IV SA/Wa 28/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: ustanowić dla R. P. adwokata

W toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, R. P. (dalej: "skarżący") zwrócił się z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżący podniósł, że ze względu na stan zdrowia oraz brak możliwości poniesienia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, wniosek o ustanowienie adwokata jest w pełni uzasadniony. Podniósł, że od kilku lat jest ciężko chory i mimo, że jest zatrudniony na pełen etat z minimalnym ustawowym wynagrodzeniem, to od lutego 2016 r. nie otrzymuje wynagrodzenia, bowiem lekarz nie dopuścił go do pracy. Nie posiada już prawa do zasiłku chorobowego, ani innych zasiłków z ZUS. Oświadczył że jest w trakcie składania wniosku o rentę chorobową. Korzysta z pomocy dzieci. Skarżący wskazał, że toczą się wobec niego trzy procesy o spłatę kredytów (o sygnaturach akt: [...], [...], [...]). Jako "zobowiązania zaległe" wymienił: niespłacone kredyty w kwocie 250.000 zł (spory sądowe), zaległy czynsz – 4.300 zł, energia – 300 zł, ZUS – około 100.000 zł ("wniosek o abolicję") Jako wydatki stałe wskazał: leki – około 300 zł, czynsz najmu mieszkania – 1050 z, gaz – 10 zł, jedzenie – 400 zł. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku – w terminie 14 dni – poprzez: a) złożenia oświadczenia o źródłach jego utrzymania w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz o wysokości tych źródeł utrzymania - w szczególności do wyjaśnienia skąd skarżący czerpie środki na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych – w przypadku otrzymywania pomocy od osób trzecich np. krewnych lub znajomych, należy dołączyć ich oświadczenia o wielkości i rodzaju świadczonej przez nich pomocy, b) udokumentowania "zaległych zobowiązań", o których mowa w rubryce nr 11 formularza PPF, c) nadesłania kopii umowy najmu mieszkania; d) złożenia wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy; ewentualnie do złożenia oświadczenia o nieposiadaniu rachunków, kont bankowych; W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 25 maja 2017 r. oświadczył m.in., że - jedynym źródłem utrzymania jest pomoc synów, którzy łożą na jego utrzymanie; otrzymuje od nich miesięcznie kwotę 450 zł (jako dowód przedłożył oświadczenia synów, z których wynika, że syn L. P. od stycznia 2017 r. udziela pomocy ojcu w wysokości 250 zł miesięcznie, a syn S. P. – w kwocie 200 zł miesięcznie); - przedkłada pozew wierzyciela na dowód zadłużenia w wysokości 250.000 zł z tytułu niespłaconego kredytu (sprawa toczy się aktualnie w Sądzie Okręgowym w [...] [...] Wydział Cywilny, sygn. akt [...]); - nie jest w stanie udokumentować wysokości zaległego czynszu, ze względu na brak dowodów wpłaty; nie posiada pisemnej umowy najmu – umowa została zawarta ustnie; sprawa ta zostanie uregulowana pod koniec br., bowiem właściciela mieszka obecnie w [...] i skarżący ma z nią utrudniony kontakt; skarżący podniósł, że zaległość w czynszu zwiększyła się o 2.100 zł o obecnie wynosi 6.400 zł; Ponadto do pisma skarżący dołączył: - kopię postanowienia Sądu w sprawie [...] o ustanoweniu dla niego radcy prawnego, - kopię pozwu powoda, zawiadomienia Sądu Rejonowego [...] w [...] [...] Wydział Cywilny oraz pisma powoda z dnia 6 listopada 2015 r. w sprawie [...]; - kopię pozwu o wydanie nakazu zapłaty w postepowaniu upominawczym z [...] października 2013 r. oraz pisma Sądu z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie [...]; - wyciąg z konta bankowego z kresu marzec- maj 2017 r., z saldem początkowym: "- 55,50 zł" i saldem końcowym: "-117,54 zł". Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla sienie i rodziny. Oceniając sytuację materialną i życiową skarżącego wzięto pod uwagę, że skarżący nie posiada żadnego majątku, oszczędności. Wobec skarżącego toczą się postępowania cywilne w sprawie niespłaconych kredytów i zobowiązań. Skarżący utrzymuje się dzięki wsparciu finansowemu dwóch synów, od których otrzymuje ok. 450 zł miesięcznie. Należy także podnieść, że – jak wynika z akt sprawy – w związku ze złym stanem zdrowia (oczekiwanie na operację kardiochirurgiczną, korzystanie z Poradni Zdrowia Psychicznego Szpitala [...], co zostało udokumentowane stosownymi zaświadczeniami), skarżący już trzykrotnie w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego składał wnioski o odroczenie rozprawy. W ocenie referendarza sądowego opisana sytuacja uzasadnia uwzględnienie wniosku skarżącego, bowiem wykazał on, że ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, przekracza jego możliwości finansowe. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.