IV SA/Wr 283/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o uznaniu za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 12 kwietnia 2019 r. W. S.(dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie w formularzu prawa pomocy zawarł skargę na opisaną w sentencji decyzję Wojewody D. Postanowieniem z dnia 2 maja 2019 r. , sygn. akt IV SPP/Wr 61/19 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Z pisma Okręgowej Rady Radców Prawnych we W. z dnia 9 maja 2019 r. wynika, ze pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wyznaczono radcę prawnego K. D. Pismem z dnia 13 czerwca 2019 r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji decyzję Wojewody D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W zaskarżonej decyzji pouczono skarżącego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Wojewody D. w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, ze została ona doręczona skarżącemu w dniu 21 marca 2019 r.. Trzydziesty dzień, licząc od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji, upływał w dniu 20 kwietnia 2019 r. i był sobotą. Następnym dniem była niedziela 21 kwietnia 2019 r. Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 90) był to dzień ustawowo wolny od pracy. Takim dniem był również dzień następny, tj. poniedziałek, zgodnie z art. 1 lit. d tej ustawy. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a. zakończył swój bieg 23 kwietnia 2019 r. (wtorek). Przesyłka zawierająca skargę została tymczasem nadana w Urzędzie Pocztowym W.32 w dniu 13 czerwca 2019 r. W tym stanie rzeczy należy uznać, że skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Stosownie do wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia. Skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.