III SO/Lu 6/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 7 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. - R. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy Werbkowice za nieprzekazanie skargi w terminie postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.

W dniu 11 lipca 2022 r. A. S. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Gminy [...] za nieprzekazanie w terminie do sądu jej skargi z dnia 11 kwietnia 2022 r. na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 11 marca 2022 r. w przedmiocie ustalenia miesięcznego wynagrodzenia dla Wójta Gminy [...]. W odpowiedzi na wniosek Rada Gminy [...] wniosła o jego oddalenie jako bezzasadnego. Organ przyznał, że nie dochował terminu przekazania sprawy do sądu administracyjnego przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jednak uchybienie to było nieznaczne. Skarga została przekazana sądowi w dniu 9 czerwca 2022 r. Ponadto samo przekroczenie terminu nie wywołało w zasadzie jakichkolwiek negatywnych skutków dla skarżącej. Jednocześnie Rada Gminy wskazała, że skarga został wniesiona przez wójta Gminy [...] (jako organ wykonawczy gminy) na uchwałę podjętą przez Radę Gminy [...] (jako organ uchwałodawczy tej samej gminy). Oba te podmioty są obsługiwane w kwestiach organizacyjnych przez Urząd Gminy [...], który organizacyjnie podlega bezpośrednio wójtowi, czyli skarżącej. Wskazując na powyższe okoliczności organ wskazał, że bezpośrednią przyczyną opóźnienia w przekazaniu skargi były trudności organizacyjne organu, związane z funkcjonowaniem Urzędu Gminy [...]. Istniejący konflikt między organem wykonawczym i uchwałodawczym Gminy [...] prowadzi bowiem do znaczonego utrudnienia funkcjonowania organu uchwałodawczego, polegającego m.in. na pozbawieniu Rady Gminy wsparcia merytorycznego ze strony obsługi prawnej Urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Na wstępie podnieść należy, że stosownie do przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Według natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zauważyć przy tym należy, że spełnienie przesłanek wymierzenia grzywny nie obliguje sądu administracyjnego do wymierzenia organowi administracji publicznej tego rodzaju grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna ma charakter środka fakultatywnego. Z przepisu tego wynika bowiem, że obowiązkiem sądu jest wzięcie pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy, a więc w szczególności: przyczyn niewypełnienia przez organ obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 p.p.s.a., okresu, jaki upłynął od daty złożenia skargi oraz tego, czy obowiązki te zostały dopełnione przez organ przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Wymierzenie grzywny będzie więc uzasadnione przede wszystkim w sytuacji, gdy sąd stwierdzi, że nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wskazanym ustawą miało charakter zamierzonego działania organu, podjętego w celu niedopuszczenia do sprawnego rozpoznania sprawy przez sąd w zakresie kontroli legalności zaskarżonego aktu. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą takie okoliczności, które nakazywałyby uwzględnienie wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jak wynika z akt sprawy sygn. III SA/Lu 291/22 oraz z uzasadnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny, skarga z dnia 11 kwietnia 2022 r. dotyczy uchwały Rady Gminy [...] nr [...] z dnia 11 marca 2022 r. w przedmiocie ustalenia miesięcznego wynagrodzenia dla Wójta Gminy [...]. Skarga została wniesiona do organu w dniu 11 kwietnia 2022 r. (k. 3 – akt sygn. III SA/Lu 291/22). Zatem termin na przekazanie tej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie upłynął w dniu 11 maja 2022 r. Tymczasem skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz kopią zaskarżonej uchwały została przekazana sądowi w dniu 9 czerwca 2022 r. (k. 13 – akt sygn. III SA/Lu 291/22). Należy przy tym zauważyć, że stronami w tej sprawie są organ wykonawczy i organ uchwałodawczy tej samej gminy. Wskazuje to na potencjalny konflikt interesów w Urzędzie Gminy [...], który jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na wniosek, obsługuje pod względem administracyjnym i organizacyjnym zarówno organ wykonawczy jak i uchwałodawczy tej gminy. Także korespondencja załączona do odpowiedzi na wniosek wskazuje, że organ mógł potencjalnie zostać pozbawiony obsługi prawnej z uwagi na konflikt interesów radcy prawnego obsługującego w normalnych okolicznościach oba podmioty. Treść korespondencji dotyczy wprawdzie wyłączenia się radcy prawnego ze sprawy dotyczącej wymierzenia organowi kary grzywny, jednakże obrazuje rzeczywiste trudności jakie mogła napotkać Rada Gminy po otrzymaniu skargi na uchwałę z dnia 11 marca 2022 r. w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wójta. W konsekwencji, opóźnienie w przekazaniu skargi nie miało – w ocenie Sądu – charakteru intencjonalnego, podjętego w celu niedopuszczenia do sprawnego rozpoznania sprawy przez sąd w zakresie kontroli legalności zaskarżonej uchwały. Ostatecznie skarga została sądowi przekazana, choć z opóźnieniem, które nie było jednak rażące. W związku z powyższym Sąd przyjął, że w sprawie niniejszej nie jest konieczne wymierzenie organowi grzywny, jako środka przymuszającego do wykonania obowiązku, który został już wykonany, albo jako środka prewencyjnego na przyszłość. Nie zachodziła w tej sytuacji przesłanka dostatecznie uzasadniająca zastosowanie środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. – oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny, o czym orzekł w postanowieniu.