II SA/Sz 192/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 6 marca 2024 r. B. P. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 stycznia 2024 r., nr SKO/PA/430/4410/2023 w przedmiocie odpłatności za pobyt jej syna w domu pomocy społecznej. Równocześnie z treści skargi wynikało, że wniosła o przywrócenie terminu do jej złożenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 192/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt I OZ 459/24 oddalił zażalenie wniesione na rzeczone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, została doręczona skarżącej w dniu 1 lutego 2024 r. Zatem termin do skutecznego wniesienia skargi do Sądu, upłynął z dniem 4 marca 2024 r. (bowiem ostatni dzień terminu – 2 marca 2024 r, wypadał w sobotę, a w takiej sytuacji, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., termin upływa następnego dnia, który nie jest sobotą ani dniem wolnym od pracy). Tymczasem przedmiotowa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 7 marca 2024 r. (k. 4 akt sądowych). Oznacza to, że ustawowy termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Jednocześnie Sąd w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2024 r. nie przychylił się do wniosku strony skarżącej o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi. Dlatego też skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.