IV SA/Po 685/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi F. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2024 r. (znak: [...]) w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia 11 lipca 2024 r. (znak: [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia 2 maja 2024 r. (znak: [...]) w przedmiocie przyznania w miejscu zamieszkania usług opiekuńczych. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona F. Z. (dalej: skarżący) w dniu 16 lipca 2024 r. (ZPO w aktach administracyjnych organu II instancji). Następnie pismem z dnia 11 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł "Odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego". Nadana w dniu 13 sierpnia 2024 r. (k. 9 akt sądowych) przesyłka z powyższym pismem została zaadresowana do organu I instancji, tj. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. (Prezydent Miasta L. ). W dniu 22 sierpnia 2024 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. przekazał przesyłkę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (k. 10 akt sądowych). Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nadało w dniu 2 września 2024 r. powyższą przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Organ przyjmując, że przedmiotowe pismo jest skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jednocześnie przesłał tut. Sądowi odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została doręczona skarżącemu w dniu 16 lipca 2024 r., a zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16 sierpnia 2024 r. (15 sierpnia 2024 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Z akt sprawy wynika, że skarga została nadana do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. (organu I instancji) w dniu 13 sierpnia 2024 r., jednakże przekazana organowi właściwemu w dniu 22 sierpnia 2024 r. Z treści powołanego powyżej art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę należy wnosić za pośrednictwem organu, który wydał w sprawie decyzję będącą przedmiotem skargi. Zgodnie ze stanowiskiem powoływanym wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Natomiast skarga za pośrednictwem organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu (zob. postanowienie NSA z 26.01.2011, sygn. akt II FSK 2405/10, postanowienie WSA w Krakowie z 2.03.2020, sygn. akt III SA/Kr 164/20, orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach przedmiotowej sprawie niewątpliwe jest, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego została przekazana przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. w dniu 22 sierpnia 2024 r., a więc po upływie ustawowego terminu zawitego. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.