III SAB/Kr 24/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 marca 2024 r. sprawy ze skargi N. T. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę.

N. T., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie wniosku z dnia 22 listopada 2023 r. o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 27 lutego 2024 r. (k. 37 akt sądowych) wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że skarga została poprzedzona ponagleniem, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 5 marca 2024 r. (k. 41 akt sądowych) skarżący poinformował sąd, że przed złożeniem skargi na bezczynność nie składał ponaglenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie. Wyjaśnić należy, że środkiem zaskarżenia w rozumieniu tego przepisu, w przypadku bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, jest ponaglenie złożone do organu wyższego stopnia. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Sąd w pełni podziela to stanowisko. W niniejszej sprawie, jak wskazano powyższej, skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie 58 §1 pkt 6 P.p.s.a, orzekł zatem, jak w sentencji postanowienia.