II OZ 382/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 508/16 odmawiające przywrócenia terminu w sprawie ze skargi K. K. działającej w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletnich N.R. i W.K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.

W dniu 6 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok oddalający skargę K.K., działającej w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletnich N. R. i W. K., na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. W dniu 5 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu podniosła, iż w czasie rozprawy sędzia powiedział "dwie daty otrzymania wyroku tj. 7 lub 30 dni". Skarżąca zasugerowała się datą 30 dni od momentu rozprawy. Na wyrok czekała do 4 stycznia 2017 r. Wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 508/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że nie dał wiary twierdzeniom skarżącej, gdyż skarżąca była osobiście obecna na rozprawie, a z protokołu rozprawy jednoznacznie wynika, iż przewodniczący pouczył strony działające bez adwokata lub radcy prawnego, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek złożony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Niezgłoszenie wniosku w terminie powoduje utratę prawa wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób swojego braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku. Zażaleniem K. K. zaskarżyła powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wyjaśnić należy, ze brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem, charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt. II OZ 712/08). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności. W związku z powyższym, skoro skarżąca obecna na rozprawie w 6 grudnia 2016r. została pouczona przez Sąd, iż uzasadnienie pisemne wyroku zostanie jej doręczone na wniosek zgłoszony w terminie 7 dni od dnia jego ogłoszenia (karta nr 50 akt sądowych), a doręczone jej pisemne zawiadomienie o terminie rozprawy, zawierało pouczenie, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (karta nr 40 akt sądowych), to nie można uznać, że uchybienie przez nią terminu do złożenia ww. wniosku nastąpiło bez jej winy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.