III SAB/Po 259/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.

P. S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w rozpoznaniu wniosku strony z 25 czerwca 2025 r. w przedmiocie zmiany uchwały Rady Miejskiej Gminy [...] z 17 maja 2016 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uzasadniając skargę pełnomocnik strony wskazał, że w odpowiedzi na wniosek z 25 czerwca 2025 r. Urząd Miasta i Gminy [...] poinformował skarżącego, że jego wniosek zostanie rozpoznany 26 stycznia 2026 r. Z uwagi na okoliczność, że skarżący nie otrzymał żadnej decyzji, pismem z 27 lutego 2026 r. zwrócił się do Burmistrza Gminy [...], Rady Gminy [...] oraz Wojewody [...], które stanowiło ponaglenie oraz skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego o zmianę uchwały Rady Miejskiej Gminy [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy zatem wskazać, że przedmiotowy zakres skargi na bezczynność organu administracji publicznej określony jest przez brzmienie art. 3 § 2 pkt 1–4 i 4a P.p.s.a. Zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności w nich wskazanych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2022 r. II OSK 2173/22, z 11 listopada 2021 III OSK 4188/21, z 12 listopada 2019 r. I OSK 2617/19, wszystkie orzeczenia dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga na bezczynność jest zatem dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżących działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego. Plan miejscowy stanowi uchwałę, która jest aktem prawa miejscowego, a zatem aktem normatywnym, a nie indywidualnym aktem administracyjnym. Procedura planistyczna, uregulowana przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie stanowi postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, którego istotą jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, konkretnego podmiotu, w drodze decyzji administracyjnej. Brak prowadzenia czynności przez organy gminy w toku procedury planistycznej nie mieści się w zakresie ani art. 3 § 2 pkt 8, ani pkt 9 P.p.s.a. Co do zasady żaden przepis prawa nie nakłada na gminę obowiązku uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w określonym terminie lub w odpowiedzi na określony wniosek (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 25 maja 2026 r. II SAB/Ke 77/26). W konsekwencji, żaden przepis prawa nie daje podstawy do zaskarżenia bezczynności w sprawie uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jako niepodlegająca kognicji sądu administracyjnego.