadł już 27 stycznia 2026 r. i termin do wniesienia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upływał z dniem 3 lutego 2026 r. Tym samym skarżąca jeszcze przed wylotem do Egiptu mogła zatem skutecznie złożyć do Sądu wniosek o uzasadnienie wyroku. Tym bardziej, że skarżąca była obecna na rozprawie, która odbyła się przed tut. Sądem w dniu 27 stycznia 2026 r. i wówczas to została też prawidłowo pouczona o terminie jego złożenia. Niemniej jednak, jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie uczyniła tego w okresie od 27 stycznia 2026 r. do 31 stycznia 2026 r. (czyli w okresie poprzedzającym jej wylot do Egiptu). Poza tym, skarżąca nie udowodniła też, że termin jej wylotu do Egiptu (31 stycznia 2026 r.) był konieczny z uwagi na jej stan zdrowia. Skarżąca podniosła jedynie, że był on niezbędny z uwagi na chorobę na którą zapadła w lipcu 2025 r. (półpasiec). Nie przedłożyła jednak na potwierdzenie tej okoliczności stosownych dokumentów. Przedłożone przez nią zaświadczenie lekarskie dowodzi bowiem jedynie okoliczności, że w dacie jego wydania tj. w dniu 5 sierpnia 2025 r. skarżąca była leczona z powodu półpaśca. Skarżąca nie przedłożyła jednak analogicznego zaświadczenia, że w styczniu 2026 r. w dalszym ciągu była leczona na półpasiec, na który zachorowała w 2025 r. Nie przedłożyła również żądnego zaświadczenia z którego wynikałaby konieczność rehabilitacji w związku z powikłaniami po tej chorobie, czy też konieczność wyjazdu do ciepłego kraju. Z tych też powodów, Sąd nie mógł przyjąć, że skarżąca uprawdopodobniła, by nie poniosła winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z 27 stycznia 2026 r. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.