II SA/Go 764/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] r. do [...] r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz adwokata M.L. wynagrodzenie w kwocie 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych, powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 764/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] lutego 2014 r. do [...] lipca 2014 r. odrzucił skargę. Dnia 16 stycznia 2017 r. ( data nadania) pełnomocnik strony skarżącej adwokat M.L. – ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy- złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w postanowienia. Wraz ze złożeniem w/w opinii pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z tytułu pomocy prawnej udzielonej stronie w ramach prawa pomocy. Pełnomocnik złożył jednocześnie oświadczenie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w żadnej części. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 – określanego dalej jako rozporządzenie z dnia 3 października 2016 r.) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) przestało obowiązywać. Na mocy § 22 nowego rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie postępowanie przed sądem I instancji wszczęte zostało dnia 5 września 2016 r., a zatem przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., zaś zakończone zostało w dniu 29 grudnia 2016 r. wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi M.B., zatem wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej w postępowaniu przed wydaniem w/w postanowienia podlega rozpatrzeniu na podstawie przepisów rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., zaś w odniesieniu do postępowania II-instancyjnego, a za takie uznać należy postępowanie po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym ( w tym złożenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) należało rozpoznać na nowych zasadach. Zauważyć należy, że w postępowaniu przed wydaniem postanowienia z dnia 29 grudnia 2016 r. pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy podjął się czynności, które zakwalifikować należy jako pomoc prawną, bowiem zapoznał się z aktami sprawy oraz sporządził z nich fotokopię ( k – 54, 55). Niewątpliwie zaznajomienie się z aktami sprawy stanowi warunek konieczny dla prawidłowego przygotowania się do sprawy oraz udzielenia stronie rzetelnej pomocy prawnej. Następnie, w konsekwencji podjętych wcześniej czynności oraz wydania przez sąd postanowienia o odrzuceniu skargi, ustanowiony w sprawie pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe okoliczności zasadnym jest przyznanie ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc prawną udzielona zarówno w postępowaniu przed sądem I instancji, jak również za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. stawka podstawowa opłaty maksymalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawach innych, niż dotyczące należności pieniężnych oraz postępowania przed Urzędem Patentowym wynosi 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych. Uwzględniając treść § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. zgodnie z którym opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sporu, Sąd postanowił przyznać pełnomocnikowi w niniejszej sprawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych z tytułu pomocy prawnej udzielonej w ramach postępowania przed sądem I instancji. Sąd - stosownie do treści § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. - nie znalazł podstaw do ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż określona w § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Natomiast stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata maksymalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (tj. w sprawie niniejszej 240 zł), nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi 120 zł. Stawkę obu opłat zgodnie z § 4 ust. 3 odpowiednio - rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. oraz rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%). W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit c w zw. § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 1 i 3 i § 22 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w sentencji.