II SAB/Gd 43/26

II SAB/Gd 43/26 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi T. Ł. na bezczynność Wójta Gminy Cedry Wielkie w przedmiocie uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu T. Ł. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Skarżący złożył skargę na bezczynność organu wskazując, że w dniu 17 października 2024 r. wniósł uwagi do projektu planu miejscowego, sporządzanego na podstawie uchwały nr LXV/535/2023 z dnia 22 grudnia 2023 r. Tymczasem do dnia wniesienia skargi, mimo upływu 18 miesięcy, Wójt nie rozpatrzył wniesionych uwag. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a w przypadku merytorycznego rozpoznania skargi przez Sąd - o jej oddalenie. Pismem z 1 czerwca 2026 r. Wójt złożył pismo zatytułowane "uzupełnienie odpowiedzi na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" podkreślając, że zgodnie z art. 17 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) Wójt jest zobowiązany do rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu planu miejscowego, jednak w momencie rozpoczęcia procedury planistycznej u.p.z.p. nie przewidywała jakiegokolwiek terminu, w którym organ był zobowiązany do rozpatrzenia uwag. Mając na uwadze powyższe skargę należy oddalić. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 czerwca 2026 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania do podania numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym pismem z 8 czerwca 2026 r. wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta zwracał się z ponagleniem do właściwego organu. Wezwania doręczono 11 czerwca 2026 r. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 11 czerwca 2026 r. skarżący wskazał numer PESEL. W odrębnym piśmie skarżący podtrzymał swoje stanowisko, wnosząc o uwzględnienie skargi i przekazując stanowisko Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Gminy T., z którego wynika, że sprawa nie została wyjaśniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo gdy została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sąd w składzie orzekającym, po analizie akt sprawy, doszedł do przekonania, że skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153, dalej: u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (art. 101a ust. 1 u.s.g.). Zacytowany przepis art. 101a u.s.g. przewiduje zatem specyficzną skargę na bezczynność organu gminy, gdy organ ten nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich i jest to skarga na bezczynność niezależna od tej, która wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., która niewątpliwie nie przysługuje w przypadku aktów prawa miejscowego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił bezczynność Wójta, polegającą na nierozpatrzeniu złożonych przez niego uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oceniając dopuszczalność skargi na bezczynność w tym przedmiocie należy mieć na uwadze, że na gruncie niniejszej sprawy, do sporządzania planu przystąpiono uchwałą nr LXV/535/2023 Rady Gminy T. z dnia 22 grudnia 2023 r., wydaną na podstawie ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 977 ze zm.), dalej jako "u.p.z.p." W złożonej skardze na bezczynność skarżący wskazuje na obowiązek organu wynikający z art. 17 pkt 12 u.p.z.p. podkreślając, że zgodnie z tym przepisem wójt jest zobowiązany do rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu planu miejscowego. Podkreślić jednak należy, że art. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1688) w art. 17 uchylił pkt 12, nadto uchylono art. 17a i art. 18, [zgodnie z którym uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu, o którym mowa w art. 17 pkt 10 u.p.z.p.]. Ustawa w powyższym zakresie weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia (art. 78). Zatem, przepisy art. 17 pkt 12 i art. 18 u.p.z.p. utraciły moc 24 września 2023 r., tj. przed przystąpieniem do sporządzania planu. Jednocześnie utracił moc art. 7 u.p.z.p., który stanowił, że rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu tego studium, wniosków dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwag dotyczących projektu tego planu albo wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa - nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw wprowadzono jednak nowy rozdział 1a "Partycypacja społeczna". Procedura składania wniosków i uwag została uregulowana w art. 8g u.p.z.p. Natomiast zgodnie z art. 8l u.p.z.p. propozycja rozpatrzenia wniosków do projektu aktu planowania przestrzennego i uwag zgłoszonych w ramach konsultacji społecznych nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Komentowany przepis art. 8l u.p.z.p. zastąpił derogowaną normę art. 7 u.p.z.p. Należy zauważyć, że – inaczej niż w przypadku art. 7 u.p.z.p. – przepis art. 8l nie posługuje się kategorią pojęciową "rozstrzygnięć o nieuwzględnieniu". Zamiast tego odwołuje się do propozycji rozpatrzenia, o których mowa w art. 8k u.p.z.p. Oznacza to, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlega propozycja rozpatrzenia wniosków lub uwag niezależnie od tego, czy właściwy organ uwzględnił, czy też nie uwzględnił wniosku lub uwagi (za: K. Olzacki [w:] Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, red. J. H. Szlachetko, K. Szlachetko, Warszawa 2024, art. 8(l), LEX/el.). Podkreślić należy, że procedura planistyczna w zakresie dotyczącym planu miejscowego uregulowana została w art. 17 u.p.z.p. (Dz. U. z 2023 poz. 977 ze zm.). Konsultacje społeczne stanowią przy tym jeden z wielu etapów tej procedury. Z art. 17 pkt 11 wynika, że wójt albo prezydent miasta ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych. Zgodnie z art. 8h ust. 1, informacje o sposobach, miejscach i terminach prowadzenia konsultacji społecznych wójt, burmistrz albo prezydent miasta ogłasza, nie później niż w dniu rozpoczęcia konsultacji społecznych, co najmniej: 1) przez publikację w prasie w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 1914); 2) przez wywieszenie w widocznym miejscu na terenie objętym sporządzanym aktem planowania przestrzennego lub w siedzibie obsługującego go urzędu; 3) przez udostępnienie informacji na stronie internetowej obsługującego go urzędu, o ile taką posiada, oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu; 4) w sposób zwyczajowo przyjęty w danej gminie. Zgodnie z art. 8j u.p.z.p. konsultacje społeczne, o których mowa w art. 8i ust. 1: 1) pkt 1 i 4, prowadzi się przez okres co najmniej 28 dni; 2) pkt 2 i 3, przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie 7 dni od dnia rozpoczęcia konsultacji społecznych, i nie później niż na 7 dni przed ostatnim dniem terminu, o którym mowa w pkt 1. Natomiast zgodnie z art. 17 pkt 1 u.p.z.p. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, określając sposoby i miejsce składania wniosków do projektu planu miejscowego oraz termin ich składania, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia. Jak wynika z ogłoszenia z 26 kwietnia 2024 r. Wójt wyznaczył, zgodnie z art. 17 pkt 1 u.p.z.p., termin na składanie wniosków do planu w nieprzekraczalnym terminie do 24 maja 2024 r. Skarżący złożył wniosek do planu w dniu 17 października 2024 r., wskazując w złożonym piśmie, że składa wniosek "w odniesieniu do przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Sąd podziela stanowisko doktryny (za: A. Plucińska-Filipowicz, A. Kosicki [w:] Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, wyd. IV, red. T. Filipowicz, M. Wierzbowski, Warszawa 2024, art. 17, LEX/el.), że "ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazuje, by termin do składania wniosków był nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu miejscowego. Termin ten ma charakter szczególny, ponieważ jest zawarty w przepisach prawa materialnego, a jego istotą jest stworzenie obywatelom możliwości zapoznania się z projektowaną regulacją prawną. Zaczyna on swój bieg od dnia ogłoszenia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Za datę rozpoczęcia biegu ww. terminu przyjmuje się datę dokonania tej czynności, która została wykonana jako ostatnia. Wprawdzie w postępowaniu planistycznym uregulowanym w sposób szczególny w komentowanej ustawie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego bezpośrednio nie mają zastosowania, to jednak nie ma jakichkolwiek podstaw do obliczania ww. terminu na innych zasadach niż określone w przepisach tego Kodeksu (np. wliczanie do ww. terminu dni wolnych od pracy). Gdyby wolą ustawodawcy było określenie w inny sposób niż w Kodeksie postępowania administracyjnego zasad obliczania ww. terminu, to tak jak w kwestii dotyczącej uzgadniania projektu planu miejscowego lub projektu planu ogólnego (art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 2 u.p.z.p.), zaznaczyłby to wprost w ustawie. Oznacza to, że przekroczenie ww. terminu do składania wniosków i uwag, o których mowa w art. 17 pkt 1, powoduje pozostawienie ich bez rozpoznania." Nadto w aktualnym stanie prawnym propozycja rozpatrzenia wniosków do projektu aktu planowania przestrzennego i uwag zgłoszonych w ramach konsultacji społecznych nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o czym stanowi wprost art. 8I u.p.z.p. Wnioski do projektu planu i uwagi do niego mają więc znaczenie wyłączenie z punktu widzenia realizacji zasady partycypacji społeczeństwa w toku procedury planistycznej, a sposób ich rozstrzygnięcia nie determinuje w żaden sposób prawa osoby mającej interes prawny do zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały w sprawie przyjęcia planu miejscowego. W szczególności, obowiązujące przepisy nie ograniczają prawa do zaskarżenia planu miejscowego do kwestii podniesionych w uwagach do projektu planu (zob. art. 101 u.s.g. w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 w zw. z art. 147 p.p.s.a.; por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn. akt II OSK 2727/22). Skoro obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia propozycji rozpatrzenia wniosków do projektu aktu planowania przestrzennego i uwag zgłoszonych w ramach konsultacji społecznych, to tym bardziej niedopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność organu samorządu terytorialnego w tym zakresie. Zwłaszcza w sytuacji, gdy wnioski do planu zostały złożone z przekroczeniem terminu na ich złożenie. Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie organ nie był zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącego w określonym czasie, gdyż złożony wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z odrzuceniem skargi, Sąd z urzędu zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi.