III SA/Wr 463/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Kuczyńska – Szczytkowska, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Anetta Chołuj, Protokolant starszy specjalista Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 3 października 2025 r. nr 9001-2025-000670 w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 na rok 2024 oddala skargę w całości.

Wnioskiem złożonym 27 czerwca 2024 r. za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus (trzykrotnie zmienianym) A. sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej: strona, skarżąca, spółka), wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego (BP) Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Świdnicy (dalej: Kierownik BP ARiMR, organ I instancji) o przyznanie na rok 2024 płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PS 2023- 2027) w ramach interwencji 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie w wariancie 6.3.13 [...]. Strona przedłożyła organowi dokument wymagany w ramach realizowanego wariantu 6.3.13 Wykaz [...], w którym podmiot prowadzący księgi hodowlane oraz podmiot upoważniony do realizacji lub koordynacji działań w zakresie ochrony zasobów genetycznych, potwierdziły [...] sztuk owiec zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych ras lokalnych zgłoszonych do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PS 2023-2027).Dodatkowo Spółka przedłożyła organowi potwierdzony przez upoważnione (wyżej wymienione) instytucje Wykaz owiec [...] zgłoszonych do programu ochrony zasobów genetycznych rasy [...]. Stado [...], wedle danych zawartych w ww. wykazie, zawierało 34 sztuki owiec oraz Wykaz tryków w stadzie w ramach programu ochrony zasobów genetycznych owiec rasy [...]. Z akt postępowania wynika także, że ze względu na padnięcie części owiec uczestniczących w programie rolno-środowiskowo-klimatycznym, strona dokonała zastąpienia padłych zwierząt na podstawie oświadczeń o zastąpieniu zwierząt składanych w dniach: 31 lipca 2024 r. (1 szt.), 6 września 2024 r. (1 sztuki), 20 września 2024 r. (3 sztuki), 21 lipca 2023 r. (1 sztuka), 30 października 2023 r. (1 sztuka), 17 listopada 2023 r. (1 sztuka), 29 listopada 2023 r. (1 sztuka), 14 marca 2025 r. (1 sztuka). Decyzją z 14 maja 2025 r. nr 0019-225-001229, wydaną na podstawie art. 20 pkt 3, art 42, art. 65 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1741 z późn. zm.) – dalej: ustawa o Planie Strategicznym, § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. 2023 r. poz. 734 z późn. zm.) - dalej: rozporządzenie oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej: k.p.a. Kierownik BP ARiMR przyznał spółce płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne w ramach Planu strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 za rok 2024 do wariantu 6.3.13 [...] w wysokości 58 425,00 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 3 075,00 zł, ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowanie z tego tytułu zmniejszenia. Wymienionym rozstrzygnięciem organ ustalił zwierzęta objęte zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w wariancie 6.3.13 [...], podjętym 15 marca 2024 r. do liczby zwierząt [...] szt., odmówił uznania wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności oraz nakazał realizację działań naprawczych mających na celu usunięcie stwierdzonych niezgodności w zakresie spełnienia norm i wymogów podstawowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że tylko zwierzęta zamieszczone w Wykazie zwierząt zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych (taki wykaz wpłynął do organu 30 kwietnia 2024 r. wraz z oświadczeniami rolnika) mogą być uwzględnione w płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, natomiast zwierzęta zamieszczone w Wykazie zwierząt [...] zgłoszonych do programu ochrony zasobów genetycznych nie kwalifikują się do przyznania płatności. Podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, iż 6 zwierząt o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...] nie zostało potwierdzonych w Wykazie zwierząt zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych rasa [...] wg stanu na dzień 15 marca 2024 r. W związku z powyższym płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne do ww. zwierząt niepotwierdzonych na Wykazie zostały odmówione. Ponadto we wniosku zadeklarowane zostały 3 sztuki zwierząt jako objęte zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym, które nie zostały odnalezione w systemie IRZplus, a jednocześnie nie zgłoszono ich zastąpienia w trakcie realizacji danego zobowiązania na zasadach określonych w § 7 ust. 8 rozporządzenia: 1) sztuka o numerze [...], padła w dniu 18 września 2024 r., 2) sztuka o numerze [...], padła w dniu 4 września 2024 r., 3) sztuka o numerze [...], padła w dniu 4 września 2024 r., W związku z powyższym zwierzęta te nie zostały uznane za zatwierdzone i płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne do tych zwierząt, zostały odmówione. Organ I instancji wskazał nadto, że w dniach 24 września 2024r. (data stempla pocztowego 23 września 2024 r.), 23 stycznia 2025 r. (data stempla pocztowego 21 stycznia 2025 r.) i 3 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego 2 kwietnia 2025 r.), strona złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w Świdnicy, wykaz wycofanych z uczestnictwa w programie ochrony zasobów genetycznych owiec rasy [...] w związku z działaniem siły wyższej, jako przyczynę wycofania wskazując padnięcie zwierząt. Złożone wykazy dotyczyły sztuk o numerach: [...], [...], [...]. Również do tych zwierząt organ nie przyznał wnioskowanych płatności stojąc na stanowisku, że Spółka nie mogła skutecznie powołać się na okoliczność działania siły wyższej jako usprawiedliwiającą niezastosowanie się do regulacji § 7 i 8 rozporządzenia, przewidujących konieczność zastąpienia padłych zwierząt w terminie 40 dni od powzięcia informacji o konieczności zastąpienia (padnięcie zwierząt) oraz złożenia w terminie 30 dni od dokonania zastąpienia oświadczenia do Kierownika BP ARiMR zawierającego wskazanie zwierząt jakie zostały zastąpione i jakimi je zastąpiono. W tym zakresie organ I instancji wskazał, że strona nie dopełniła wynikającego z art. 72 ust. 2 ustawy o Planie Strategicznym obowiązku niezwłocznego powiadomienia organu o wystąpieniu nadzwyczajnych okoliczności lub siły wyższej, wraz z dowodami je potwierdzającymi. Wspomniane wykazy zostały bowiem przedłożone odpowiednio 44 i 94 dni od zaistnienia zdarzenia powodującego wycofanie owiec ( tj. ich padnięcia). Jednocześnie organ wskazał, że żadna z ww. owiec wykluczonych z płatności nie padła w okresie pomiędzy 16 września a 16 października 2024 r., kiedy to wprowadzony był na obszarze województwa dolnośląskiego, powiatu świdnickiego stan klęski żywiołowej, który zwolnił producentów rolnych z obowiązku złożenia oświadczeń i dowodów potwierdzających wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności lub siły wyższej w przypadku warunków lub wymogów wynikających z rozporządzenia, na które wpływ miało działanie siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności. W konsekwencji organ I uznał, że nieprawidłowości stwierdzono łącznie w odniesieniu do 12 zwierząt, w związku czym płatność organ przyznał nie do wnioskowanych [...] sztuk, ale do [...] sztuk owiec rasy [...], zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych ras lokalnych, stosując stawkę określoną w załączniku 5 rozporządzenia ( 500 zł) Jednocześnie wyliczona w oparciu o tak ustaloną liczbę zwierząt i stawkę płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna w kwocie 61 500 zł została dodatkowo pomniejszona o kwotę 3 075 zł na podstawie art. 52 ustawy o Planie Strategicznym, z uwagi na stwierdzone nieprzestrzeganie przez stronę skarżącą norm lub wymogów podstawowych warunkowości. Jak wyjaśnił w tym względzie organ, w dniach od 20 do 26 sierpnia 2024 r. w gospodarstwie rolnym skarżącej spółki Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa (dalej: WIORiN) przeprowadził kontrolę, w wyniku której stwierdził niezgodności polegające na stosowaniu środków ochrony roślin przez skarżącą spółkę niezgodnie z etykietą lub w sposób zagrażający zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku. Jak wskazał, w badanej próbie [...] z gospodarstwa rolnego strony skarżącej stwierdzono substancję czynną [...], która nie jest dopuszczona do stosowania w uprawie [...] w Polsce. Obecność ww. substancji mogła być spowodowana, zdaniem WIORiN, zniesieniem oprysku na uprawę z bezpośrednio sąsiadującej działki z uprawą [...] – na której, jak wynika z dokumentacji, stosowany był środek ochrony roślin zawierający [...]. Ponadto WIORiN stwierdził nieprawidłowość polegającą na stosowaniu środków ochrony roślin niezgodnie z oznakowaniem lub etykietą (w uprawie [...] przekroczono maksymalne dawki stosowania środka, którego substancją czynną jest [...]). Dodatkowo kolejny zabieg owadobójczy na [...] spółka przeprowadziła również środkiem zawierającym [...] – wbrew zaleceniom, aby przy kolejnym zabiegu zastosować substancję należącą do innej grupy chemicznej. O wynikach kontroli WIORiN poinformował Kierownika ARiMR. Kierownik ARiMR przeprowadził kontrolę w zakresie warunkowości. W raporcie z kontroli stwierdzono niezgodności z wymogami SMR 7 i SMR 5 wskazanymi w załączniku III do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (Planów Strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego Rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 1, z późn. zm.) – dalej: rozporządzenie nr 2021/2115, w zakresie obszaru II – "zdrowie publiczne, zdrowie roślin bezpieczeństwo żywności": naruszenie norm z zakresu WW.5.5 polegające na nieprawidłowościach w stosowaniu środków ochrony roślin i produktów biobójczych zgodnie z oznakowaniem lub etykietą (naruszenie normy WW.5.5.3). Stwierdzono również nieprawidłowości w zakresie obszaru II – "zdrowie publiczne, zdrowie roślin środki ochrony roślin": naruszenie norm z zakresu WW.7.1 – nieprzestrzeganie wymagań związanych z właściwym stosowaniem środków ochrony roślin, które obejmuje stosowanie zasad dobrej praktyki ochrony roślin oraz spełnianie warunków ustanowionych zgodnie z art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 3O9 z 24.11.2009, str. 1, ze zm.) i podanych na etykietach (naruszenie normy WW.7.1.2 poprzez stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z etykietą lub w sposób zagrażający zdrowiu ludzi zwierząt lub środowisku). Organ dokonał oceny wagi wykrytych naruszeń i określił oceny punktowe: dla normy WW.5.5.3: zasięg 3 pkt; dotkliwość 5 pkt; trwałość 3 punkty. Dla normy WW.7.1.2: zasięg 3 pkt; dotkliwość 5 pkt; trwałość 3 punkty. Ze względu na opisane naruszenia norm, na podstawie art. 52 ustawy o Planie Strategicznym, rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 lipca 2023 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. poz. 1382 z późn. zm.) – dalej: rozporządzenie taryfikacyjne MR oraz art. 85 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 187, Dz. Urz. UE L 29 z 10.02.2022, str. 45 oraz Dz. Urz. UE L 216 z 19.08.2022, str. 1) – dalej: rozporządzenie (UE) 2021/2116, określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności, wynoszącą 5,00% - i w rezultacie kwota przyznanej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Wariant: [...] po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń wyniosła 58 425,00 zł, (słownie: pięćdziesiąt osiem tysięcy czterysta dwadzieścia pięć złotych zero groszy). W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka podniosła, że przekroczenie terminu do złożenia wniosku o zastąpienie zwierząt było wynikiem okoliczności niezawinionych przez stronę. Jak wskazała strona skarżąca, część dokumentacji uległa zalaniu, w związku z czym koniecznym stało się jej odtworzenie – co jednak nie było proste i wymagało więcej czasu, niż strona zakładała. Po odtworzeniu dokumentacji okazało się, że zgłoszenia o zastąpieniu zwierząt nastąpiły z opóźnieniem, a co do części zwierząt w ogóle nie złożono wniosku. Spółka zgłosiła zastąpienia niezwłocznie po odtworzeniu dokumentacji. Zdaniem strony uchybienie terminu nie nastąpiło zatem z jej winy, ale było działaniem siły wyższej (zalanie dokumentacji). Zatem Spółka nie może ponosić negatywnych konsekwencji za wystąpienie okoliczności od niej niezależnych. Ponadto artykuł 7 k.p.a. wprowadza zasadę uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, nie określa hierarchii tych wartości ani też zasad rozstrzygania konfliktów między nimi. Przy tym organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, w szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego – czego, zdaniem strony, organ nie dopełnił w niniejszej sprawie. W ocenie skarżącego w działaniach organu brak było ustaleń prawidłowego stanu faktycznego, nie wyjaśniono istoty sprawy oraz dokonano dowolnej oceny zebranych dowodów, co skutkowało wyciągnięciem błędnych wniosków, zastosowaniem niewłaściwych podstaw prawnych, wydaniem merytorycznie błędnej decyzji, a także wadliwością uzasadnień, które nie zawierały wyczerpującego wyjaśnienia podstaw faktycznych i prawnych. Skarżoną obecnie decyzją z 3 października 2025 r. Dyrektor ARiMR nie uwzględnił odwołania i utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając w całości jego argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we4 Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, przyjmując jako kryterium kontroli, zgodność z prawem. Kognicja sądów administracyjnych obejmuje m.in. sądową kontrolę decyzji administracyjnych, o czym stanowi art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 243) – dalej: p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany zarzutami skargi, w związku z czym nie wyznaczają one kierunku analizy podejmowanej przez Sąd. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja orzekała w przedmiocie przyznanych Spółce płatności rolno- środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego, które przyznano stronie z pomniejszeniami wynikającymi: 1) z nieuwzględnienia do płatności 12 sztuk zwierząt zadeklarowanych we wniosku o płatność i ujętych w Wykazie – z uwagi z na stwierdzone nieprawidłowości w zakresie: wykazania zwierząt w Wykazie na dzień 15 marca 2024 r., wykonania obowiązków wynikających z § 7 i 8 rozporządzenia w zakresie zastąpienia oraz terminowego zgłoszenia zwierząt wycofanych z uczestnictwa w programie ochrony zasobów genetycznych: owce rasy [...] oraz niepoinformowania niezwłocznie o wystąpieniu zdarzenia uznawanego za siłę wyższą lub nadzwyczajne okoliczności, w związku z wycofaniem zwierząt z uczestnictwa w programie ochrony zasobów genetycznych; 2) z nieprzestrzegania norm i wymogów podstawowych warunkowości o których mowa w rozporządzeniu nr 2021/2115 tj. norm WW.5.5, WW.5.5.3, WW.7.1 Organy w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, regulujące obowiązki producenta rolnego ubiegającego się o przyznanie płatności w ramach Planu Strategicznego, realizującego zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne w ramach interwencji 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie w wariancie 6.3.13. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej (Dz. U. z 2023r., poz. 734 ze zm.) – dalej: rozporządzenie, płatność rolno-środowiskowo- klimatyczną przyznaje się rolnikowi albo innemu podmiotowi, zwanemu dalej "zarządcą", jeżeli: 1) realizuje zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 70 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 1, z późn. zm. 2 ), zwane dalej "zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym", przez 5 lat; 2) spełnia warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach określonych interwencji lub ich wariantów. Według zaś § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje zwierzęta ras lokalnych zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danej rasy lokalnej objętej wariantem interwencji wymienionej w § 3 pkt 6, będące zwierzętami zatwierdzonymi (stado). Według zaś § 11 omawianego rozporządzenia, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna w przypadku wariantów interwencji wymienionej w § 3 pkt 6 (ust. 1) jest przyznawana do sztuki zwierzęcia. W rozpoznawanej sprawie organy ARiMR prawidłowo, zdaniem Sądu, uznały, że w świetle wynikających z przepisów prawa warunków otrzymania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych dla zobowiązania realizowanego w wariancie 6.3.13 [...] płatność była należna jedynie do 123 spośród [...] zgłoszonych do płatności zwierząt. Jak wynika z § 10 ust. 1 rozporządzenia, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna w ramach pakietu wymienionego w § 3 pkt 6 w ramach ras lokalnych zwierząt jest przyznawana, jeżeli rolnik utrzymuje wpisane do księgi hodowlanej bydło domowe (Bos taurus), konie domowe (Equus caballus), świnie ( Sus scrofa), samice owiec domowych (Ovis aries) lub samice kóz domowych (Capra hircus) ras wymienionych w ust. 4 załącznika nr 4 do rozporządzenia, które są objęte programem ochrony zasobów genetycznych. Stosownie zaś do brzmienia § 25 ust. 5 rozporządzenia, do wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach pakietu, o którym mowa w § 3 ust. 6, dołącza się kopię dokumentu, sporządzonego na formularzu udostępnionym przez Agencję, obejmującego oświadczenia: 1) rolnika: 2) podmiotu prowadzącego księgi hodowlane - w przypadku koni domowych ( Equus caballus ), świń ( Sus scrofa), owiec domowych ( Ovis aries ) matek i kóz domowych ( Capra hircus ) matek, 3) podmiotu realizującego i koordynującego działania w zakresie ochrony zasobów genetycznych - Instytutu Zootechniki - Państwowego Instytutu Badawczego - w przypadku bydła domowego [...], koni domowych ( Equus caballus ), świń ( Sus scrofa ), owiec domowych (Ovis aries) matek i kóz domowych (Capra hircus) matek - zawierające wskazanie zwierząt ras lokalnych, jakie zostały zakwalifikowane do programu ochronyzasobów genetycznych ras lokalnych. Do wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej i kolejnych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach wariantów interwencji wymienionej w § 3 pkt 6 dołącza się sporządzone na formularzu udostępnionym przez Agencję oświadczenie o zwierzętach, do których rolnik ubiega się o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach tej interwencji, z podaniem numerów identyfikacyjnych tych zwierząt, (ust. 6). Z powyższego wynika zatem, ww. że płatność jest przyznawana tylko do tych zwierząt zadeklarowanych do płatności, które były zamieszczone w wykazie zwierząt zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych (Wykaz). W przedmiotowej sprawie było okolicznością niekwestionowaną, że sześć sztuk owiec objętych oświadczeniem skarżącego dołączonym do wniosku o płatność rolno- środowiskowo-klimatyczną (o numerach wskazanych na str. 3 decyzji organu I instancji) nie zostało uwzględnione w powyższym Wykazie według stanu na 15 marca 2024 r. (5 sztuk owiec znajdowało się w wykazie owiec [...], a nie wykazie zwierząt zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych, zaś jedno zwierzę nie było ujęte w żadnym wykazie). Brak było zatem zgodności pomiędzy danymi zwierząt zadeklarowanymi we wniosku o płatność, a zawartymi w oświadczeniu o zwierzętach zakwalifikowanych do programu ochrony zasobów genetycznych. Organ prawidłowo w tej sytuacji uznał, że powyższych zwierząt nie można było uwzględnić w zobowiązaniu realizowanym przez skarżącą Spółkę w ramach interwencji: Wariant 6.3.13 [...]. Z kolei w odniesieniu do pozostałych sześciu zwierząt strona skarżąca nie dopełniła warunku ich utrzymania, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia regulujących zastąpienie zwierząt objętych zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym. Organy ARiMR trafnie w tym zakresie wskazały, że zgodnie z § 7 ust. 8 rozporządzenia, zwierzęta ras lokalnych objęte zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym mogą być zastąpione w trakcie realizacji tego zobowiązania zwierzętami tej samej rasy w ramach danego wariantu, jeżeli zwierzęta te spełniają warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach tego wariantu. Zastąpienia, zgodnie z § 7 ust. 9 rozporządzenia, należy dokonać w terminie 40 dni od dnia powzięcia informacji o konieczności zastąpienia zwierzęcia rasy lokalnej tj. od daty, w której rolnik powziął wiedzę o konieczności zastąpienia konkretnej sztuki zwierzęcia, (może to być zdarzenie typu: padnięcie, ubój, sprzedaż, zalecenie wycofania sztuki ze stada itp.). Rolnik w terminie 30 dni od dnia dokonania zastąpienia ma również obowiązek złożyć do kierownika biura powiatowego Agencji dokument obejmujący oświadczenie rolnika, podmiotu prowadzącego księgi hodowlane (w przypadku koni domowych, świń, owiec domowych matek i kóz domowych matek) oraz podmiotu upoważnionego do realizacji i koordynacji działań w zakresie ochrony zasobów genetycznych (w przypadku bydła domowego, koni domowych, owiec domowych matek i kóz domowych matek), zawierające wskazanie zwierząt, jakie zostały zastąpione i jakimi je zastąpiono (§ 8 ust.2 rozporządzenia). Jednocześnie w § 8 ust. 3 rozporządzenia zawarto regulacje szczególne, dotyczące przypadku, gdy zastąpienie zostało dokonane w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej, lecz przed dniem złożenia wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Odnosząc powyższe regulacje do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że prawidłowo zatem organy ARiMR wykluczyły z płatności zwierzęta o numerach [...], [...] i [...], które padły i nie zgłoszono ich zastąpienia zwierzętami pochodzącymi ze stada [...] na zasadach określonych w § 8 ust. 2 rozporządzenia. Skarżąca spółka dokonała natomiast zgłoszeń o wycofaniu zwierząt o numerach: [...] i [...] (padły 10 grudnia 2024r.) - w dniu 21 stycznia 2025 r. oraz [...] (padła 30 grudnia 2024r.) – 2 kwietnia 2024 r., związku z działaniem siły wyższej. Jak trafnie w tym zakresie wskazywały organy obu instancji, Spółka nie dopełniła w tym przypadku obowiązków z zakresie zastąpienia owiec oraz terminowego poinformowania o zastąpieniu zgodnie z powyższymi regulacjami § 7 i 8 rozporządzenia. Prawidłowo zarazem Dyrektor ARiMR ocenił, że strona nie mogła w odniesieniu do wskazanych wyżej owiec usprawiedliwić niedochowania wymogów zobowiązania powołując się na działanie siły wyższej. Skarżąca spółka nie powołała się na działanie siły wyższej lub nadzwyczajne okoliczności jako powód padnięcia owiec, natomiast wywodziła, iż niedopełnienie wymogów, o których mowa w § 7-8 rozporządzenia było wynikiem zalania dokumentacji podczas podtopień jesienią 2024 r. Przypomnieć należy, że zasady ogólne dotyczące nakładania kar w zakresie warunkowości oraz uwzględniania przypadków działania siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności zostały uregulowane w rozporządzeniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 z dnia 2 grudnia 2021 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 435, str. 187) – dalej: rozporządzenia 2021/2016. Zgodnie z art. 59 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie rozporządzenia 2021/2116 państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem Unii regulującym interwencje unijne oraz podejmują działania niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania swoich systemów zarządzania i kontroli oraz legalności i prawidłowości wydatków zadeklarowanych Komisji. Jednocześnie, w myśl art. 59 ust. 5 rozporządzenia nr 2021/2116, Państwa członkowskie podejmują stosowne środki ostrożności zapewniające, aby stosowane kary, o których mowa w ust. 1 lit. d), były proporcjonalne, a ich wymiar był uzależniony od wagi, skali i trwałego charakteru lub powtarzalności wykrytej niezgodności. Rozwiązania przyjęte przez państwa członkowskie zapewniają w szczególności, by nie nakładano kar, gdy: a) niezgodność jest wynikiem działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności zgodnie z art. 3; b) niezgodność jest wynikiem błędu właściwego organu lub innego organu, w przypadku gdy błąd nie mógł być w rozsądny sposób odkryty przez osobę, której dotyczy kara administracyjna; c) dana osoba może dowieść w sposób przekonujący właściwy organ, że nie jest winna niewypełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, lub gdy właściwy organ w inny sposób stwierdzi, że dana osoba nie ponosi winy. W przypadku gdy niezgodność z warunkami przyznawania pomocy wynika z działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności zgodnie z art. 3 beneficjent zachowuje prawo do otrzymania pomocy. W przywołanym w skarżonej decyzji art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2116 wymieniono przykładowy katalog przypadków, które mogą być uznane za "siłę wyższą" lub "nadzwyczajne okoliczności" – wśród nich m.in. wskazano poważną klęskę żywiołową lub poważne zdarzenie pogodowe powodujące duże szkody w gospodarstwie. W przepisie tym nie sformułowano definicji siły wyższej, jednak na podstawie wymienionych w nim przykładów oraz uwzględniając dorobek orzecznictwa można przyjąć, że siła wyższa to nadzwyczajne, zewnętrzne i niemożliwe do przewidzenia zdarzenie, niezależne od woli człowieka, któremu nie można było zapobiec i których następstw nie można było uniknąć mimo zachowania należytej staranności. Jest to zatem zdarzenie zewnętrzne, czyli niezwiązane z zachowaniem danego podmiotu, niemożliwe do przewidzenia - jego ryzyko wystąpienia jest znikome, czyli wyjątkowe, nadzwyczajne, co wcale nie oznacza, że w ogóle nie można go było przewidzieć oraz niemożliwe do zapobieżenia i to nie tylko samemu zjawisku, ale także i przede wszystkim jego szkodliwym skutkom. To, czy konkretny przypadek można uznać za działanie siły wyższej lub nadzwyczajne okoliczności ustalane jest indywidualnie w każdej sprawie, na podstawie wszystkich okoliczności faktycznych i zebranych dowodów. Organem właściwym do dokonania takich ustaleń jest Kierownik biura powiatowego Agencji, który - jak wynika z art. 72 ust. 1 i 2 ustawy o Planie Strategicznym - uznaje lub odmawia uznania przypadków działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/2116, w drodze decyzji w sprawie o przyznanie pomocy, o której mowa w art. 20 pkt 1 -5, na wniosek złożony niezwłocznie po wystąpieniu siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/2116. W rozpoznawanej sprawie, co jest niekwestionowane przez stronę, Spółka w odniesieniu do części zwierząt objętych zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym nie dopełniła w określonych w § 7 i 8 rozporządzenia obowiązków w zakresie zastąpienia padłych zwierząt i poinformowania o zastąpieniu właściwego organu, we wskazanych w tych regulacjach terminach, ale przedłożyła wykazy owiec wycofanych z uczestnictwa w programie ochrony zasobów genetycznych w związku z działaniem siły wyższej. Jednocześnie jednak nie poinformowała organu o nadzwyczajnym zdarzeniu / działaniu siły wyższej niezwłocznie po jego wystąpieniu, do czego obligował ją art. 72 ust. 2 ustawy o Planie Strategicznym. Zgodzić należy się z Dyrektorem ARiMR, że powoływane przez Spółkę w odwołaniu i skardze okoliczności związane z zalaniem dokumentacji nie dają podstaw do uznania braku jej winy w uchybieniu terminu do złożenia stosownych wniosków, bowiem reprezentant Spółki w obliczu wystąpienia sytuacji kryzysowej w gospodarstwie (zalanie, podtopienie), winien był poinformować organ o takim zdarzeniu, co byłoby sygnałem dla organu, że w gospodarstwie rolnika zaistniały nadzwyczajne okoliczności, na których wystąpienie Strona nie miała wpływu. Na stronie spoczywał też obowiązek przedłożenia dowodów potwierdzających powoływane okoliczności. W niniejszej reprezentant Spółki oświadczył na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2026 r., że nie pamięta, czy poinformował Agencję na piśmie o zalaniu dokumentacji i wszczęciu w związku z powyższym procedury odtworzenia dokumentów, choć twierdzi, że dokonał zgłoszenia telefonicznego. Zauważyć jednak trzeba, że postępowaniu przed organami Agencji, w tym także w postępowaniu uruchamianym na wniosek strony o uznanie przypadku działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, obowiązuje zasada pisemności. W aktach administracyjnych brak jest natomiast dowodów na to, że strona dopełniła obowiązku niezwłocznego zgłoszenia zdarzenia. W dalszej kolejności zgodzić się należy z organem także co do tego, że w odniesieniu do strony skarżącej nie mogły jednocześnie znaleźć zastosowania przepisy wydane na podstawie art. 72 ust. 3 ustawy o Planie Strategicznym (szczegółowo przytoczone na str. 11 skarżonej decyzji) oraz art. 72 ust. 4 ww. ustawy. W świetle tych regulacji podmioty ubiegające się o pomoc z terenów objętych stanem klęski żywiołowej, za jaką uznano ulewne deszcze występujące we wrześniu i październiku 2024 r. m.in. na obszarze części województwa dolnośląskiego, są zwolnione z obowiązku złożenia w biurze powiatowym ARiMR pisemnego oświadczenia o wystąpieniu siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. Stan klęski żywiołowej z tego tytułu, ogłoszony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 września 2024 r. w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego oraz śląskiego (tj. Dz.U z 2024 r., poz. 1395) obowiązywał na terenie powiatu świdnickiego w okresie od 16 września do 16 października 2024 r. Ponieważ jednak żadna ze sztuk owiec, co do których zgłoszono wycofanie w związku działaniem siły wyższej, nie padła w tym okresie, ale znacznie później, stronę wiązały regulacje zawarte w art. 72 ust. 1 i 2 ustawy o Planie strategicznym, uzależniające uznanie przypadku działania siły wyższej od niezwłocznego zgłoszenia takiego zdarzenia organom Agencji. Płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna przyznana stronie została zasadnie pomniejszona również o kwotę 3075 zł w związku z nieprzestrzeganiem norm lub wymogów podstawowych warunkowości. Obowiązek takiego działania wynika z art. 52 ustawy o Planie Strategicznym oraz art. 84 i art. 85 rozporządzenia nr 2021/216 (przytoczone w zaskarżonej decyzji). System warunkowości, zgodnie z art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 grudnia 2021 r. nr 2021/2115, przewiduje nakładanie na producentów rolnych i innych beneficjentów, którzy otrzymują płatności bezpośrednie na podstawie rozdziału II lub płatności roczne na podstawie art. 70, 71 i 72, kar administracyjnych, jeśli nie spełniają oni wymogów podstawowych w zakresie zarządzania określonych w prawie Unii lub norm dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska określonych w planie strategicznym WPR i wymienionych w załączniku III, w odniesieniu do następujących obszarów szczegółowych: a) klimat i środowisko, w tym woda, gleba i różnorodność biologiczna ekosystemów; b) zdrowie publiczne i zdrowie roślin; c) dobrostan zwierząt. W rozpoznawanej sprawie stwierdzone zostały w trakcie kontroli w gospodarstwie strony niezgodności w zakresie wymogów wynikających z SMR nr 5 i 7 (załącznik nr III do rozporządzania nr 2021/2115). Wskazane wymogi i normy SMR dotyczą stosowania przepisów odpowiednio: - SMR nr 5 - rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1): art. 14 i 15, art. 17 ust.1 148 oraz art. 18, 19 i 20; - SMR nr 7 - Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/eWG Í91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1): art. 55 zdanie pierwsze i drugie. Niezgodności w obszarze wzajemnej zgodności dotyczące ww. norm i wymogów stwierdzone zostały przez organ I instancji w raporcie z kontroli w zakresie warunkowości nr 9001-00000005679/24, a wynikały z protokołu kontroli z dnia 26 sierpnia 2024 r., sporządzonego przez WIORIN, a więc podmiot uprawniony do kontroli na podstawie art. 2 pk2 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1992) w zw. z 3 ustawy a dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin ( tj. Dz.U. z 2026, poz. 624 ) w zw. z art. 103 ustawy o Planie Strategicznym. Z protokołu kontroli WIORIN bezsprzecznie wynika, że w pobranej próbie uprawy [...] stwierdzono substancję czynną [...], która nie jest dopuszczona do stosowania w uprawie [...] w Polsce. Potwierdza to znajdujący się w aktach administracyjnych raport z badań nr [...] sporządzony przez Zakład Badania Pozostałości Środków Ochrony Roślin Instytutu Ochrony Roślin. Strona skarżąca, choć podnosiła konsekwentnie, że nie stosowała ww. środka w uprawie [...], nie podważyła skutecznie powyższego dowodu w postępowaniu. Zauważyć należy, iż organy ARiMR, podobnie jak przeprowadzający kontrolę inspektor WIORIN, nie twierdziły, że Spółka celowo użyła w uprawie [...] środków zawierających [...] – jak wskazano, nie jest wykluczone, że obecność tej substancji w badanych [...]ch była wynikiem zniesieniem oprysku na uprawę z należącej do strony, bezpośrednio sąsiadującej działki z uprawą [...] (w uprawie którego – co potwierdza dokumentacja środków ochrony roślin – stosowano preparat zawierający [...]). A zatem skażenie [...] mogło nie być wynikiem zamierzonego działania strony, lecz rezultatem niezachowania dostatecznej ostrożności przy stosowaniu środków ochrony roślin. Potwierdza to ww. protokół, w którym stwierdzono, że Spółka dopuściła się naruszenia art. 35 ww. ustawy o środkach ochrony roślin, zgodnie z którym środki ochrony roślin należy stosować w taki sposób, aby nie stwarzać zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska, w tym przeciwdziałać zniesieniu środków ochrony roślin na obszary i obiekty niebędące celem zabiegu z zastosowaniem tych środków oraz planować stosowanie środków ochrony roślin z uwzględnieniem okresu, w którym ludzie będą przebywać na obszarze objętym zabiegiem. Strona skarżąca nie wykazała natomiast w oparciu o przedłożone organowi dowody, że podjęła niezbędne środki ostrożności dokonując oprysków, w tym że zachowywała odpowiednie odległości i uwzględniała prędkości wiatru, określone w rozporządzeniu ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 31 marca 2014 r. w sprawie warunków stosowania środków ochrony roślin (Dz.U. z 2014 r., poz. 516) W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych ujawniono również, że Spółka zastosowała w dniu 3 marca 2024 r. środek ochrony roślin [...] (substancja czynna [...]) w uprawie [...]. Zgodnie z etykietą, kolejny zabieg owadobójczy na daną uprawę należy przeprowadzić środkiem zawierającym substancję czynną należącą do innej grupy chemicznej, o innych mechanizmach działania – do czego strona się nie zastosowała, ponieważ w dniu 13 kwietnia 2024 zastosowano środek [...] - substancja czynna [...]. Ustalenia ta wynikają z dokumentacji "Ewidencja ochrony roślin" prowadzonej przez skarżącą Spółkę i również nie zostały w toku postępowania podważone przez stronę. Konsekwencją powyższego była stwierdzenie w protokole naruszenia art. 55 powołanego wyżej Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009, zgodnie z którym "Środki ochrony roślin muszą być stosowane właściwie. Właściwe stosowanie obejmuje stosowanie zasad dobrej praktyki ochrony roślin i spełnienie warunków ustanowionych zgodnie z art. 31 i podanymi w etykietach". Mając na uwadze powyższe, na skarżącą Spółkę zasadnie nałożono karę administracyjną na podstawie powołanego art. 52ustawy o Planie Strategicznym. Sposób obliczenia tej kary (uwzględniający m.in. stwierdzone w kontrolowanej sprawie niezgodności w zakresie warunkowości z wymogami podstawowymi SMR 5 i 7, wskazanymi w załączniku III do rozporządzenia nr 2021/2115) i procentowego zmniejszenia płatności z tego tytułu przewidziano w Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 lipca 2023 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. poz. 1382 z późn. zm.) oraz w art. 11 rozporządzenia nr 2022/1172. W myśl § 3 powołanego wyżej rozporządzenia MRiRW, wyrażona w procentach wielkość kary administracyjnej ustalona w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonej niezgodności, określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia, w przypadku sumy 11 punktów wynosi 3% dla każdej stwierdzonej niezgodności. W rozpoznawanej sprawie Suma sankcji dla wszystkich niezgodności stwierdzonych w gospodarstwie wyniosła 6 % i została zredukowana do limitu 5 % zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 11 ust. 2 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1172 z dnia 4 maja 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli we wspólnej polityce rolnej oraz stosowania i obliczania kar administracyjnych w związku z warunkowością (Dz. Urz. UE. L nr 183, str. 12) Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Sąd zauważa, iż art. 66 ustawy o Planie Strategicznym w istotny sposób modyfikuje obowiązki organów ARiMR w stosunku do reguł obowiązujących na gruncie ogólnego postępowania administracyjnego. W postępowaniu o przyznanie płatności, na organach nie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. W postępowaniu w sprawie przyznania płatności, ustawodawca zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego wyrażonej w art. 77 k.p.a. Skoro obowiązek zebrania materiału dowodowego został przerzucony na strony postępowania oraz inne osoby uczestniczące w tym postępowaniu, organ nie jest obowiązany do podjęcia z urzędu (lub na wniosek strony) wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także - do zebrania materiału dowodowego w sposób kompletny i wszechstronny. Obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasada prawdy materialnej (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.) została w postępowaniu o przyznanie płatności zredukowana do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przepisy te dotyczące ustaleń faktycznych na gruncie ogólnego postępowania administracyjnego nie znajdują zastosowania w sprawach dotyczących płatności. Ustaleń faktycznych w tych postępowaniach organy dokonują na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę postępowania, bowiem to na niej spoczywa obowiązek zaprezentowania dowodów dotyczących wnioskowanych płatności oraz dowodów zgromadzonych przez organ, z których to dowodów organ wywodzi skutki prawne (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 25 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 844/24). Jak już podkreślano w niniejszym wyroku, strona skarżąca w niniejszej sprawie w odniesieniu do żadnej z okoliczności, z których organy wyprowadzały skutki prawne w zakresie stwierdzonych niezgodności i kar administracyjnych, nie przedłożyła dowodów kwestionujących ustalenia organów. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.