IV SA/Wa 1717/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. Aleksandra Westra po rozpoznaniu w dniu 8 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu P. sp. z o.o. z siedzibą w W. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: 1. odrzucić sprzeciw od decyzji; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

P. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie pismem z dnia 16 lipca 2020 r., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej warunki zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania budynku magazynowego położonego na terenie działki nr ew. [...], obr. O., gm. D. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych sprzeciwu od decyzji przez wykazanie spełnienia przesłanek z art. 35 § 2 ppsa przez J. R. oraz nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 21 sierpnia 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu upłynął 28 sierpnia 2020 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej zwanej "ppsa", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności (art. 29 ww. ustawy). Z kolei zgodnie z art. 35 § 2 ppsa pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Z powyższych regulacji wynika, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowym (por. M. Niezgódka-Medek. Komentarz do art. 29 ppsa, LEX). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest co do zasady odpis z KRS. Za osobę prawną lub przedsiębiorcę może działać również jej pracownik. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 zd. pierwsze ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania, odpowiednim dokumentem, umocowania do działania w imieniu strony spoczywa na pełnomocniku, co wprost wynika z powołanych przepisów. Skoro więc sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wynika z powołanych wyżej regulacji, to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Natomiast niewykonanie w terminie wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. Stosownie do art. 64b § 1 ppsa, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak wyżej wskazano zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, skarga podlega odrzuceniu gdy nieuzupełniono w terminie jej braków formalnych. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu, zatem nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych sprzeciwu od decyzji powoduje jego odrzucenie. W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazania, że J. R. należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 35 § 2 ppsa oraz do złożenia pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącej, pomimo upływu terminu do wykonania wezwania, nie uzupełnił powyższych braków formalnych sprzeciwu od decyzji. W tej sytuacji sprzeciw podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64b § 1 ppsa, orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w punkcie 2. postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 64b § 1 ppsa.