III SAB/Kr 3/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę

W dniu 8 grudnia 2014 r. wpłynęło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo Z. Ś. z dnia 30 listopada 2014 r. zatytułowane "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania SKO przy udziale mops". Skarżący wskazał sygnaturę akt Kolegium: [...]. W piśmie tym Z. Ś. wskazał, że na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, przez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy. Wniósł o zobowiązanie "WSA Kraków do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego, ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego, wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 §2 P.p.s.a. Podniósł m.in. także, że na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. złożył do organu II instancji czyli WSA Kraków zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismo zostało przesłane przez Sąd do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Kolegium wskazało, że wnioskiem z dnia 15 września 2014 r. Z. Ś. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2014 r. znak [...] odmówił wnioskodawcy przyznania zasiłku celowego. Decyzją z dnia 20 listopada 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. Ś., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu l instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2015 r. wezwano skarżącego o wykazanie, że skarga na przewlekłość postępowania została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z przepisem art. 37 K.p.a., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 lutego 2015 r. W odpowiedzi skarżący w piśmie z 20 lutego 2015 r. stwierdził, że "wszelakie pisma kierowane do SKO zostały potwierdzone przez dziennik podawczy.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a, tego przepisu. Regulacja ta oznacza, że sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie jednak do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zarazem przepis ten w § 2 określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Zgodnie z kolei z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r, poz. 267 ze zm.) dalej "K.p.a.", w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Samorządowe Kolegia Odwoławcze są organami wyższego stopnia w stosunku jednostek samorządu terytorialnego, a zatem nie ma organów wyższego stopnia względem Samorządowych Kolegiów Odwoławczych (art. 17 pkt 1 K.p.a.). Środkiem zaskarżenia, który służy stronie zamierzającej zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy jest zatem - w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. - wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a. przez wydanie aktu lub podjęcie czynności, co do której organ jest bezczynny lub prowadzi przewlekłe postępowanie. Niedokonanie tej czynności przed wniesieniem skargi oznacza, że skarżący nie wyczerpał służącego mu środka zaskarżenia przez wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa przez rozpatrzenie wniesionego odwołania. Z akt sprawy wynika, że skarżący upatruje przewlekłego postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie o sygn. [...]. Jest to oznaczenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zasiłku celowego, które zakończyło się decyzją ostateczną Kolegium z dnia 20 listopada 2014 r. Decyzja ta została doręczona Z. Ś. w dniu 25 listopada 2014 r. Skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania skarżący sporządził już 30 listopada 2014 r. Skarżący, wezwany do wykazania wyczerpania przysługujących środków zaskarżenia - wezwania Kolegium do usunięcia naruszenia prawa - w żaden sposób nie uczynił zadość wezwaniu. Zatem należy uznać, że z dniem 26 lutego 2015 r. upłynął termin do zadośćuczynienia wezwaniu. Wobec powyższego należało uznać, że skarga wniesiona w sprawie bez wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia, jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.