IV SA/Wa 976/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę

R. P. złożył skargę na złożył skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania, w której zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 6 października 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. utrzymał ww. postanowienie referendarza sądowego w mocy. Zarządzeniem z dnia 8 marca 2017 r. Przewodnicząca Wydziału IV wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Skarżący w piśmie złożonym w dniu 3 kwietnia 2017 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ostatecznie rozstrzygając kwestie zażalenia na zarządzenie z 8 marca 2017 r. oraz ww. wniosku o przyznanie prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami: - z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1218/18 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2018 r. odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego wydziału IV z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; - z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1219/18 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2018 r. odrzucające zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2018 r., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2018 r. (karta nr 147 akt sądowych) skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu do skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie skarżący został zobowiązany wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 8 marca 2017 r. Do uiszczenia tej opłaty został wezwany po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii zażalenia na zarządzenie o wpisie oraz złożonego wraz z tym zażaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienia NSA z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1218/18 i II OZ 2019/18). Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 marca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 stycznia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 324 akt sądowych), a zatem 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 21 stycznia 2018 r. (poniedziałek). Skarżący nie uiścił należnego wpisu w zakreślonym terminie, co potwierdza adnotacja z dnia 4 marca 2019 r., w której stwierdzono, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 26 lutego 2019 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nie niweczą czynności R. P. w postaci dalszych wniosków o przyznanie prawa pomocy – składanych w kolejnych pismach procesowych w niniejszej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1047/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy Sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby bowiem doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W postanowieniu z dnia 27 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 730/18, w sprawie dotyczącej skargi R. P. i M. P. NSA, powołując się na utrwalone stanowisko judykatury podkreślił, że: "z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu, oraz nie przerywa biegu 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi ponowne wniesienie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. o sygn. akt I CKN 1461/98, publik. OSNC z 1999 r. z. 11, poz. 96, czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02)." Podsumowując, wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi przez skarżącego w rozpatrywanej sprawie, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.