II SA/Ke 1039/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] Burmistrz umorzył postępowanie w sprawie wymeldowania [...] z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]. Decyzją z dnia [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła [...] domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że "organy będą bezprzedmiotowo badały przesłanki wymeldowania", a tym samym zostanie ponownie wezwana do złożenia wyjaśnień, bądź udostępnienia lokalu – co godzi w jej interesy, biorąc pod uwagę fakt, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza bowiem spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie podkreśla się, że nie podlegają wykonaniu – a tym samych ochronie tymczasowej – decyzje kasacyjne wydawane na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2014r. o sygn. akt II OZ 34/14, Lex nr 1564197). Z kolei, jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2008r. o sygn. akt II GZ 220/07 "Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia oznacza, że decyzja administracyjna nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na adresata tego rodzaju decyzji, albowiem obowiązki prawne, jakie są związane z powyższym aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Nie dochodzi zatem w sprawie do wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, a decyzja organu odwoławczego wywołuje jedynie skutki procesowe" (dostępne na stronie internetowej pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe rozważania stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja Wojewody, wydana na podstawie art. 138 § 2 K.p.a, nie powoduje bezpośrednio skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym kontekście nie mogła odnieść skutku argumentacja przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania tego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze że zaskarżone rozstrzygnięcie nie podlega wykonaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.