IV SA/Wr 184/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 kwietnia 2024 r., nr [...] nr postępowania [...] w sprawie ze skargi: A. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2026 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego za okres od 1 czerwca 2022 r. do 31 maja 2023 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji we wskazanym zakresie.

Pismem z 20 lutego 2026 r. A. S. działając przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2026 r., nr [...] (nr postępowania [...]) w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko S. S. za okres od 1 czerwca 2022 r. do 31 maja 2023 r. W skardze pełnomocnik Skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji (numer decyzji jak i postępowania tożsamy w obu instancjach) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 kwietnia 2024 r. w zakresie zobowiązania Skarżącego do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego za okres od 1 czerwca 2022 r. do 31 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika Skarżącego nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z powyższym unormowaniem, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przy czym ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody - i to o znacznych rozmiarach - lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez skarżącego szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie dokonuje natomiast oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. W sprawie pełnomocnik Skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał jakichkolwiek okoliczności odnoszących się do przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawca powinien podnieść zobiektywizowane okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, przy czym przedstawiona argumentacja musi być spójna oraz odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku takiej argumentacji zabrakło. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania lub odmowy wstrzymania wykonania aktu lub czynności pozostaje niezależne od zasadności samej skargi. Na tym etapie postępowania zaskarżona decyzja nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.