III SAB/Gl 543/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi R.N. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Przedmiotem skargi R.N. (dalej "Wnioskodawca" lub "Skarżący") jest bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. (dalej "Dyrektor" lub "organ") w kwestii wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Wnioskodawca pismem z dnia 4 września 2025 r. zwrócił się do organu z żądaniem niezwłocznego wyjaśnienia okoliczności zdarzenia, do którego doszło w dniu 2 września 2025 r., w wyniku którego poważnie poszkodowana została jego córka, W.N. (dalej AB) uczennica klasy [...]. Wskazał, że zdarzenie to skutkowało obrażeniami twarzy jego córki, które mogły prowadzić do utraty oka. Wnioskodawca zażądał pisemnego wyjaśnienia następujących kwestii, cyt.: "Szczegółowy opis zdarzenia: Jak dokładnie doszło do wypadku? Gdzie miało miejsce zdarzenie (np. korytarz, plac zabaw, klasa)? W jakich okolicznościach i o której godzinie miało to miejsce? Sprawca zdarzenia: Kto był odpowiedzialny za spowodowanie obrażeń mojej córki? Czy był to inny uczeń, czy może wynik zaniedbania ze strony personelu? Nadzór nad dziećmi: Kto sprawował opiekę nad uczniami w chwili zdarzenia? Jakie działania podejmowano, aby zapewnić bezpieczeństwo dzieci? Udzielona pomoc: Jaką pomoc udzielono mojej córce bezpośrednio po zdarzeniu? Czy na miejscu była obecna osoba wykwalifikowana do udzielania pierwszej pomocy? Jakie konkretne działania podjęto w celu zabezpieczenia zdrowia W.? Ramy czasowe: W jakim czasie od momentu zdarzenia poinformowano mnie jako rodzica? Dlaczego nie podjęto natychmiastowych kroków, aby powiadomić mnie o tak poważnym incydencie? Dokumentacja: Żądam przesłania kserokopii raportu lub innej dokumentacji dotyczącej zdarzenia z dnia [Data zdarzenia], w tym wszelkich notatek służbowych, protokołów lub zapisów z monitoringu, jeśli takie istnieją. Podkreślam, że obrażenia mojej córki mogły mieć tragiczne konsekwencje, w tym utratę wzroku, co czyni tę sprawę wyjątkowo pilną. Zwracam uwagę, że szkoła ponosi odpowiedzialność prawną za bezpieczeństwo uczniów podczas ich pobytu na terenie placówki, zgodnie zobowiązującymi przepisami prawa oświatowego. W związku z tym oczekuję pełnego wyjaśnienia, które pozwoli ustalić, czy szkoła dopełniła swoich obowiązków w zakresie nadzoru i zapewnienia bezpieczeństwa. Żądam szczegółowej odpowiedzi na piśmie w terminie 5 dni roboczych od otrzymania pisma, wraz z załączoną kserokopią wspomnianej dokumentacji. Nie jestem zainteresowany spotkaniem - zależy mi wyłącznie na pełnym, pisemnym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności zdarzenia oraz przesłaniu żądanych dokumentów." 2. Pismem z dnia 4 września 2024 r. organ przekazał kopie dokumentacji wniosku rekrutacyjnego do klasy pierwszej wraz z załącznikami. 3. Pismem z dnia 5 września 2024 r. organ poinformował wnioskodawcę, że podstawą przyjęcia córki do szkoły było złożenie wniosku rekrutacyjnego przez opiekuna prawnego, złożenie dokumentacji potwierdzającej adres zamieszkania dziecka wraz z opiekunem oraz postanowienie SR w C. ustalające miejsce zamieszkania AB wraz z matką. 4. Pismem z dnia 11 września 2025 r. organ poinformował Wnioskodawcę, że z wypadku sporządzany jest obecnie protokół przez zespół wypadkowy i okoliczności i przebieg zdarzenia, informacje o udzielonej pomocy będą się znajdowały w tym dokumencie. 5. W piśmie z dnia 16 października 2025 r. Wnioskodawca wezwał organ do natychmiastowego udzielenia mu wyczerpujących informacji oraz podjęcia działań w sprawach kluczowych dla bezpieczeństwa i dobra jego córki, Zażądał udzielenia mu pisemnej odpowiedzi na następujące pytania w nieprzekraczalnym terminie 3 dni: 1. "(...)przedstawienia szczegółowego protokołu i pełnej dokumentacji dotyczącej wypadku, któremu uległa moja córka na terenie szkoły. Jakie kroki podjęto w celu zapewnienia jej bezpieczeństwa i dlaczego zatajono przede mną pełne okoliczności tego zdarzenia? 2. Podstawa prawna zapisu dziecka: Na jakiej podstawie prawnej i w oparciu o jakie dokumenty moja córka została zapisana do Państwa placówki? Mam uzasadnione podejrzenia, graniczące z pewnością, że posłużono się w tym celu dokumentem fałszywym lub niekompletnym. Jakie kroki weryfikacyjne podjęła szkoła, przyjmując dokumentację od matki dziecka, M.W.? 3. Kompetencje kadry w zakresie przemocy psychicznej: Żądam przedstawienia dokumentacji potwierdzającej przeszkolenie kadry pedagogicznej w zakresie rozpoznawania i przeciwdziałania przemocy psychicznej, w tym alienacji rodzicielskiej. Zatajanie tych informacji utwierdza mnie w przekonaniu, że Państwa pracownicy me posiadają żadnych kompetencji w tym zakresie, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla wszystkich powierzonych Państwu dzieci. 4. Dostęp do dziennika elektronicznego: Dlaczego, w sposób bezprawny i skandaliczny, uniemożliwiono mi korzystanie z dziennika elektronicznego, pozbawiając mnie jako prawnego opiekuna fundamentalnego prawa do informacji o postępach i sytuacji mojego dziecka w szkole?" Zdaniem Wnioskodawcy powyższe zaniechania i naruszenia nie są przypadkowe. Stanowią one spójny obraz systemowej, przemocowej polityki organu. Bierność organu wobec faktu, iż M.W. aktywnie izoluje go od życia szkolnego córki (m.in. poprzez usunięcie go z grupy klasowej rodziców), jest dowodem na to, że szkoła stała się narzędziem w jej rękach, służącym do dalszego niszczenia więzi dziecka z ojcem. Wskazał, że legitymizując takie działania, organ jest współodpowiedzialny za psychiczną krzywdę jego córki. Wnioskodawca poinformował, że jest to ostatnia próba polubownego wyjaśnienia tej sprawy i w przypadku braku wyczerpującej, pisemnej odpowiedzi na wszystkie powyższe pytania w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania, podejmie następujące kroki prawne, oparte na niżej wymienionych podstawach: - Art. 231 § 1 Kodeksu karnego (nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego): Zaniechania Dyrektora, jako funkcjonariusza publicznego, noszą znamiona niedopełnienia obowiązków służbowych, działając na szkodę interesu prywatnego Wnioskodawcy oraz interesu publicznego, jakim jest dobro dziecka. - Art. 270 § 2 k.k. i art. 271 § 3 k.k. (przestępstwa .przeciwko wiarygodności dokumentów); Bierność wobec podejrzenia posłużenia się fałszywym dokumentem przy zapisie dziecka może być interpretowana jako pomocnictwo lub poplecznictwo. - Art. 160 § 2 k.k. (narażenie na niebezpieczeństwo): Zaniechanie wyjaśnienia okoliczności wypadku i brak wdrożenia odpowiednich procedur bezpieczeństwa stanowi narażenie zdrowia i życia powierzonych organowi dzieci. - Art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego (ochrona dóbr osobistych); Działania szkoły w sposób rażący naruszają dobra osobiste Wnioskodawcy, w tym prawo wychowywania dziecka i utrzymywania z nim więzi. - Art. 417 Kodeksu cywilnego (odpowiedzialność odszkodowawcza władzy publicznej): Szkoła, jako jednostka publiczna, ponosi pełną odpowiedzialność odszkodowawczą za szkody wyrządzone bezprawnym działaniem lub zaniechaniem jej funkcjonariuszy. 6. Pismem z dnia 30 października 2025 r. organ poinformował, że protokół powypadkowy nr [...] z dnia 17 września 2025 r. zawierający szczegółowy opis zdarzenia oraz podjęte przez szkołę działania został odebrany przez opiekuna prawnego w dniu 19 września 2025 r. Opiekun został poinformowany i pouczony o obowiązujących terminach i nie wniósł zastrzeżeń do protokołu. Jednocześnie organ wyjaśnił, że wnioskodawcy został udzielony dostęp do dziennika elektronicznego w dniu 3 września 2024 r. oraz, że w zakresie pytania trzeciego (pisma z dnia 16 października 2026 r.) odpowiedź została udzielona 17 grudnia 2024 r. 7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący (z dnia 20 października 2025 r.) wskazał, że zaskarża bezczynność organu polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi i zatajeniu informacji publicznej, o którą wnosił w pismach z dnia 4 września 2025 r. oraz w ostatecznym wezwaniu z dnia 16 października 2025 r. Wniósł o: 1. Zobowiązanie Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. do rozpatrzenia jego wniosków i udzielenia żądanych informacji w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku. 2. Stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący argumentował, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Organ w sposób świadomy i celowy zataił żądane przez niego informacje. Nie udzielił mu ich ani też nie wydał decyzji o odmowie ich udostępnienia, co jest jego ustawowym obowiązkiem. 8. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) lub stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b p.p.s.a.). Sąd, w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Należy wyjaśnić, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zatem celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań. Wobec tego, że rozpoznawana sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej, należy przypomnieć, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Przy czym prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Konkretyzacja tak kształtującego się konstytucyjnego prawa do informacji publicznej znajduje wyraz w ustawie o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. 2022 r., poz. 902, dalej "u.d.i.p."), regulującej zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazując, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W myśl art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej" (ust.1). Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (ust. 2). Stosownie do art. 3 ust. 1 i 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (ust. 1). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (ust. 2). Z kolei, w myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje co do zasady bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zatem organ do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy organ nie jest w posiadaniu informacji publicznej żądanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej, powinien udzielić pisemnej odpowiedzi wyjaśniającej, że nie jest w posiadaniu informacji. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 4 września i 16 października 2025 r. W sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest sporne, że podmiot, do którego zostało skierowane żądanie udostępnienia informacji, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu, w tym również Skarżącemu. Z akt sprawy wynika, że organ udzielił odpowiedzi na wnioski Skarżącego w ustawowym terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Mianowicie w odpowiedzi na żądania udzielenia informacji i protokołu z wypadku, zawarte w piśmie z dnia 4 września 2025 r., organ pismem z dnia 11 września 2025 r. poinformował Wnioskodawcę, że z wypadku sporządzany jest obecnie protokół przez zespół wypadkowy i okoliczności, przebieg zdarzenia, informacje o udzielonej pomocy będą się znajdowały w tym dokumencie. Z akt sprawy wynika, że protokół powypadkowy dotyczący AB został sporządzony 17 września 2025 r. i w dniu 19 września 2025 r. otrzymała go matka AB, nie wnosząc do niego zastrzeżeń. Na pytania zawarte w kolejnym piśmie Skarżącego z dnia 16 października 2025 r., w tym dotyczące kompetencji nauczycieli oraz wprowadzenia standardów ochrony nieletnich, organ również odpowiedział pismem z dnia 30 października 2025 r. (dowód doręczenia pisma skarżącemu karta 11 akt sądowych), lecz Skarżący przed upływem ustawowego terminu na udzielenie odpowiedzi złożył skargę do tut Sądu. Skarga z dnia 20 października 2025 r. została złożona bezpośrednio do Sądu w dniu 22 października 2025 r., a następnie przekazana organowi celem nadania jej dalszego biegu. W piśmie z dnia 30 maja 2026 r. (karta 76-77 akt sądowych) Skarżący wskazał, że odebrał kopię protokołu powypadkowego w dniu 26 marca 2026 r. Wobec tych faktów zarzut bezczynności organu jest bezzasadny. Natomiast podniesione przez skarżącego w skardze kwestie dokumentów, na podstawie których AB została przyjęta do Szkoły, dostępu Skarżącego do dziennika elektronicznego oraz kompetencji kadry w zakresie przemocy psychicznej nie zostały ujęte w piśmie z dnia 4 września 2025 r., a skarga dotyczy braku odpowiedzi na pytania zawarte właśnie w tym piśmie. Niezależnie, w ocenie Sądu, podniesione przez Skarżącego w skardze kwestie dotyczące dokumentów, na podstawie których AB została przyjęta do Szkoły i dostępu Skarżącego do dziennika elektronicznego, nie są przedmiotem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy pozyskiwaniu wiedzy o sprawach publicznych, a nie informacji o charakterze prywatnym. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jedynie informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego i jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwala się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa (...). Nie można bowiem przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny" (wyrok z dnia: 13 stycznia 2026 r., sygn. akt III OSK 1303/25 LEX nr 4013584, z dnia 14 lipca 2020 r., I OSK 2817/19, CBOSA). Z akt sprawy wynika, że organ udostępnił Skarżącemu dokumenty rekrutacyjne i dokumentację dotyczącą przejęcia AB do Szkoły (karta 12 -18 akt administracyjnych). Organ w piśmie z dnia 30 października 2025 r. i 11 marca 2026 r. poinformował Skarżącego, że dostęp do dziennika elektronicznego został mu udostępniony 3 września 2025 r., a rejestr logowań wskazuje, że Skarżący korzysta z tego uprawnienia. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.