IV SA/Wr 166/23

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Marcin Jarecki po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 10 stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odmówić przyznania radcy prawnemu B. S. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji.

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt IV SPP/Wr 22/23 stronie skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie zarejestrowanej następnie pod sygnaturą akt IV SA/Wr 166/23, dotyczącej opisanej w sentencji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła radcę prawnego B. S. Wyrokiem z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wr 166/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w punkcie I oddalił wniesioną skargę, a w punkcie II przyznał pełnomocnikowi z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Pismem z dnia 7 grudnia 2023 r. pełnomocnik skarżącego wywiodła skargę kasacyjną od ww. wyroku, zaskarżając go w całości. Wniosła również m.in. o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Wniosek ten nie zawierał oświadczenia, że koszty pomocy prawnej z urzędu nie zostały uiszczone w całości bądź w części. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 25 lutego 2026 r., sygn. akt I OSK 21/24 oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika z urzędu. Zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2026 r., poz. 136 ze zm., dalej rozporządzenie) koszty pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Stosownie jednak do treści § 3 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej zawiera oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Wskazane oświadczenie jest koniecznym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, który nie podlega uzupełnieniu w drodze wezwania do usunięcia braków formalnych. Wobec obligatoryjności zawarcia takiego oświadczenia we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu rozstrzygnięcie o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie może zostać podjęte w przypadku braku takiego oświadczenia (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14, z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt I FZ 325/15 oraz z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 679/18 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz zachowujące aktualność na gruncie obecnie obowiązujących regulacji prawnych). W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy pełnomocnik strony skarżącej sformułował wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu jedynie poprzez stwierdzenie, że domaga się on zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wskazany wniosek nie czyni więc zadość dyspozycji § 3 rozporządzenia. Nie ma bowiem w nim mowy o tym, czy opłata wymieniona w § 2 pkt 1 rozporządzenia została uiszczona w całości lub przynajmniej w części. Z tych przyczyn należało odmówić pełnomocnikowi z urzędu przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.