IV SA/Wr 174/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. skarżąca A.T. cofnęła skargę na decyzję na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, wniesioną do tutejszego sądu. W uzasadnieniu wskazała, że w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego (Sygn. akt K 27/13) postępowanie stało się zbędne. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Po myśli zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę". Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy, cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne – postępowanie podlegało umorzeniu. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.