III SAB/Gd 20/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.C., W.C. i W.D.C. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta postępowania w przedmiocie zezwolenia na przebudowę zjazdów postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2020 r., sygn. akt III SAB/Gd 20/20, w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Gd 20/20, w ten sposób, że w komparycji, sentencji oraz uzasadnieniu tego postanowienia w miejsce nazwiska "C." wpisać "C.".

W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2020 r. (sygn. akt III SAB/Gd 20/20), wydanym w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sygn. akt III SAB/Gd 20/20), wystąpiła oczywista omyłka polegająca na błędnym oznaczeniu nazwiska skarżących – pomyłkowo wpisano "C" zamiast "C.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Może tego dokonać w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność, natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna. Wskazana omyłka nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia, natomiast prawidłowe oznaczenie nazwiska skarżących – "C.", znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, co oznacza, że ma ona charakter oczywisty. Mając na uwadze, że we wskazanym wyżej postanowieniu wystąpiła oczywista omyłka w nazwisku skarżących, konieczne było jego sprostowanie w powyższym zakresie, co Sąd uczynił na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.