IV SA/Wa 1844/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

R. W. wnosząc do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 50 000 zł (pięćdziesiąt tysięcy złotych), wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd może ponieść znaczną szkodę, tj. zapłacić niesłuszną grzywnę w znacznej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że strona skarżąca żądając "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest oceniane z punktu widzenia zasadności wniosku. Przy czym brak uzasadnienia wniosku nie jest brakiem formalnym wymagającym wezwanie do jego uzupełnienia czy uniemożliwiającym wnioskowi nadania mu dalszego biegu. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lakonicznie uzasadnił swoje żądanie wskazując na niesłuszność wymierzonej kary i jej wysokość. Wskazane okoliczności w istocie zmierzają do podważenia zaskarżonej decyzji, co na etapie rozpoznawania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej jest niedopuszczalne. Jednocześnie skarżący nie wskazał konkretnych i aktualnych danych dotyczących jego sytuacji finansowej, dlatego niemożliwe było przeprowadzenie analizy, że zapłata kary wymierzonej zaskarżą decyzją, wiązałaby się z wyrządzeniem mu znacznej szkody. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.