IV SA/Wa 1962/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz skarżącej H. O. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W piśmie z dnia 19 maja 2016 r. H. O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania w trybie art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami za grunt wydzielony pod drogę, położony w dzielnicy [...] przy ul. [...], stanowiący działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...]. Z akt sprawy wynika, że Wojewoda [...] dokonał ponownej weryfikacji własnego działania i – na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę zainicjowaną powyższą skargą, w której uwzględnił żądanie skargi i w całości uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Wobec tego, skoro postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] uwzględniające skargę w całości zostało wydane przez organ po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem jej przez Sąd, należy uznać, że zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego znajduje uzasadnienie w art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (poz. 1804 z późn. zm.). Na sumę zasądzonych kosztów postępowania składają się: kwota 100 zł uiszczona przez pełnomocnika skarżącej w dniu 19 maja 2016 r. tytułem wpisu sądowego od skargi i kwota 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw strony reprezentowanej przez radcę prawnego również podlega zaliczeniu wydatek poniesiony przez nią w dniu 19 maja 2016 r. w kwocie 17 zł w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., sygn. akt III CZP 2/03, OSNC 2003, nr 12, poz. 161, LEX nr 76144).