IV SA/Wa 553/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 14.03. 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta i Gminy C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta i Gminy C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. wymierzającą Miastu i Gminie C. administracyjną karę pieniężną w wysokości 90.533,00 zł za wprowadzanie w 2010 r. ścieków do rzeki O. z naruszeniem warunków dotyczących składu ścieków, określonych w pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym decyzją Starosty P. z dnia [...] września 2005 r. nr [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Miasto i Gmina C.. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkować będzie trudnymi do odwrócenia skutkami dla strony skarżącej. Uiszczenie administracyjnej kary pieniężnej ze względu na wysokość kary stanowiłoby ogromne obciążenie dla budżetu oraz uniemożliwi gminie przeprowadzenie niezbędnych i zaplanowanych inwestycji, jak budowa dróg, modernizacja oczyszczalni ścieków, do których wykonania jest zobligowana realizując zadania własne na dany rok. Skarżący podniósł, że kwota ta nie jest przewidziana w budżecie gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 powyższego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy szkody majątkowej, jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawioną we wniosku argumentację, wykonanie decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężną może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość ustalonej kary pieniężnej, stwierdzić należy, że uiszczenie jej może spowodować znaczne trudności dla strony. Konieczność uiszczenia kary pieniężnej wiązałaby się z przesunięciem środków finansowych rozdysponowanych w ramach przyjętego przez gminę budżetu, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do ograniczenia wykonania niezbędnych zadań własnych gminy. Przesunięcia środków budżetowych przeznaczonych na realizację zadań własnych gminy mogłyby spowodować znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki w związku z naruszeniem dyscypliny budżetowej. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.