II SAB/Ol 57/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi I. G. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w O. w udostępnieniu informacji publicznej 1) umarza postępowanie sądowe w zakresie bezczynności organu; 2) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3/ zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół [...] w O. na rzecz skarżącej I. G. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z 3 września 2025 r. I. G. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do Dyrektora [...], Bursa Nr [...] w O. (dalej jako: "Dyrektor", "organ") z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej: 1. kopii treści regulaminu dotyczącego zasad wybierania i działania Młodzieżowej Rady Bursy, 2. adresu elektronicznej skrzynki podawczej e-PUAP. Wiadomością e-mail z 11 września 2025 r. organ przesłał na maila skarżącej plik PDF – Regulamin Wyborów do Młodzieżowej Rady Bursy Nr [...] w O. Pismem z 4 marca 2026 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając Dyrektorowi naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p.") poprzez nieudostępnienie informacji w ustawowym terminie 14 dni oraz art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niezasadne ograniczenie jej prawa do uzyskiwania informacji o działalności podmiotu wykonującego zadania publiczne. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że organ przesłał na jej adres e-mail jedynie plik PDF zawierający regulamin, realizując punkt 1. wniosku. W żadnen sposób organ nie odniósł się do punktu 2. wniosku i nie podał adresu skrzynki e-PUAP, ani nie poinformował o przyczynach braku odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor poinformował, że wysłał skarżącej wiadomość e-mail wraz z załącznikiem - Regulaminem Młodzieżowej Rady Bursy – 11 września 2025 r. Poinformował jednocześnie, że Bursa nie posiada własnej skrzynki e-PUAP, ponieważ funkcjonuje w strukturze organizacyjnej Zespołu Szkół [...]. Podał, że brak odniesienia do punktu 2. wniosku miało wyłącznie charakter formalny i nie miało na celu utrudnienia dostępu do informacji publicznej oraz nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a. Zgodnie z ww. przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, w składzie trzech sędziów, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem stosownej czynności (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, LEX/el.). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu, albo do podjęcia określonej czynności. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych przez "informację publiczną" rozumie się każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Informacją publiczną jest więc informacja o aktywności podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie celów publicznych (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 218/18 czy wyrok NSA z 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA). W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że adresat wniosku – Dyrektor Zespołu Szkół [...], jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej a wnioskowane informacje stanowią informację publiczną, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z 3 września 2025 r. skarżąca zwróciła się do organu o udzielenie informacji publicznej. Organ 11 września 2025 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt. 1 wniosku. Natomiast już po wniesieniu skargi do tutejszego Sądu, w odpowiedzi na skargę z 1 kwietnia 2026 r., poinformował skarżącą, że Bursa nie posiada własnej skrzynki e-PUAP, ponieważ funkcjonuje w strukturze organizacyjnej Zespołu Szkół [...]. Stwierdzić więc należy, że bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej z punktu 2 wniosku, będąca przedmiotem skargi, ustała przed rozpatrzeniem skargi przez tutejszy Sąd. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność, decydujący jest zaś stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, dostępna w CBOSA). Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeżeli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej wykonania (por. wyrok NSA z 18 stycznia 2017r., sygn. akt I OSK 1789/16, CBOSA). Wobec tego tutejszy Sąd był zobowiązany do umorzenia postępowania w tym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt. 1 sentencji wyroku. Natomiast stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze okoliczności rozpoznawanej sprawy, tutejszy Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji wyroku). Nie każde naruszenie prawa wskutek bezczynności organu będzie naruszeniem rażącym. Jak wskazuje się w orzecznictwie, rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, CBOSA). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, względnie braku zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Sam fakt przekroczenia ustawowych terminów załatwiania spraw, co do zasady, nie jest taką szczególną okolicznością. W konsekwencji stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, chociaż niewątpliwie stanowi naruszenie prawa, nie przesądza jeszcze o rażącym charakterze tego naruszenia (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2331/16, CBOSA). Sformułowanie "rażące" oznacza działanie bezspornie ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste (wyrok NSA z 2 września 2025 r., sygn. akt III OSK 710/25, LEX nr 3907980). W ocenie tutejszego Sądu okoliczności faktyczne w niniejszej sprawie nie wskazują na naruszenie prawa o szczególnym stopniu kwalifikacji, gdyż nieudostępnienie w terminie wnioskowanej informacji nie można oceniać jako przejawu złej woli organu. Organ udzielił odpowiedzi na punkt 1 wniosku skarżącej, natomiast po wniesieniu skargi na bezczynność w zakresie pkt 2 wniosku odpowiedział od razu po wniesieniu skargi, jednocześnie wyjaśniając przyczyny braku odpowiedzi w terminie. W związku z tym, w ocenie tutejszego Sądu, okoliczności sprawy nie wskazują, aby opóźnienie w rozpoznaniu wniosku nosiło cechy lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na podmiot mocą przepisów u.d.i.p., Potwierdza to terminowe udzielenie odpowiedzi na wniosek w zakresie punktów 1 przez Dyrektora. Ponadto trzeba mieć na względzie, że Dyrektor jest organem w znaczeniu funkcjonalnym, a jego główna działalność sprowadza się do działalności oświatowej. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt. 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi.