III SO/Kr 16/26

| | POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Michał Niedźwiedź (spr.), Asesor WSA Magdalena Gawlikowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w dniu 7 października 2026 r., sprawy ze skargi J. K. o wymierzenie Miejskiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek.

J. K. (dalej: "skarżący") pismem datowanym na dzień 29 lipca 2026r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") wniosek o wymierzenie Miejskiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że w dniu 28 czerwca 2026r. wniósł do WSA w Krakowie za pośrednictwem Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie skargę na bezczynność tego organu w sprawie przedłużenia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ był zobowiązany przekazać skargę skarżącego wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 28 lipca 2026r. Zdaniem skarżącego, do dnia dzisiejszego organ nie dopełnił swojego ustawowego obowiązku, gdyż: "nie przysłał zawiadomienia o przekazaniu, co powinno być dorozumiane, skoro w dniu 14 lipca 2026r. wysłał elektronicznie nieskuteczne prawnie zdjęcie postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania niebędące oryginałem decyzji elektronicznej, w dodatku w treści zaprzeczającego dacie przyjęcia wniosku przyjętego przez WZON ale zgodnego z obiektywną prawdą siejąc jedynie kolejne zamieszanie, gdyż nie mógł tego po ponagleniu jak i z powodów prawnych zrobić m.in. z powodu sprzeczności z instrukcją kancelaryjną, brakiem podania swoich uprawnień etc., oraz ignorując art. 37 k.p.a. (...)". W ocenie skarżącego, takie działanie rażąco narusza jego prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki i uniemożliwia sądową kontrolę bezczynności organu. Skarżący podał, że złożył w terminie kompletny wniosek, jak widać bez uwag 16 marca 2026r. i do 16 kwietnia 2026r. powinno było zostać zgodnie z prawem stwierdzone, a następnie wydane przedłużenie niepełnosprawności, którego nadal nie otrzymał. Skarżący uznał, że jego wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest w pełni uzasadniony. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, organ wniósł o jego oddalenie, o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: pisma z dnia 21 lipca 2026r. znak PR-02.0751.56.2026 ID 37980 wraz z urzędowym poświadczeniem jego przedłożenia, pisma z dnia 20 lipca 2026r. znak PR-02.0751.56.2026 ID 37980 wraz z potwierdzeniem jego nadanie ppkt a-b, na okoliczność ich treści oraz faktu dochowania przez organ terminu, wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W badanej sprawie przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy nastąpiło w zakreślonym ustawą terminie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z treści art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Mieszany charakter grzywny, czyni z niej podstawową gwarancję procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi administracyjnemu, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Stanowisko NSA w sprawie o sygn. III OZ 337/21 wskazuje m.in., że grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Grzywna pełni również funkcję prewencyjną, ponieważ ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa przez przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego. Przyjmuje się również, że dla wymierzenia organowi grzywny nie mają znaczenia przyczyny nieprzekazania skargi sądowi. Okoliczności stanowiące podstawę naruszenia terminu mogą mieć jedynie wpływ na ustalenie wysokości grzywny. Nie budzi zatem wątpliwości, że z treści art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno wynika, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Z okoliczności faktycznych badanej sprawy wynika, że w dniu 28 czerwca 2026r. do organu wpłynęła skarga ww. skarżącego na bezczynność Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z odpowiedzią organu w dniu 21 lipca 2026r. Z uwagi na fakt, iż akta sprawy, której skarga dotyczyła prowadzone były w formie papierowej zostały one przekazane do Sądu w dniu 22 lipca 2026r. O czym Sąd został poinformowany w piśmie z dnia 21 lipca 2026r. znak PR-02.0751.56.2026 ID 37980. Sprawa została zrejestrowana pod sygn. akt III SAB/Kr 187/26 i na dzień 16 września 2026r. został wyznaczony termin posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym. W świetle powyższych okoliczności faktycznych, wbrew twierdzeniom skarżącego, organ przekazał skargę, odpowiedź na nią oraz akta sprawy w ustawowym terminie. Tym samym uwzględniając wszelkie okoliczności sprawy, uznać należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Sąd odnosząc się końcowo do wniosku organu o zasądzenie od skarżącego na jego rzecz kosztów postępowania stwierdził, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują prawnej możliwości zasądzenia organowi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym kosztów postępowania od strony skarżącej.