IV SA/Wa 101/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] o wymeldowaniu z pobytu stałego w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2016 r. znak [...].

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2016 r. orzekającej o wymeldowaniu M. B. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. B. W piśmie z dnia 13 marca 2017 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2016 r. orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w związku z pogorszonym stanem zdrowia skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji. Skarżąca domagała się wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, tj. decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2016 r. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia jednak wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2012r., sygn. akt II OZ 138/12, LEX nr 1121276). Kwestia wymeldowania skarżącej z pobytu stałego z lokalu oraz kwestia zachowania terminu do wniesienia odwołania nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ nie odnosił się do kwestii zasadności orzeczenia o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego, bowiem stwierdził, że istnieje przeszkoda (uchybienie terminu do wniesienia odwołania) do merytorycznego rozpoznania sprawy. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja Prezydenta W. orzekająca o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.