IV SA/Gl 368/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Sekcji ds. Świadczeń Społecznych MOPS w C. z dnia [...] r. nr [...], którą odmówiono Z. S. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad matką B. S. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję. Z kolei w piśmie z dnia [...] czerwca 2014r. strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.