III SA/Wr 942/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 17 października 2022 r., nr 9001-2002-002093 w przedmiocie uchylenia decyzji i przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021 postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 2 listopada 2022 r. B. W. (skarżąca, strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 17 października 2022 r., nr 9001-2002-002093 w przedmiocie uchylenia decyzji i przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 11 września 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 września 2023 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został zarejestrowany w tut. Sądzie w sprawie o sygn. III SPP/Wr 58/23. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2023 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Pismem z dnia 9 grudnia 2023 r. strona wniosła sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego. Strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 9 stycznia 2024 r., które zostało przez Sąd odrzucone postanowieniem z dnia 31 stycznia 2024 r. (doręczone stronie skarżącej w dniu 8 lutego 2024 r.). Pismem z dnia 11 marca 2024 r. strona skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 11 września 2023 r., tj. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu 12 marca 2024 r. Strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm.) — dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie, przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 11 września 2023 r., wzywającego do do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została doręczona stronie skarżącej w dniu 12 marca 2024 r., zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął wraz z dniem 19 marca 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.