III SA/Wr 475/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Anetta Chołuj, Barbara Ciołek, Protokolant referent Aneta Szmyt, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kat. A,B,T postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art 138 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania Administracyjnego (Dz. U. z 2017 r, poz. 1257) , na podstawie art 102 ust. 1 pkt 4 ust. 1c i 1e ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978) w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1a lit a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2017 r., poz. 128) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez A.S.(dalej skarżący) od decyzji Starosty L. z dnia [...] r. orzekającej o zatrzymaniu na okres trzech miesięcy, tj. od dnia [...] r. do [...] r. prawa jazdy kat. A,B,T o nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W skardze zarzucono ww. decyzji naruszenie przepisów prawa, szczególnie: art. 97 §1 pkt 4 k.p.a poprzez jego pominiecie i nie zastosowanie., art 7 Konstytucji RP poprzez ukaranie osoby niewinnej, art. 102 Kodeksy Karnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, art. 81a §1 k.p.a., art 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego niezrozumienie i niewłaściwe zastosowanie. Pismem z [...] r. skarżący złożył wniosek o odroczenie rozprawy do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy z wniosku rzecznika praw obywatelskich przed Naczelnym Sadem Administracyjnym Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje;. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Podstawowe znaczenie w tym przepisie ma słowo "zależy", zgodnie z którym, jeśli coś zależy od danej sytuacji, to ona decyduje o tym lub ma na to decydujący wpływ. Nie chodzi przy tym o jakikolwiek wpływ, ale o wpływ przewidziany prawem. Zauważyć należy, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. W orzecznictwie podnosi się, że zawieszenie postępowania z przewidzianych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyczyn ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Zawieszenie powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania Sąd powinien jednak oceniać wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być także istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z 19 października 2010 r., II FSK 912/10). Zaznaczenia również wymaga, że w orzecznictwie podnosi się, że użyte w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., pojęcie "zależy" należy rozumieć stosując także wykładnię systemową i funkcjonalną. Pojęcie to należy rozumieć nie tylko jako związek formalno-instytucjonalny, tj. polegający na tym, że dane zagadnienie wstępne należy do kognicji innej instytucji i musi być przez nie rozpoznane, aby można było kontynuować dane postępowanie sądowe - ale także jako związek treściowo-instytucjonalny, polegający na tym, że dana instytucja realizując swoje ustawowe zadania, przedstawia we właściwym trybie rozstrzygnięcie, które ma na celu realizację celów wskazanych przez ustawodawcę, którym w przypadku działalności uchwałodawczej NSA jest usunięcie ryzyka wystąpienia w danym typie spraw rozbieżności orzeczniczych (por. postanowienie NSA z 26 maja 2011 r., I GZ 119/11). Wobec powyższego Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich skierowanego do Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (sygn. akt I OPS 3/18). Wniosek ten dotyczy wyjaśnienia przepisów prawnych i rozstrzygnięcia: 1. Czy podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541, ze zm.) może stanowić wyłącznie informacja o ujawnieniu czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalna o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym? 2. czy prawomocne rozstrzygniecie w przedmiocie odpowiedzialności wykroczeniowej kierującego pojazdem za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art 97 ust. 1 pkt4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w trybie art 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ( Dz.U. z 2017 r. poz. 978 ze zm) ? Wniosek ten RPO uznał za konieczny wobec rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych w tym zakresie. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie wskazanego powyżej zagadnienia prawnego będzie miało istotny wpływ na rozpoznanie niniejszej sprawy, z uwagi na jej przedmiot. Skarżący, konsekwentnie od początku zdarzenia, kwestionuje fakt popełnienia przez siebie wykroczenia polegającego na przekroczeniu w terenie zabudowanym prędkości o ponad 50 km/h, co był przyczyną zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. Skarżący nie przyjął mandatu, a Sąd zwraca uwagę, że organy wydające w jego sprawie decyzje: Starosta L. oraz SKO w J. G. przyjęły, że do zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami wystarczy informacja z Komendy Powiatowej Policji w P. Zdaniem Sądu, przesądzenie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawionego we wniosku zagadnienia prawnego, niewątpliwie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie, w którym Sąd dokona kontroli legalności wydanej w sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. Co więcej wydana w tej sprawie uchwała NSA będzie miała wiążący charakter, bowiem z postanowień art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika moc ogólnie wiążąca uchwał, której istota sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale podjętej przez NSA wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 26 listopada 2014 r., II FSK 1474/14). Uchwała jest wiążąca w tym sensie, że składowi sądu administracyjnego rozpoznającemu sprawę nie wolno samodzielnie przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, jaka została przyjęta przez skład poszerzony NSA (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2013 r., I GSK 199/12). W świetle powyższego, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej Sąd stwierdza, że zawieszenie postępowania jest w pełni uzasadnione. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.