IV SA/Wa 2175/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego uchyla zaskarżoną decyzję

D. C. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z [...] kwietnia 2017 r. rozstrzygającą o wymeldowaniu wymienionej skarżącej z miejsca pobytu stałego w budynku położonym przy ul. P. [...] w O. Stan sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] lipca 2016 r. E. P. i J. G.- [...] wniosły o wymeldowania skarżącej z pobytu stałego w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. Prezydent Miasta O. decyzją z [...] kwietnia 2017 r. rozstrzygnął o wymeldowaniu skarżącej z wyżej opisanego miejsca pobytu stałego. Od powyższej decyzji odwołała się skarżąca. Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2017 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z [...] kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że na podstawie analizy zebranego materiału w sprawie ustalono, że właścicielkami budynku nr [...] położonego przy ul. P. w O. są wnioskodawczynie. Wymienione we wniosku o wymeldowanie D. C. wskazały, że nie mieszka ona w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. od około 1986 r. Przebywała pod ww. adresem w starym domu, który został wyburzony, następnie wybudowany został nowy - obecnie istniejący. D. C. po wyprowadzeniu się zamieszkała w budynku nr [...] położonym przy ul. S. w O. i nadal tam przebywa. Budynek nr [...] położony przy ul. P. w O. jest w stanie surowym, nie ma w nim mediów, tj. wody, kanalizacji, ponadto nigdy nie został oddany do użytku. Prośby o wymeldowanie spowodowały, że babcia wnioskodawczyń przywiozła do ww. lokalu m. in. stary stół, krzesło, kuchenkę bez gazu, a w oknie postawiła świeże kwiaty. E. P. w wyjaśnieniach składanych [...] września 2016 r. dodała, że w 2004 r. razem z siostrą J. G.- [...] zostały właścicielkami budynku nr [...] położonego przy ul. P. w O.. Wówczas nikt w nim nie mieszkał. Babcia D. C. od około 30 lat zamieszkuje w budynku nr [...] położonym przy ul. S. w O. Dysponuje kluczami do omawianego mieszkania, ale tylko dlatego, że przechowywała w nim paszę dla kur. Będąc miesiąc temu w ww. budynku, zauważyła, że D. C. zajęła jedno pomieszczenie (zamykane na klucz), wstawiła fotel oraz stolik, na którym stały żywe kwiaty. D. C. oświadczyła, że od 1957 r. nieprzerwanie mieszka w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. Wyjaśniła, że pierwszy dom parterowy wybudowali razem z mężem w latach sześćdziesiątych. W 1987 r. rozbudowali go i dopiero w 1994 r. przepisali ten dom W. (córce) i S. G., ustanawiając sobie prawo dożywotniego zamieszkiwania. Obecnie w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. mieszka razem z synem W. C. Zajmuje w nim jeden pokój o powierzchni ok. [...] m . W mieszkaniu tym nie ma łazienki i wody, a kuchnia gazowa znajduje się w pokoju. W budynku nr [...] położonym przy ul. S. w O. przebywa bardzo rzadko, korzysta tam z łazienki i telewizora. Zdarza się również, że tam nocuje. Bywa również u drugiego syna – W. C. W. C. - pełnomocnik D. C. - wskazał, że jego matka mieszka w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. Zajmuje jeden pokój i opłaca rachunki za energię elektryczną. Wymieniony wskazał przy tym, że rachunki są tak niskie, ponieważ mieszka blisko i bardzo często jego matka robi sobie u niego pranie, prasuje i ma lodówkę. W lokalu nie ma wody. Dysponuje również kluczami do ww. mieszkania. Stanowi ono centrum życiowe matki. To w tym mieszkaniu gotuje sobie potrawy, odpoczywa i prowadzi gospodarstwo domowe. Świadek S. G. zeznał, że działkę i parterowy dom przy ul. P. [...] w O. otrzymał razem z żoną od D. C. i H. C. (rodziców żony). W 1987 r. został zburzony stary parterowy dom i na jego miejsce wybudowano nowy piętrowy budynek. Wyjaśnił, że w 1987 r. teściowie wyprowadzili się do budynku nr [...] przy ul. S. w O.. D. C. nadal tam mieszka. Zajmuje w tym domu całe piętro. Od 2004 r. sporny budynek stanowi własność córek, tj. E. P. oraz J. G.- [...], a D. C. ma ustanowioną na ww. nieruchomości służebność osobistą. Świadek S. M. zeznał, że raz lub dwa razy w miesiącu widuje D. C. jak przyjeżdża rowerem na posesję przy ul. P. [...] w O. Najczęściej ma to miejsce w godzinach porannych i po około godzinie wymieniona odjeżdża. Z informacji jakie posiada wynika, że w przedmiotowym budynku nie da się mieszkać. Nie widuje aby paliło się światło w tym domu, bez względu na porę roku. Świadek S. N. wskazał, że czasami bywa w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. Wyjaśnił, że w domu tym mieszka D. C. razem z synem W. C. Zajmują jeden pokój, w którym jest tapczan i fotel rozkładany. Bywał u nich latem w godzinach porannych, natomiast zimą nie był w ww. mieszkaniu. J. C. wskazał, że jego matka D. C. zamieszkuje w miejscu stałego zameldowania. Razem z W. C. zajmuje jeden pokój, który zimą był ogrzewany kuchenką węglową (zginęła w kwietniu 2016 r.). W jego domu położonym przy ul. S. [...] w O. wymieniona nie przebywa. Rzeczy D. C. znajdują się w budynku w O. Korzysta ona z łazienki znajdującej się w mieszkaniu W. C. lub w świadka domu. Powyższe potwierdziła przesłuchana w charakterze świadka G. C. Nadto inni świadkowie: K. S., B. A. G, Z. S. oraz A. W. - wskazali, że D. C. mieszkała i nadal mieszka w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. W dniu [...] września 2016 r. odbyły się oględziny budynku przy ul. P. [...] w O. Ustalono, że w mieszkaniu tym jest energia elektryczna, nie ma jednak wody. W ww. budynku brakuje łazienki i toalety. D. Ch. zajmuje jedno pomieszczenie (ok. [...] m2), w którym znajduje się tapczan pojedynczy, fotel rozkładany, stolik, szafka oraz mała dwupalnikowa kuchenka elektryczna. W mieszkaniu nie ma szafy, ubrania D. C. wisiały na wieszakach. Dom ten znajduje się w stanie surowym. W piśmie z [...] października 2016 r. skarżąca wskazała, że po 14-dniowym pobycie w sanatorium zastała w bramie oraz furtce wejściowej na nieruchomości przy ul. P. [...] w O. łańcuchy i kłódki uniemożliwiające jej wejście do ww. budynku. Po dostaniu się na podwórko zauważyła też wymienione zamki w drzwiach. Powyższe potwierdził W. C., który w nadesłanym do organu I instancji oświadczeniu z [...] października 2016 r. poinformował, że w nocy z [...] na [...] października 2016 r. zostały zamknięte brama wjazdowa oraz furtka prowadzące do ww posesji. W związku z powyższym jego matka D. C. nie może wejść do ww. mieszkania. Z kolei J. G.- [...] w piśmie z [...] listopada 2016 r. wyjaśniła, że wymiana zamków w drzwiach, bramie wjazdowej oraz furtce miała miejsce około [...] września 2016 r. D. C. złożyła w Sądzie Rejonowym w O. I Wydział Cywilny pozew o przywrócenie naruszonego posiadania. Postanowieniem z [...] listopada 2016 r. (sygn. akt [...]) ww. Sąd postanowił zabezpieczyć roszczenie powódki D. C. poprzez nakazanie J. G.- [...] i E. P. niezwłoczne wydanie jej kluczy do drzwi wejściowych w budynku mieszkalnym przy ul. P. [...] w O. oraz wydanie klucza do furtki do ww. posesji. W dniu [...] lutego 2017 r. odbyły się ponowne oględziny budynku przy ul. P. [...] w O. Ustalono, że pokój, który poprzednio zajmowała D. C. jest pusty. Pod ścianą stał pojedynczy tapczan. Brak jest jakichkolwiek innych rzeczy i sprzętów. W całym domu było bardzo zimno (brak ogrzewania). Obecna podczas oględzin J. G.- [...] wyjaśniła, że ani ona, ani jej siostra nie zabrały rzeczy D. C., które znajdowały się w pokoju podczas poprzednich oględzin. Prokuratura Rejonowa w O. w piśmie z [...] marca 2017 r. wskazała, że postanowieniem z [...] grudnia 2016 r. zostało prawomocnie umorzone dochodzenie, (sygn. [...]) w sprawie utrudniania D. C. korzystania z budynku nr [...] położonego przy ul. P. w O. od [...] października 2016 r. do [...] października 2016 r., tj. o czyn z art. 191 § 1a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera ustawowych znamion czynu zabronionego. W oświadczeniu kierowanym do organu pierwszej instancji z [...] marca 2017 r. E. P. wskazała m. in. że jej babcia D. C. nie zamieszkuje w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. Wskazała, że to w mieszkaniu położonym przy ul. S. [...] w O. babcia realizuje swoje podstawowe funkcje życiowe, tj. mieszka, nocuje, spożywa posiłki, itp. Ostatnie informacje o zamieszkiwaniu babci w miejscu stałego zameldowania pochodzą z końca lat 80-tych. Faktem jest jedynie, że w latach 90-tych D. C. na ww. nieruchomości hodowała krowę, kury i składowała siano. Po śmierci jej mamy bardzo często spędzała czas u babci w mieszkaniu przy ul. S. [...] w O. Co roku spotykali się tam u babci z okazji świąt, imienin i innych uroczystości. W dniu [...] marca 2017 r. zostali przesłuchani świadkowie. Świadek D. P. (przesłuchana również [...] sierpnia 2016 r.) zeznała, że mieszka w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. W mieszkaniu tym od około 36-37 lat nikt nie przebywa, tzn. od kiedy rozebrano stary dom i wybudowano nowy. Obecnie budynek ten nie nadaje się do zamieszkiwania, jest to pustostan. D. C. mieszkała i nadal mieszka w budynku nr [...] położonym przy ul. S. w O. Nie widuje nikogo na posesji położonej przy ul. P. [...] w O. Nie widziała świateł w oknach, dymu z komina czy też pojemnika na śmieci. Świadek S. M. podtrzymał swoje zeznania z [...] września 2016 r. i wskazał dodatkowo, że od co najmniej 10 lat nie widział nikogo na ww. nieruchomości. Świadek R. G. (przesłuchany również [...] sierpnia 2016 r.) zeznał, że w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. od 1989 r. nikt nie mieszka. Wcześniej jeszcze w starym domu faktycznie pomieszkała D. C. W 2016 r. widywał wymienioną na ww. posesji, jak chodziła do syna W. C. D. C. zamieszkuje w budynku nr [...] położnym przy ul. S. w O. Podtrzymał poprzednie zeznania z [...] września 2016 r. D. C. nigdy nie mieszkała w nowo pobudowanym przez niego domu. Mieszkanie to jest nadal niewykończone, jest pustostanem, niedopuszczonym do użytku. Skarżąca nie informowała go, że chce zamieszkać w ww. budynku. Cały czas przebywała i przebywa na nieruchomości położonej przy ul. S. [...] w O. Świadek G. W. zeznała, że D. C. mieszka dwa domy za nią, tj. w budynku położonym przy ul. S. w O. (nie pamięta nr). Świadek E. K. (przesłuchana również [...]sierpnia 2016 r.) wskazała, że od 39 lat mieszka w budynku nr [...] położonym przy ul. S. w O. D. C. zamieszkuje w budynku obok, tj. nr [...]. Wymieniona ma oddzielne wejście i zajmuje piętro tego domu. Wskazała, że bardzo często widuje D. C. Widzi ją na ww. posesji, jak jedzie rowerem, rozmawia z sąsiadką, itp. Z całą stanowczością może stwierdzić, że D. C. zamieszkuje pod ww. adresem. Natomiast w miejscu stałego zameldowania nie przebywa od ponad 30 lat. Przesłuchany w charakterze strony [...] marca 2017 r. W. C., pełnomocnik D. C., wskazał m. in., że jego matka do około 1960 r. mieszkała w starym domu położonym przy ul. P. [...] w O., natomiast potem, tj. do [...] października 2016 r. (do dnia wymiany zamków w drzwiach) przebywała w nowo wybudowanym mieszkaniu. Pismem z [...] maja 2017 r. Wojewoda [...] wezwał W. C, pełnomocnika D. C., do wyjaśnienia, czy w związku z faktem, że Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z [...] listopada 2016r. (sygn. akt [...]) zabezpieczył roszczenie jego mocodawczyni o przywrócenie naruszonego posiadania lokalu mieszkalnego w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. od strony zachodniej, matka podejmowała kroki mające na celu wyegzekwowanie postanowienia. W odpowiedzi wymieniony wskazał, że E. P. oraz J. G.- [...] nie wykonały powyższego postanowienia Sądu i nie wydały jego matce kluczy do budynku. Ponadto opróżniły ww. mieszkanie z rzeczy matki. Z powództwa wnioskodawczyń w Sądzie Rejonowym w O. I Wydział Cywilny toczy się postępowanie o wygaśnięcie służebności mieszkania (sygn. akt [...]). Podstawą materialnoprawną niniejszej decyzji jest art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r., a nadto i art. 25 ust. 1 ewidencji ludności. Spełnienie przesłanki opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego przez osobę następuje wówczas, gdy jest ono trwałe i wynika z jej własnej woli. Koniecznym jest zatem dokonanie oceny zamiaru osoby, która ma być wymeldowana. Niezbędnym w tej kwestii jest uwzględnienie obiektywnych przesłanek opuszczenia, takich jak: powód opuszczenia, możliwość dostępu do lokalu, wola powrotu i utrzymywania związków z miejscem stałego pobytu, jak również pogodzenie się z dalszym niezamieszkiwaniem w lokalu. Aby uznać pobyt danej osoby za pobyt stały, należy fizycznie zamieszkiwać pod oznaczonym adresem i mieć wolę stałego w nim przebywania, czyli koncentracji spraw życiowych. Przy czym oba te elementy muszą występować łącznie. Trzeba zatem przyjąć, że miejsce pobytu danej osoby to miejsce, w którym osoba ta stale realizuje swoje podstawowe czynności życiowe, a w szczególności mieszka, nocuje, przygotowuje i spożywa posiłki, pierze, wypoczywa, przechowuje rzeczy niezbędne do bytowania, przyjmuje wizyty gości, przyjmuje korespondencję, itp. Sam zamiar stałego zamieszkania pod oznaczonym adresem (wola), któremu nie towarzyszy fizyczna realizacja, nie może być utożsamiany z pobytem stałym. Mając na uwadze dyspozycję art. 80 K.p.a. oraz materiał dowodowy zebrany w toku postępowania administracyjnego organ odwoławczy uznał, że budynek przy ul. P. [...] w O. nie stanowi miejsca pobytu stałego skarżącej, w którym skoncentrowane byłyby jej sprawy rodzinne, osobiste i majątkowe. Powyższe potwierdziły wyjaśnienia składane przez E. P., J. G.- [...] i zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, tj. S. G., S. M., D. P., R. G., G. W. oraz E. K. Osoby te w sposób bezsporny wskazały, że D. C. od ponad 30 lat nie zamieszkuje w miejscu stałego zameldowania. Najbliżsi sąsiedzi zeznali, że nie widzieli aby w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. kiedykolwiek paliło się światło, czy też leciał dym z komina. Jest to dom w stanie surowym, przez nikogo niezamieszkały. Świadek S. G. zeznał dodatkowo, że skarżąca nigdy nie mieszkała w nowo pobudowanym przez niego domu. Przebywała tam razem z mężem do momentu wyburzenia starego domu i następnie przeprowadziła się do budynku nr [...] położonego przy ul. S. w O., w którym zamieszkuje w chwili obecnej. Fakt zamieszkiwania skarżącej w ww. budynku potwierdzili także pozostali świadkowie, zwłaszcza E. K. oraz G. W., które mieszkają w bezpośrednim sąsiedztwie budynku nr [...] położonego przy ul. S. w O. Ponadto przeprowadzone [...] września 2016 r. i [...] lutego 2017 r. oględziny w sposób bezsporny wykazały, że budynek nr [...] położony przy ul. P. w O. jest w stanie surowym. Nie ma w nim ogrzewania, wody, czy też kanalizacji. Co prawda podczas oględzin [...] września 2016 r. D. C. wskazała pokój, który zajmowała, jednak mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, powyższe w żaden sposób nie może świadczyć o zamieszkiwaniu przez skarżącą w miejscu stałego zameldowania. Wymieniona jest bowiem osobą starszą i trudno sobie wyobrazić, że w domu, który nie nadaje się do zamieszkiwania koncentruje ona swoje życie osobiste. Natomiast Wojewoda [...] nie dał wiary zeznaniom świadków, tj. S. N., J. C., K. S., G. C., B. G., Z. S. oraz A. W., z których wynika, że D. C. zamieszkuje w miejscu stałego zameldowania. Powyższe pozostaje bowiem w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym. Ponadto są to osoby wskazane przez D. C. i tym samym składały one zeznania korzystne dla niej. Wojewoda [...] odstąpił od przesłuchania wskazanych przez J. G.- [...] w piśmie z [...] kwietnia 2017 r. osób, uznając zgromadzony materiał dowodowy za w pełni wystraczający. D. C. oraz W. C. (jej pełnomocnik) podnosili, że wymieniona do chwili wymiany zamków w drzwiach mieszkała w budynku nr [...] położonym przy ul. P. w O. Dopiero po powrocie z sanatorium (kiedy to zastała w bramie oraz furtce wejściowej łańcuchy i kłódki) została zmuszona do opuszczenia miejsca stałego zameldowania. Organ wskazał, że istotnie nie może być uznane za dobrowolne opuszczenie lokalu, takie opuszczenie do którego strona została zmuszona. Jednak jeżeli osoba, której dotyczy postępowanie, nie podejmowała środków prawnych zmierzających do przezwyciężenia przeszkód w swobodnym korzystaniu z lokalu lub okażą się one nieskuteczne i nie powróci do lokalu, to obowiązkiem organu administracji jest jedynie ustalenie, czy nastąpiło taktyczne opuszczenie dotychczasowego miejsca stałego pobytu bez wymeldowania się. Skarżąca podjęła kroki prawne zmierzające do udostępnienia budynku nr [...] położonego przy ul. P. w O., wystąpiła z pozwem o przywrócenie naruszonego posiadania. Jednak z informacji uzyskanych w Sądzie Rejonowym w O. wynika, że postępowanie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem jest nadal w toku i nie zapadło żadne rozstrzygnięcie w tej sprawie. Nadto skarżąca pomimo uzyskania dla siebie pozytywnego postanowienia zabezpieczającego powództwo nie powróciła pod dany adres. Zostało też umorzone dochodzenie w sprawie utrudniania skarżącej korzystania z budynku przy ul. P. [...] w O. od [...] października 2016 r. do [...] października 2016 r. Mając powyższe na uwadze, wbrew zapewnieniom skarżącej, w ocenie Wojewody, nie towarzyszy jej zamiar powrotu do miejsca pobytu stałego. Wyprowadziła się ze spornego lokalu dobrowolnie i swoje życie koncentruje w budynku przy ul. S. [...] w O. Wymieniona nie zamieszkuje w miejscu stałego zameldowania oraz nie egzekwuje postanowienia sądowego. Tym samym nie czyni żadnych starań, by powrócić do budynku nr [...] położonego przy ul. P. w O. Świadczy to więc o dobrowolnym i trwałym opuszczeniu miejsca pobytu stałego. Wojewoda [...] dostrzegł też głęboki konflikt pomiędzy D. C., a E. P. i J. G.- [...], jednak kwestia ta nie może mieć żadnego wpływu na wynik podjętego rozstrzygnięcia. W ocenie organu odwoławczego z przedstawionych przez strony argumentacji wynika, że przedmiotem sporu są roszczenia majątkowe pomiędzy uczestnikami niniejszego postępowania. Kwestie te nie mogą być jednak przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie, które ma charakter jedynie ewidencyjno-rejestrowy. Sprawy meldunkowe (zameldowanie, wymeldowanie) służą wyłącznie rejestracji stanu faktycznego, a nie prawnego i nie mają wobec tego żadnego związku z ustalaniem prawa do lokalu, ani tym bardziej nie dotyczą uprawnień w zakresie ich przyznawania czy pozbawiania. Postępowanie w sprawie o wymeldowanie nie wkracza w sferę stosunków cywilnoprawnych, a jego celem jest odzwierciedlenie rzeczywistego stanu - faktycznego miejsca pobytu oznaczonej osoby. Kwestia meldunku ma wyłącznie charakter porządkowy i nie jest formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu. Fakt subiektywnego poczucia krzywdy, nieznajdujący oparcia w obiektywnych podstawach prawnych i faktycznych, nie może prowadzić do tolerowania fikcji meldunkowej i utrzymywania w ewidencji zameldowania w lokalu takiej osoby, która już tam nie zamieszkuje. W świetle powyższego organ utrzymał w mocy decyzję o wymeldowaniu skarżącej z miejsca stałego pobytu. W skardze wniesionej na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca zarzuciła ww. decyzji obrazę prawa materialnego zwłaszcza art. 35 ustawy o ewidencji ludności oraz obrazę przepisów postępowania administracyjnego zwłaszcza art. 6, art. 7 i art. 9 K.p.a. przez dokonanie jednostronnie, niepełnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego z pominięciem lub zbagatelizowaniem okoliczności i dowodów dla skarżącej korzystnych. W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja jest całkowicie nietrafna, pozbawiona podstawy faktycznej i prawnej, a przez to ogromnie krzywdząca. Organ odwoławczy w bardzo formalnie obszernym uzasadnieniu ograniczył się w zasadzie do streszczenia dowodów zaprezentowanych przez strony po czym ustalił, nie wiadomo z jakich to powodowie, że pod adresem O. ul. P. [...] skarżąca nie mieszk. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że organ przepisał argumenty strony przeciwnej, czyli jej wnuczek właścicielek nieruchomości. Tymczasem z przedstawionych prze nią dowodów w sprawie jednoznacznie wynika, że do [...] września 2016 r., kiedy to wyjechała do sanatorium, mieszkałam pod tym adresem, gdy wróciła zastała bramę i furtkę do posesji zamknięte na łańcuchy i kłódki oraz wymieniony zamek w drzwiach wejściowych domu. Wniosła sprawę o ochronę posiadania, która toczy się w Sądzie Rejonowym w O. i nie została do tej pory zakończona. Następnie obie wnuczki złożyły w tym samym Sądzie Rejonowym pozew o wygaśnięcie należnej jej na ul. P. [...] służebności dożywotniej mieszkania. Uzyskała zabezpieczenie w sprawie o ochronę posiadania, ale w międzyczasie zajmowany przez nią pokój został całkowicie oczyszczony ze sprzętów i mebli w nim znajdujących się. Ma [...] lat, nienajlepsze zdrowie, więc jak miała po wydanym postanowieniu zamieszkać w pustym pokoju, z którego wyrzucono wszystko co miała. Zdumiewająca jest diametralna wolta organu administracji w zakresie zajmowania przez nią pokoju między pierwszymi a drugimi oględzin, czyli między [...] września 2016r, a [...] lutego 2017 r. Przecież z protokołu oględzin dokonanych przez organ I instancji [...] września 2016 r. z udziałem obu właścicielek nieruchomości spornego lokalu wynika bezspornie, że zajmowała jedno pomieszczenie. Do tego protokołu oględzin żadna z wnuczek nie złożyła żadnych uwag, czyli uznać go należy za odzwierciedlający stan faktyczny na dzień oględzin. Jej wnuczki działają bezwzględnie metodą faktów dokonanych, podczas trwania sporu, mając wyłączny dostęp do jej pokoju po prostu go wyczyściły z jej mebli oraz sprzętów i ponowne oględziny po prostu stwierdziły, że pokój jest pusty, ale nie jest to konsekwencja rezygnacji przez nią z zamiaru i woli korzystania nadal z tego pokoju, lecz efektem bardzo bezwzględnej postawy wnuczek. Nadal ma w przedmiotowym budynku ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności mieszkania, czyli zachowuję prawny tytuł do zamieszkiwania. Na dowód przedłożyła kopię aktu notarialnego z [...] grudnia 1994 r., mocą którego darowała z nieżyjącym mężem nieżyjącej już obecnie córce W. G. i jej mężowi S. G. nieruchomość z przedmiotowym budynkiem mieszkalnym zastrzegając dla siebie w paragrafie 6-tym dożywotnią służebność osobistą mieszkania. Z uwagi na przedwczesną śmierć córki w początkach lat 2000 i konieczność zaopiekowania się i pomocy obu wnuczkom, które nie były samodzielne i pełnoletnie zajmowała tylko jeden pokój nie naciskając na pełną realizację prawa służebności mieszkania. Zupełnie niepojęta dla niej jest ocena, że drugie oględziny pustego już pokoju dokonane w lutym br. są wystarczająca podstawą do przyjęcia, że zrezygnowała z jego korzystania. Jeszcze raz przypomina, że została wyzuta z posiadania pokoju w okresie, gdy przebywała w sanatorium. Po powrocie podjęła wszelkie kroki prawne, by to posiadanie legalnie odzyskać, wniosła sprawę o ochronę posiadania, interweniowała na policji, która w rozmowie telefonicznej z jedną z wnuczek J. G.- [...] potwierdziła fakt wymiany zamków i zamknięcia dostępu do całej działki uzasadniając to faktem złożenia wniosku o wymeldowanie skarżącej. Policjant świadek B. zeznał to na jednej z rozpraw w sprawie o ochronę posiadania. Skoro posiada tytuł prawny w postaci służebności mieszkania w przedmiotowym domu, skoro nigdy nie zrezygnowała z dalszego zamieszkiwania w nim o czym świadczą najlepiej podejmowane przez nią kroki prawne, to twierdzenie organu II instancji jakoby zrezygnowała z zamieszkiwania przy ul. P. [...] jest po prostu fałszywe i pozbawione racji. Bardzo nieporadna intelektualnie jest też zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ocena zeznań jej świadków, którym odmówiono wiarygodności tylko dla tego, że są one rzekomo sprzeczne z pozostały materiałem dowodowym przy czym nie podaje się jaki to materiał. Zupełnie jej dowodów w postaci zeznań świadków nie omówiono, nie poddano jakiejkolwiek analizie, by wykazać, że są niewiarygodne. W ocenie zamiaru zamieszkiwania pominięto, że przez wszystkie lata urzędową korespondencję otrzymywała (także świadczenia emerytalne) na adres P. [...]. Teraz ma [...] lat, zawsze jej centrum życiowe było na ul. P. [...], tama pochował męża i jednego z synów, tam chowała do czasu odcięcia jej dostępu do nieruchomości kury, króliki i gołębie, tam po prostu mieszkała, teraz u schyłku życia obie wnuczki, którym ta nieruchomość nie jest niezbędna, co przyznały obie na rozprawie w sprawie sądowej o wygaśnięcie służebności mieszkania i którym pomagała po śmierci ich matki, chcą ją wyrzucić, działając w sposób bezwzględny i bez skrupułów. Wojewoda [...] – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Skarżąca w załączeniu pisma z [...] listopada 2017 r. przesłała wyrok Sądu Rejonowego w O. I Wydział Cywilny z [...] sierpnia 2017 r. (sygn. akt [...]) przywracający skarżącej naruszone przez wnioskodawczynie o wymeldowanie posiadanie spornego mieszkania w budynku przy ul. P. [...] w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017, poz. 2188) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie: "P.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 P.p.s.a. – zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę. W konsekwencji uznał, że decyzja Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. narusza prawo w stopniu dającym podstawy do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Decyzja o wymeldowaniu ma wyłącznie charakter ewidencyjny, czyli rejestrowy. Oznacza tylko i wyłącznie, że strona opuściła dany lokal i w nim nie przebywa przez określony czas, a swoje interesy życiowe koncentruje w innym miejscu. Wymeldowanie jest jedynie stwierdzeniem pewnego faktu i nie wpływa w żaden sposób na uprawnienia strony wynikające z prawa własności czy innych praw do lokalu (wyrok NSA z 10.07.2012 r., sygn. akt II OSK 824/11, publ. Lex nr 1219265; wyrok NSA z 24.02.2006 r., sygn. akt II OSK 561/05, Lex nr 194344). Pobytem stałym – w myśl art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2017 r. poz. 657) - jest zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Z regulacji zawartej w tym przepisie wynika, że aby uznać pobyt danej osoby za pobyt stały, należy fizycznie zamieszkiwać pod oznaczonym adresem i mieć wolę stałego w nim przebywania, czyli koncentracji spraw życiowych. Przy czym oba te elementy muszą występować łącznie. O ześrodkowaniu centrum życiowego osoby w danym lokalu świadczy szereg czynności, takich jak: zamieszkiwanie, nocowanie, spożywanie posiłków, wypoczywanie, prowadzenie gospodarstwa domowego, przechowywanie rzeczy niezbędnych do bytowania, przyjmowanie wizyt gości, nadawanie i przyjmowanie korespondencji, utrzymywanie przynajmniej okazjonalnych kontaktów z sąsiadami (wyrok NSA z 6.10.2011 r., sygn. akt II OSK 1478/10). Opuszczenie miejsca pobytu stałego nie oznacza bowiem jedynie fizycznego przebywania w innym miejscu niż miejsce pobytu stałego. Dla zaistnienia tej przesłanki konieczne jest, aby fizycznemu przebywaniu osoby w tym miejscu towarzyszyła wola opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu oraz zamiar stałego związania się z nowym miejscem, urządzenia w nim swego trwałego centrum życiowego. Dla oceny zamiaru istotne jest z kolei to, czy okoliczności faktyczne potwierdzają wolę osoby, czy też pozostają z nią w sprzeczności. Rezygnacja z przebywania w określonym lokalu może nastąpić zarówno w sposób wyraźny - poprzez złożenie oświadczenia woli, jak również w sposób domniemany - poprzez zachowanie, które nie wyraża woli stałego przebywania w miejscu, w którym dotychczas koncentrowały się sprawy życiowe danej osoby (por. wyroki NSA: z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 376/11; z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2313/10, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei, zgodnie z art. 35 ustawy o ewidencji ludności, organ gminy, właściwy ze względu na położenie nieruchomości, wydaje z urzędu lub na wniosek właściciela lub podmiotów wskazanych w art. 28 ust. 2 (dysponujących tytułem prawnym do lokalu), decyzję w sprawie wymeldowania obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. Z regulacji art. 35 ustawy o ewidencji ludności wynika, że przesłankami do wydania decyzji o wymeldowaniu obywatela polskiego są: opuszczenie miejsca pobytu stałego lub czasowego i niedopełnienie obowiązku wymeldowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że z sytuacją opuszczenia lokalu mamy do czynienia wtedy, gdy dana osoba rezygnuje z zamieszkiwania w lokalu, zatem zrywa wszelkie z nim więzi, koncentrując swe centrum życiowe w innym lokalu. Warunkiem decydującym o wymeldowaniu danej osoby jest więc ustalenie przez organ administracji, czy dana osoba faktycznie opuściła bez wymeldowania się dotychczasowe miejsce pobytu stałego i czy opuszczenie to miało charakter trwały i dobrowolny (wyroki NSA z: 23.04.2001r., sygn. akt V SA 3169/00, publ. LEX nr 50123; 21.03.2001r., sygn. akt V SA 2950/00, publ. LEX nr 80643; 23.09.1999r., sygn. akt V SA 252/99, publ. LEX nr 49952; 18.04.2012 r., sygn. akt II OSK 223/12, publ. Lex nr 1219098; 19.10.2010 r., sygn. akt II OSK 1577/09, publ. Lex nr 746658; 7.12.2005 r., sygn. akt II OSK 302/05, publ. Lex nr 190969; wyrok WSA w Warszawie z 11.09.2013r., sygn. akt IV SA/Wa 1106/13, publ. Lex nr 1377775). Na ocenę, czy dana osoba w sposób dobrowolny i trwały opuściła dotychczasowe miejsce zamieszkania wpływają okoliczności związane z opuszczeniem tego lokalu, jak również powody i charakter przebywania w innym miejscu. O trwałości opuszczenia lokalu decyduje nie tylko faktyczne niezamieszkiwanie w dotychczasowym miejscu stałego pobytu, ale i wola osoby w nim zameldowanej. Rozpatrując sprawę - w świetle wyżej wskazanych kryteriów - Sąd doszedł do przekonania, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest niezgodne z prawem. Oznacza to, że Sąd stwierdził naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 15, art. 8, art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ, jak również naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 35 w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności, które miało wpływ na wynik sprawy. Przechodząc do naruszeń prawa jakich dopuścił się organ odwoławczy przy wydaniu zaskarżonej decyzji, należy wskazać, że Wojewoda [...] rozpoznając i rozstrzygając sprawę w postępowaniu odwoławczym, nie zadośćuczynił jednej z zasad ogólnych postępowania administracyjnego, tj. zasadzie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego unormowanej w art. 15 K.p.a. Uchybił istocie administracyjnego toku instancji, która polega na dwukrotnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy. Wojewoda nie dokonał ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie. W ramach postępowania odwoławczego nie przeprowadził rzetelnie postępowania wyjaśniającego (art. 7 w zw. art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.) i nie uzasadnił wydanej decyzji w sposób odpowiadający wymogom wynikającym z art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ winien uzewnętrznić wyniki poczynionych ustaleń. Ustaleń faktycznych i prawnych, zawierających jednoznaczne wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zadecydowały o treści decyzji, tak aby przekonać stronę do swoich racji. Organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, nadto w sposób wyczerpujący odnieść się do argumentów podnoszonych w środku zaskarżenia. Prawidłowe uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno zatem umożliwiać stronie zapoznanie się z motywami, którymi kierował się organ, a także kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia przez sąd. Treść uzasadnienia winna obrazować szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do wydania konkretnego rozstrzygnięcia oraz wskazywać i wyjaśniać przesłanki faktyczne, jakimi kierował się organ podejmując konkretne rozstrzygnięcie. Sąd w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji stwierdził zatem, że wydana decyzja nie czyni zadość powołanym wyżej przepisom prawa procesowego, zwłaszcza w aspekcie wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, w tym dokonania oceny zebranego materiału w sprawie, zwłaszcza w zakresie przyczyn, z powodu których nie dano wiary niektórym dowodom z zeznań świadków (tj. S. N., J. C., K. S., G. C., A. G., Z. S. i A. W.). Lakonicznie wskazano, że dowody te pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, a nadto że wymienieni świadkowie są osobami wskazanymi przez skarżącą, tym samym składali zeznania dla niej korzystne. Nie dokonano analizy powyższych dowodów, nie oceniono powyższych dowodów. Ewidentnie w sposób bardziej rzetelny przeanalizowano i oceniono dowody przemawiające na niekorzyść skarżącej (choć liczebnie równoważące się z dowodami przemawiającymi na korzyść skarżącej), potwierdzające stanowisko uznane przez organ za właściwe w tej sprawie. Na powyższe również zwróciła uwagę sama skarżąca. Podniosła, że jej dowodów w postaci zeznań świadków nie omówiono, nie poddano jakiejkolwiek analizie, by wykazać że są niewiarygodne. Ponadto, powyższe stanowisko organu nie zasługuje na akceptacje, albowiem przyczyną, z powodu której odmawia się danym dowodom wiarygodności, nie może być tłumaczenie sprowadzające się do stwierdzenia, że wymienieni świadkowie byli świadkami wskazanymi przez skarżącą, tym samym składali dla niej korzystne zeznania. Tożsama uwaga również mogłaby być skierowana pod adresem świadków zawnioskowanych przez wnioskodawczynie, z kolei składających zeznania na ich korzyść. Organ administracji, odmawiając uznania dowodu za wiarygodny, powinien wykazać, jakie okoliczności przemawiają za taką oceną dowodu (wyrok NSA z 16.09.1998 r., III SA 5646/98, LEX nr 44805; wyrok NSA z 16.09.1999 r., IV SA 1429/97, LEX nr 48238; wyrok NSA z 18.08.2000 r., III SA 879/00, LEX nr 47326). Dalej, należy jeszcze raz podkreślić, że zgodnie z brzmieniem art. 35 ustawy o ewidencji ludności, organ wydaje na wniosek właściciela decyzję w sprawie wymeldowania danej osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Z akt sprawy wynika, że wniosek o wymeldowanie skarżącej został wniesiony do organu meldunkowego [...] lipca 2016 r. We wniosku podano, że skarżąca nie wymeldowała się do chwili obecnej z budynku przy ul. P. [...] w O., pomimo że od lat osiemdziesiątych zamieszkuje pod adresem ul. S. [...] w O. Natomiast skarżąca przez cały tok postępowania utrzymywała, że nie opuściła miejsca pobytu stałego, czyli lokalu w budynku przy ul. P. [...] w O. i mieszkała pod stałym adresem w dniu złożenia wniosku. Taki stan miał miejsce do momentu wyjazdu skarżącej do sanatorium na dwa tygodnie. Po powrocie, na początku październiku 2016 r., zastała bramę i furtkę do posesji przy ul. P. [...] zamknięte na łańcuch i kłódki oraz wymieniony zamek do drzwi wejściowych domu. Wtedy też ([...] października 2016 r.) wniosła pozew do Sądu Rejonowym w O. I Wydział Cywilny o przywrócenie naruszonego przez wnioskodawczynie o wymeldowanie posiadania. Sąd postanowieniem z [...] listopada 2016 r. (sygn. akt [...]) zabezpieczył roszczenie powódki D. C. poprzez nakazanie J. G.- [...] oraz E. P. niezwłoczne wydanie jej kluczy do drzwi wejściowych w budynku mieszkalnym przy ul. P. [...] w O. oraz wydanie klucza do furtki do ww. posesji. Z kolei wyrokiem z [...] sierpnia 2017 r. orzekł o przywróceniu skarżącej naruszonego przez uczestniczki postępowania J. G.- [...] i E. P. posiadania lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym położonym w O. przy ul. P. [...] przez nakazanie wydania kluczy do drzwi wejściowych budynku, zakazanie dalszych naruszeń posiadania przez powódkę ww. lokalu na przyszłość, nakazanie pozwanym otwarcia furtki na posesję przy ul. P. [...] oraz wydanie powódce klucza do furtki tej posesji. Z uzasadnienia wyroku wynika, że skarżąca co najmniej od kwietnia 2016 r., czyli na ponad trzy miesiące przed [...] lipca 2016 r. (dniem wystąpienia wnuczek skarżącej o jej wymeldowanie) manifestowała swoją obecność w spornym lokalu (bytność w spornym lokalu z zamiarem posiadania go dla siebie), w pokoju trzymała rzeczy osobiste, był on wyposażony w stopniu pozwalającym na korzystanie z niego. Fakt bytności skarżącej został obiektywnie stwierdzony i utrwalony w protokole oględzin (przeprowadzonych przez organ meldunkowy [...] września 2016 r.), a wcześniej wskazywali to świadkowie – B. G. i K. S. oraz synowie powódki. Świadkowie przeciwni twierdzeniu, że centrum życiowe skarżącej pozostawało na ul. S. [...], u syna J. W. chwili naruszenia posiadania (październik 2016 r.) skarżąca posiadała lokal, a dopiero na skutek działań wnioskodawczyń z [...] na [...] października 2016 r. została tego posiadania pozbawiona. Okoliczność tę potwierdził obiektywny świadek funkcjonariusz policji M. R. B., przed którym jedna ze współwłaścicielek przyznała, że w październiku zostały wymienione zamki, a nadto S. G.. Zaraz po naruszeniu został złożony pozew ([...] października 2016r.). Jeżeli zamki do drzwi wejściowych zostałyby wymienione ostatni raz w 2003/2004 r. - jak deklarowały wnioskodawczynie - to skarżąca nie mogłaby korzystać z pokoju, bytności w lokalu nie potwierdzili by świadkowie, także oględziny [...] września 2016 r. nie potwierdziłyby oznak pobytu, a obiektywne oznaki były. Do [...] października skarżąca korzystała w sposób niezakłócony z lokalu mieszkalnego o powierzchni [...] m² w budynku mieszkalnym od jego strony zachodniej. W postępowaniu meldunkowym zostało też stwierdzone, że skarżąca dysponowała kluczami do przedmiotowego mieszkania, w tym mieszkaniu do momentu naruszenia posiadania prowadziła gospodarstwo domowe, odpoczywała. Mieszkanie to stanowiło jej centrum życiowe. W mieszkaniu tym nie miała łazienki i wody, kuchnia gazowa znajdowała się w pokoju. Z łazienki i telewizora skarżąca korzystała u syna J. C., który mieszka przy ul. S. [...] w O., czasami też nocowała. Bywała również u blisko mieszkającego drugiego syna – W. C., u którego robiła pranie, prasowanie i ma lodówkę. Z powyższego należałoby wnioskować, że wcale w sposób oczywisty nie zostały spełnione przesłanki do wymeldowania skarżącej z dotychczasowego miejsca stałego pobytu. Po pierwsze z ustaleń ww Sądu wynika, że skarżąca nie opuściła miejsca stałego pobytu bez wymeldowania. Skarżąca mieszkała bowiem w spornym lokalu w lipcu 2016 r., kiedy jej wnuczki wniosły o wymeldowanie. Po drugie skarżąca mieszkanie to opuściła w październiku 2016 r., kiedy wnioskodawczynie zamknęły bramę i furtkę wejściową na posesję oraz wymieniły zamki w drzwiach wejściowych do budynku. Opuszczenie to nie miało zatem charakteru dobrowolnego. Wolą skarżącej nie było skoncentrowanie swojego życia w innym miejscu, zatem opuszczenie to nie miało też charakteru trwałego. Okoliczności te potwierdziła sama skarżąca, jej synowie, ww świadkowie, oględziny, ustalenia dokonane przez Sąd w postępowaniu o ochronę naruszonego posiadania. Skarżąca opuściła lokal na skutek odcięcia jej dostępu do niego przez wnioskodawczynie. Nie godząc się z tym faktem, od razu podjęła stosowne kroki prawne zmierzające do powrotu do lokalu, doprowadzając do uznania zachowania dysponentek lokalu za bezprawne. Zatem skorzystała z przysługującego jej środka prawnego dającego możliwość powrotu do dotychczasowego miejsca zamieszkania (pod. wyroki NSA z: 6.02.2013 r., sygn. akt II OSK 1864/11, publ. Lex nr 1358432; 30.11.2012 r., sygn. akt II OSK 1369/11, publ. Lex ; 19.07.2012 r., sygn. akt II OSK 771/11; 9.05.2012 r., sygn. akt II OSK 299/11, publ. Lex nr 1252007; 21.11.2008 r., sygn. akt II OSK 1426/07, publ. Lex nr 489261; wyrok WSA w Łodzi z 10.04.2013 r., sygn. akt III SA/Łd 117/13, publ. Lex nr 1310708). Takie skuteczne skorzystanie ze środka prawnego umożliwiającego skarżącej powrót do mieszkania nie oznacza jedynie formalnego wystąpienia o stosowną ochronę prawną do właściwego sądu, lecz uzasadnione prawnie wystąpienie, w wyniku którego doszło do uznania działania właścicielek lokalu za bezprawne. Skarżąca swoim zachowaniem zamanifestowała wolę powrotu do opuszczonego budynku. W tym celu skutecznie wytoczyła wnioskodawczyniom powództwo o ochronę naruszonego posiadania. Dzięki temu otworzyła jej się droga umożliwiająca powrót do miejsca stałego pobytu, tj. mieszkania w budynku przy ul. P. [...] w O., względem którego jeszcze przysługuje jej ustanowiona nieodpłatnie - umową darowizny zawartą [...] grudnia 1994 r. - dożywotnia osobista służebność mieszkania. Wszystko to dowodzi, że decyzja organu odwoławczego zapadła z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 35 w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem powołanych wyżej przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ – przy ponownym rozpoznawaniu sprawy – zastosuje się oceny prawnej i wskazań wynikających z niniejszego orzeczenia. W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c P.p.s.a. – orzeczono jak sentencji wyroku. Wobec braku wniosku skarżącej o zwrot kosztów postępowania nie postanowiono o ich zwrocie.