II SA/Ke 247/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została wysłana na adres D. G., a następnie ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia 10 stycznia 2017 r., została złożona tego samego dnia w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce listowej (awizo). Na zwrotnym potwierdzeniu doręczyciel wskazał, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej [...] i będzie ona tam pozostawiona na okres 7 dni. Powtórnego awiza dokonano 18 stycznia 2017 r. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy 25 stycznia 2017 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na opisaną na wstępie decyzję D. G. wniósł 21 marca 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 kpa. W myśl tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu na to, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doręczenie dokonane w trybie art. 44 kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, 10 i 18 stycznia 2017 r., jednak skarżący nie podjął jej w terminie. Wobec tego stosownie do art. 44 kpa decyzję należało uznać za doręczoną 24 stycznia 2017 roku, a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 23 lutego 2017 r. Zatem skarga złożona 21 marca 2017 r., została wniesiona z uchybieniem terminu. W tym miejscu podnieść należy, że w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się notatka, z której wynika, że 2 lutego 2017 r. do organu odwoławczego stawił się skarżący i poinformował, że z powodu nieobecności w Polsce nie mógł odebrać przesłanej mu decyzji z [...]. Ponieważ 1 lutego osobiście zgłosił się do organu odwoławczego, ale decyzji nie otrzymał zwrócił się o przesłanie mu egzemplarza decyzji. Decyzja ta została mu wysłana 2 lutego 2017 r.. Stwierdzić należy, że otrzymanie 21 lutego 2017 r. kopii decyzji przez skarżącego nie zmienia skutku prawnego doręczenia, które nastąpiło z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 kpa. W orzecznictwie podkreśla się, że w sytuacji, kiedy nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie pisma organu II instancji stronie nie może być uznane jako ponowne doręczenie i nie powoduje ponownego otwarcia dla strony terminu do wniesienia skargi. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz (por. wyroki NSA z 2 września 2010 r. sygn. II FSK 636/09 i z 14 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 10/07, z 4 września 2015 r. sygn. II OSK 133/14 oraz wyrok WSA w Warszawie z 28 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2497/10dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.