IV SA/Gl 7/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi J.Z. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa zł 80/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu;

Postanowieniem z dnia 20 października 2016 r., wydanym w zakresie postępowania o sygn. akt IV SO/Gl 27/16 starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niej pełnomocnika z urzędu do reprezentowania w sprawie niniejszej, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata J.Z. W dniu 14 grudnia 2016 r. wspomniany pełnomocnik złożył skargę w niniejszej sprawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. tutejszy Sąd odrzucił wspomniany wniosek o przywrócenie terminu. W dniu 14 lutego 2017 r. adwokat J.Z. złożył zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania. Równocześnie zażądał przyznania kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił powyższe zażalenie uchylając postanowienie tutejszego Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r. Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. przywrócił termin do wniesienia skargi, a następnie, wyrokiem wydanym na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. orzekł o oddaleniu tej skargi. Z akt sprawy nie wynika, aby w toku ponownego postępowania przed tutejszym Sądem (to jest po postanowieniu NSA z dnia 8 maja 2017 r.) pełnomocnik skarżącej podejmował jakiekolwiek czynności procesowe. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznanym przypadku mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). Jak wynika z § 2 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. W treści § 4 ust. 1 sformułowano zasadę, zgodnie z którą opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4 tego aktu. Z kolei ustęp 2 przywołanego przepisu umożliwia ustalenie opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej 150 % opłaty ustalonej w ust. 1 uzależniając to od uwzględnienia nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz od stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, w tym oceniwszy działanie pełnomocnika strony przez pryzmat kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., przyznano mu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w wysokości 442,80 zł, na co składa się: - opłata za udział w postępowaniu sądowym pierwszej instancji, w kwocie 240 zł określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wspomnianego aktu wykonawczego; - opłata za udział w postępowaniu zażaleniowym, w kwocie 120 zł, wynikającej z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d przywołanego rozporządzenia. Sumę powyższych opłat, wynoszącą 360 zł podwyższono - stosownie do § 4 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 82,80 zł.