IV SA/Wr 110/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 stycznia 2025 r., nr 010070/680/1891795/2024 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 10 lutego 2025 r. K. B. (dalej: skarżący) wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 16 stycznia 2025 r. w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. Niniejsza skarga nie zwierała podpisu skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 17 marca 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia – w terminie 7 dni – braków formalnych skargi (ar. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a) poprzez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu oraz podanie numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że w dniu 24 marca 2025 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 1 kwietnia 2025 r. Z uwagi na to, że strona przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 7 kwietnia 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie ww. braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 14 kwietnia 2025 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt sprawy, skarga nie została bowiem podpisana w siedzibie Sądu i nie przesłano również podpisanego jej egzemplarza, a nadto nie podano numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 57 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Należy mieć na uwadze, że odrzucenie skargi może nastąpić wyłącznie na skutek braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie sprawie dalszego biegu. Istotnym jest również, że jeżeli strona została wezwana do uzupełnienia kilku braków formalnych uniemożliwiających nadanie sprawie dalszego biegu, to wystarczające dla odrzucenia skargi jest niespełnienie choćby jednego z nich, nawet jeżeli pozostałe zostały przez stronę uzupełnione. Co istotne dla sprawy, w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o następującej treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd." Jak wynika z treści podjętej przez NSA uchwały nr PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy (nie administracyjnych – co wymaga podkreślenia Sądu), a w przypadku jego braku, na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Skoro, w rozpoznawanej sprawie, skarżący nie podjął adresowanej do niego i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisania skargi w siedzibie Sądu oraz podania numeru PESEL), doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło 24 marca 2025 r. W konsekwencji zatem należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu 7 kwietnia 2025 r. (k. 15 akt sądowych), natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął bezskutecznie 14 kwietnia 2025 r. (poniedziałek). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.