IV SA/Wa 1339/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać adwokatowi R.D. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1339/15 oddalił skargę P. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, w dniu 11 stycznia 2016 r. wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. przyznał M. W. (uczestniczce postępowania) prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w piśmie z dnia 4 kwietnia 2016 r. poinformowała o wyznaczeniu dla uczestniczki postępowania pełnomocnika w osobie adwokata R. D.. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1021/16 oddalił skargę kasacyjną P. J.. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, M. W. była na niej reprezentowana przez wyznaczonego adwokata, który wniósł m.in. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały ona zapłacone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc w przedmiotowej sprawie - w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2017 r. - określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle zaś § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji -75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, adwokat R. D. wykonał czynność, o której mowa w powołanym § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Ponieważ pełnomocnik został wyznaczony po wydaniu orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata maksymalna wynosi 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłat ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia. Adwokatowi R. D. należało zatem przyznać tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie w wysokości 180 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c oraz § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak w postanowieniu.