III SA/Wr 409/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Anetta Makowska – Hrycyk (sprawozdawca), Asesor WSA Kamila Paszowska – Wojnar, Anna Kuczyńska – Szczytkowska, , Protokolant Referent Tomasz Gołębiowski, , po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 czerwca 2022 r., sprawy ze skargi B.S., na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego, z dnia 28 marca 2022 r., nr 5074/VI/22, w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu, , , oddala skargę.

Przedmiotem skargi B. S. (dalej: strona, skarżąca) jest uchwała Zarządu Województwa Dolnośląskiego jako Instytucji Zarządzającej (dalej: IZ, organ) nr 5074/VI/22 z dnia 28 marca 2022 r. w sprawie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku skarżącej o dofinansowanie projektu nr [...] pn. "[...]". Z przedstawionej Sądowi dokumentacji wynika, że Dolnośląska Instytucja Pośrednicząca (dalej: IP) której IZ w dniu 22 maja 2015 r. powierzył zadania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego 2014-2020 (dalej: RPO WD), ogłosiła w dniu 31 maja 2021 r. nabór nr RPDS.01.05.01-IP.01-02-420/21 wniosków o dofinansowanie realizacji projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Oś priorytetowa 1 Przedsiębiorstwa i innowacje, Działanie 1.5 Rozwój produktów i usług w MŚP, Poddziałanie 1.5.1 Rozwój produktów i usług w MŚP – konkurs horyzontalny, Typ 1.5 D Wsparcie dla MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19 – konkurs dotyczący zakupu ruchomych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Z Regulaminu Konkursu wynika, że wdrażanie Działania 1.5, Poddziałania 1.5.1 Typ 1.5 D RPO WD zostało powierzone IP zgodnie z Porozumieniem zawartym z IZ (pkt 3). Celem konkursu jest wyłonienie projektów, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celów RPO WD oraz celów Działania Typu 1.5 D określonych w SZOOP RPO WD, do których należy w szczególności wsparcie MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19 (pkt 2 Regulaminu Konkursu). Przedmiotem konkursu (pkt 4 Regulaminu Konkursu) są typy projektów w ramach Osi priorytetowej 1 Przedsiębiorstwa i innowacje RPO WD 2014-2020 określone dla Działania 1.5 Rozwój produktów i usług w MŚP, Poddziałania nr 1.5.1 Rozwój produktów i usług w MŚP – konkurs horyzontalny, którego celem szczegółowym jest udzielenie wsparcia mikro, małym i średnim przedsiębiorstwom dotkniętych skutkami epidemii COVID -19 w zakresie inwestycji produkcyjno-usługowych. W ramach konkursu możliwe są do realizacji projekty dotyczące jedynie zakupu ruchomych środków trwałych (z wyłączeniem grup 0, 1, 2, 9 wg Klasyfikacji Środków Trwałych) i/albo wartości niematerialnych i prawnych. Do wydatków kwalifikowalnych zalicza się także niezbędne koszty wdrożenia zakupionych wartości niematerialnych i prawnych w związku z inwestycją (z wyłączeniem kosztów ponoszonych w ramach tzw. cross-financingu, np. szkoleń). Premiowane będą projekty, których dodatkowym efektem będzie: a) przebranżowienie Wnioskodawcy, rozumiane jako rozpoczęcie prowadzenia działalności w ramach innego działu wg klasyfikacji kodów PKD niż ten, w ramach którego wnioskodawca obecnie prowadzi działalność gospodarczą, w celu ochrony przed skutkami pandemii Covid, b) poszerzenie katalogu usług przedsiębiorstwa o nowy rodzaj usługi/ produktu, pozwalający na dywersyfikację prowadzonej działalności gospodarczej w celu ochrony przed skutkami pandemii Covid-19 -przez dywersyfikację należy rozumieć wprowadzenie w przedsiębiorstwie produktu/usługi, która dotychczas nie była oferowana w przedsiębiorstwie; znaczne ulepszenie produktów/usług dotychczas oferowanych nie spełnia warunku dywersyfikacji. W zakresie lit. a i b, spełnienie kryteriów będzie weryfikowane przed rozliczeniem wniosku o płatność końcową w oparciu o aktualną ofertę przedsiębiorstwa lub inne źródło informacji o wprowadzeniu nowego produktu/usługi (np. wydruk ze strony internetowej, folder reklamowy) oraz – w przypadku przebranżowienia związanego z wpisem nowego PKD do rejestru – na podstawie wpisów w rejestrach CEIDG, KRS lub REGON w przypadku spółek cywilnych - w przypadku rozszerzenia oferty o nową usługę lub ulepszenia produktu/usługi dotychczas oferowanych - na postawie oświadczenia beneficjenta. Zgodnie z pkt 9 Regulaminu Konkursu oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje Komisja Oceny Projektów w oparciu o "Kryteria wyboru projektów w ramach RPO WD 2014-2020", zatwierdzone Uchwałą nr 163/21 z dnia 13.05.2021 r. Komitetu Monitorującego RPO WD 2014-2020 (obowiązującymi dla tego naboru). Procedury związane z wyborem projektów do dofinansowania obejmują okres od momentu zgłoszenia projektu do dofinansowania do jego wybrania do dofinansowania lub odrzucenia. W świetle pkt 14 Regulaminu Konkursu IP dokona wyboru wniosków o dofinansowanie projektu na podstawie zatwierdzonych Uchwałą Nr 163/21 Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Dolnośląskiego 2014-2020 z dnia 13.05.2021 r. "Kryteriów wyboru projektów w ramach RPO WD 2014-2020 stanowiących zał. 3 do SZOOP RPO WD (dostępny jest na stronie internetowej IP), a wyciąg z Kryteriów wyboru projektów dla Działania 1.5, Podziałania 1.5.1, typu 1.5 D stanowi załącznik nr 2 do Regulaminu. Przyjęto, że tylko wniosek: - który spełnił wszystkie kryteria obligatoryjne, - który w ramach kryteriów merytorycznych uzyska co najmniej 12 punktów możliwych do uzyskania za kryteria merytoryczne, otrzyma pozytywną ocenę. W załączniku nr 2 Regulaminu Konkursu – Kryteria Oceny Projektów IP wskazała w kryteriach merytorycznych możliwość rekomendacji przez Komisję Oceny Projektów korekty kosztów kwalifikowalnych do wysokości 10% ich łącznej wartości. Skarżąca złożyła – w ramach ww. naboru - wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]". We wniosku wskazała, że założeniem projektu jest dywersyfikacja bieżącej działalności strony poprzez wprowadzenie nowego produktu usług, mającego na celu poprawę płynności finansowej przedsiębiorstwa, zakup pojazdu turystycznego na wynajem – siedmioosobowego busa typu VIP promującego turystykę rodzinną na terenie [...]. Jako efekt projektu wskazała poszerzenie katalogu usług o nowy rodzaj usługi, która nie była dotychczas oferowana przez przedsiębiorstwo strony. W szacunkowym planie finansowy projektu podała kwotę ogólną wydatku 398 500 zł, a wnioskowane dofinansowanie – 318 800 zł. Cenę wynajmu busa skarżąca określiła na kwotę 550 zł w 2022 r., która wzrasta w kolejnych latach wskutek uwzględnienia waloryzacji i inflacji. Przyjęła, że wynajem będzie trwać ok. 120 dni w roku. W kryteriach technicznych pojazdu skarżąca określiła m.in. moc silnika - min. 220 KM, konfiguracja osi – 4x4, liczba miejsc – 6/7, tapicerka skórzana, otwierany szklany dach, otwierana oddzielnie szyba tylna. W uzasadnieniu potrzeb inwestycyjnych strona wskazała kryterium techniczne: pojazd nowy typu BUS, zastosowanie dla 6-7 osób, przystosowany na wynajem turystyczny lub na przewóz osób VIP. W kryterium ekonomicznym podała, że wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia działań, poziom cen zakupu jest porównywalny do średniej w tego typu pojazdach, jakość produktu powyżej średniej na rynku, cena rynkowa za wynajem waha się średnio w granicach 550 zł/doba, co przy ostrożnym planowaniu wynajmu na 120 dni w roku pozwala zwiększyć przychód do ok. 66 000 zł. W kryterium funkcjonalnym wskazała m.in., że wg oceny i analizy rynkowej, biorąc pod uwagę specyfikę firmy, środek trwały jest niezbędny i wyjątkowo skuteczny dla osiągnięcia celu – dywersyfikacji przychodów. Pismem z dnia 27 stycznia 2022 r. IP poinformowała stronę, że wniosek ten został negatywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów w ramach oceny merytorycznej. Jakkolwiek bowiem projekt uzyskał 23 pkt za spełnienie kryteriów merytorycznych (wymagane min. 12 pkt), jednak nie spełnił kryteriów obligatoryjnych, tj.: 1) zasadności i adekwatności wydatków oraz 2) logiki interwencji projektu. W opisie wyniku oceny merytorycznej IP wskazała, że każdy z dwóch oceniających przyznał 23 punkty podczas oceny merytorycznej. Do pisma załączył Wyniki I oraz II oceny. W obu z nich oceniający I i II uznali, że projekt nie spełnia ww. kryteriów obligatoryjnych. W zakresie pierwszego z ww. kryteriów obaj oceniający uznali wydatek na zakup busa za zasadny, lecz zakwestionowali jego adekwatność względem założeń projektu (podane we wniosku parametry techniczne dot. mocy silnika, napędu na cztery koła, cenę i czas wynajmu w kontekście planowanej usługi najmu pojazdu rodzinom i osobom VIP w celach promowania turystyki rodzinnej na terenie [...]). Wskazali, że strona nie wyjaśniła potrzeby zakupu pojazdu z tak bogatym wyposażeniem (jeden z najdroższych modeli pojazdu na rynku), a podany we wniosku cel turystyczny – przewóz rodzinny i osób VIP – wnioskowanego wydatku nie uzasadnia. Uznali niezależnie, że kryterium to nie jest spełnione, a korekta kosztów kwalifikowalnych jest powyżej 10%. W zakresie drugiego z kryteriów obaj oceniający stwierdzili, że zależność między zadaniami, produktami i rezultatami nie jest spójna i logiczna. Dla osiągnięcia rezultatu w postaci wprowadzenia usługi najmu samochodu o liczbie miejsc 7 nie jest konieczna realizacja zadania polegającego na zakupie jednego z najdroższych modeli w ofercie producenta tzw. klasy premium. Pismem z 21 lutego 2022 r. skarżąca złożyła protest argumentując o niezasadności oceny braku spełnienia obligatoryjnych kryteriów dotyczących zasadności i adekwatności wydatków oraz logiki i interwencji projektu. Zaskarżoną uchwałą - wydaną m.in. na podstawie art. art. 125 rozporządzenia parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz. UE L 2013.347.320; dalej: "rozporządzenie ogólne nr 1303/2013") oraz art. 9 ust. 1 pkt 2 w związku z art. art. 9 ust. 2 pkt 2 i art. 55 pkt 1, art. 58 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r., poz. 818 ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa") - IZ nie uwzględniła protestu. W uzasadnieniu odwołała się do dokumentacji konkursowej, w tym Kryteriów oceny projektów – zał. nr 2 do regulaminu Konkursu oraz art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych. Uwzględniła argumenty protestu, że cena najmu i okres najmu busa oraz moc silnika i napęd na cztery koła podane we wniosku o dofinansowane są adekwatne do założeń i celu projektu. Przy czym, za niezasadne uznała założenie przyjęcia każdorazowego wynajmu pojazdu z kierowcą, gdyż sama skarżąca wskazała we wniosku, że zakup pojazdu ma promować turystykę rodzinną, która jest realizowana za pomocą własnych pojazdów lub przy wynajmie busa bez kierowcy. Możliwe jest uwzględnienie pełnego pakietu oferowanej przez stronę usługi do przewozu osób VIP oraz turystów tej klasy, natomiast w regionie nastawionym głównie na turystykę rodzinną niezasadne jest ogólne przyjęcie najwyższej ceny dobowego wynajmu busa. W zakresie realnego oszacowania ceny pojazdu organ uznał, że uwzględnienie zasadności kryteriów technicznych odnośnie do mocy silnika i napędu na 4 koła nie uzasadnia jednak przyjęcia wysokiej ceny zakupu środka trwałego. Jako spóźnione ocenił informacje zawarte w proteście, dotyczące porównania ofert (załączonych do protestu). Zdaniem organu, cel projektu, popyt na usługi przewozu rodzinnego czy VIP-ów, jest możliwy do osiągnięcia przez zakup pojazdu o niższym standardzie, bez luksusowego wyposażenia dodatkowego. Tego typu samochody o wskazanej mocy silnika i z napędem na cztery koła można kupić po niższej cenie rynkowej, przy czym jego uśredniona wartość przekracza możliwy próg 10% korekty kosztów kwalifikowalnych. Wedle IZ nakłady na realizację projektu są wyższe od potencjalnych do osiągnięcia efektów, a założone wysokości wydatków nie spełniają warunku ekonomicznego oraz adekwatności do wdrożenia zaplanowanych działań. Podkreśliła, że strona dopiero w proteście uzasadniła konieczność nabycia planowanego środka trwałego, który będzie miał przełożenie na jakość świadczonych usług lub zwiększenie liczby obsługiwanych klientów. Organ wskazał, że procedura odwoławcza nie służy umożliwieniu poprawienia wniosku, a jedynie ponownej weryfikacji prawidłowości oceny dokumentacji aplikacyjnej w zakresie zgodności z procedurami wyboru projektu. W zakresie zarzutu protestu co do nieskorzystania wbrew Regulaminowi Konkursu z jednokrotnego zwrócenia się do strony o dodatkowe wyjaśnienie wątpliwości, organ stwierdził, że opiniujący wątpliwości takich nie mieli wobec treści wniosku i dokumentów do niego załączonych. Te zaś zostały ocenione prawidłowo. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wniosła o: 1) stwierdzenie, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, wraz z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie: 1) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez wykładnię postanowień dokumentacji konkursowej dotyczących kryterium merytorycznego w sposób nieuprawniony i nieuwzględniający zasad wyrażonych w art. 37 ust. 1 tej ustawy, w tym w szczególności zasady przejrzystości reguł oceny projektów; 2) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej w zw. z zał. Nr 1 Kryteria Wyboru Projektów, poprzez: a) niejasne zdefiniowanie kryterium, które uniemożliwiało prawidłowe odczytanie istoty kryterium, skutkujące dowolną oceną projektu; b) nieokreślenie w Regulaminie Konkursu, ani innych dokumentach stanowiących podstawę sporządzenia i oceny wniosku, kryteriów pozytywnej oceny projektu w zakresie wdrażania zasad horyzontalnych. W uzasadnieniu skargi argumentowała, że mimo uwzględnienia przez organ znacznej części zarzutów (realizm okresu wynajmu, określonego jako 120 dni w roku w terenie obszaru Parku Narodowego [...] i Kotliny [...], konieczność posiadania pojazdu ze wzmocnionymi parametrami technicznymi jak napęd 4x4 i moc silnika), pominął aspekt zastosowania środka trwałego jako jednego z filarów działalności podstawowej skarżącej, służącego do przewozu kadry kierowniczej osób biorących udział jako zamawiający w organizowanych szkoleniach, wizytach studyjnych i konferencjach, organizowanych w ramach zamówień publicznych eventów, które strona realizuje od wielu lat. Wskazała, że organ skupił się wyłącznie na tematyce rodzinnej jako dodatkowym elemencie usług, co świadczy o kompletnym niezrozumieniu celu projektu oraz faktycznego zastosowania środka transportu w działalności strony, gdzie jego jakość wielokrotnie stanowi o możliwości uzyskania zamówienia. Zarzuciła też, że organ nie uzasadnił niespełnienia kryterium "Logika interwencji projektu", lecz odwołał się do adekwatności wydatku. Argumentowała ponadto, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie organizacji targów, wystaw i kongresów, a z wniosku o dofinansowanie nie wynika, by planowany zakup pojazdu miał służyć tylko celom wskazanym we wniosku. Powołując się na zasadę prawidłowego gospodarowania środkami publicznymi, publikacje Urzędu Zamówień Publicznych oraz postępowanie ws. zamówienia publicznego dot. wynajmu pojazdów dla potrzeb jednostek K. w K. (pojazdy klasy Lux) – wskazała, że jakość pojazdu winna być wzięta pod uwagę przez oceniających oraz przez organ. Zdaniem skarżącej, ocena wniosku jest nieprawidłowa, a w wymogach konkursu nie wskazano szczegółowego wyliczenia, uzasadnienia, ani szacowania wartości ewentualnych zamówień. Organ nie wskazał też, jakie niższe koszty uznałby za akceptowalne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym akcie. Podkreślił, że skarżąca dopiero na etapie protestu uzasadniła znaczenie jakości pojazdu dla realizacji planowanej usługi realizującej cel projektu, co stanowi niedopuszczalne, nieskuteczne uzupełnienie wniosku o dofinansowanie. Na rozprawie pełnomocnik strony wskazał, że organ uwzględniając argumenty skarżącej co do zasadności parametrów technicznych pojazdu w zakresie napędu na cztery koła i mocy silnika nie wskazał uzasadnienia dla możliwości zastosowania 10% korekty. Nie uzasadnił tej korekty wedle przyjętych nowych kryteriów dla tego pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności wymienione w art. 3 § 2 i § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Ustawą szczególną w stosunku p.p.s.a. jest ustawa wdrożeniowa, która przewiduje kontrolę sądową spraw dotyczących projektów objętych dofinansowaniem Unii Europejskiej jednego z funduszy strukturalnych albo Funduszu Spójności w ramach programu operacyjnego. Zgodnie z jej art. 61 ust. 1 w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Na mocy art. 61 ust. 8 w wyniku rozpoznania skargi sąd może 1) uwzględnić skargę stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwa instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1; b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast, zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Poddana kontroli sądowej sprawa dotyczy nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] pn. "[...]" zgłoszonego do konkursu horyzontalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego 2014-2020 Oś Priorytetowa 1 Przedsiębiorstwa i innowacje RPO WD 2014-2020 określone dla Działania 1.5 Rozwój produktów i usług w MŚP, Poddziałania nr 1.5.1 Rozwój produktów i usług w MŚP – konkurs horyzontalny Schemat 1.5 D Wsparcie dla MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19, którego celem szczegółowym jest udzielenie wsparcia mikro, małym i średnim przedsiębiorstwom dotkniętych skutkami epidemii COVID -19 w zakresie inwestycji produkcyjno-usługowych. Wsparcie finansowane było z udziałem środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Skarżąca zgłosiła do dofinansowania w kwocie 318 000 zł w wyniku ww. konkursu projekt obejmujący zakup 6-7 osobowego busa za cenę 398 500 zł celem dywersyfikacji prowadzonej działalności gospodarczej poprzez zaoferowanie nowej usługi – wynajem busa w celu promowania turystyki rodzinnej na terenie [...]. Wskazała też, że wynajem busa będzie oferowany osobom o statusie VIP. Zdaniem organu, zgłoszony przez skarżącą projekt spełnił wszystkie kryteria formalne, natomiast nie spełniał dwóch kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, tj.: 1) zasadności i adekwatności wydatków oraz 2) logiki interwencji projektu. W tym stanie rzeczy, ocena projektu do dofinansowania podlegała zakończeniu z wynikiem negatywnym, mimo że projekt uzyskał 23 punkty za spełnienie kryteriów merytorycznych, przy wymaganych Regulaminem Konkursu min. 12 punktach. W zakresie kryterium zasadności i adekwatności wydatków organ uznał, że wydatek jest zasadny, lecz nie jest adekwatny względem założeń projektu, tj. cel projektu może być osiągnięty niższym nakładem środków poprzez zakup busa o niższym standardzie wyposażenia niż - opisany poprzez parametry techniczne we wniosku - jeden z najdroższych pojazdów klasy premium. Z tych względów organ stwierdził, że w konsekwencji projekt nie spełnia kryterium logiki interwencji projektu. Skarżąca zaś uważa, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem zasady przejrzystości i jest dowolna. Organ mimo uwzględnienia zasadności zakupu busa o zwiększonej mocy silnika i napędu na cztery koła, a także mimo uwzględnienia realności usługi najmu busa co do okresu i ceny najmu dla celów turystyki rodzinnej, zupełnie pominął aspekt zastosowania pojazdu również w podstawowej działalności skarżącej, tj. w zakresie organizowania targów, konferencji i kongresów, z której skarżąca nie zamierza rezygnować. W tym zaś zakresie jakość i standard pojazdu ma znaczenie w pozyskiwaniu klientów usługi najmu busa. Ponadto, zdaniem skarżącej nie uzasadnił możliwości 10% korekty kosztów kwalifikowalnych pozwalających na uznanie kryterium za spełnione po uwzględnieniu - wskutek protestu - wskazanych we wniosku kryteriów technicznych dla tego pojazdu (napęd na cztery koła oraz moc silnika 220 KM). Kontrola sądowa zaskarżonego aktu doprowadziła do Sąd do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona. Przed przystąpieniem do oceny sprawy zaznaczyć trzeba, że przedmiotowy nabór wniosków w ramach ww. RPO WD następuje w warunkach odbiegających od standardowych (dotychczas stosownych przy realizacji programów operacyjnych finansowanych z EFRR) - na co wskazuje jego cel szczegółowy – "udzielenie wsparcia mikro i małym przedsiębiorstwo dotkniętych skutkami epidemii COVID-19 1.5 D Wsparcie dla MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19 – konkurs dotyczący zakupu ruchomych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych." W Regulaminie Konkursu jako podstawę prawną wskazano m.in. rozporządzenie ogólne nr 1303/2013, Komunikat Komisji - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19, ustawę z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r., rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie udzielania pomocy w formie dotacji lub pomocy zwrotnej w ramach programów operacyjnych na lata 2014 -2020 w celu wspierania polskiej gospodarki w związku z wystąpieniem pandemii COVID-19 oraz RPO WD i Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego na lata 2014-2020 zaakceptowany 24-05-2021 r. (wersja 67) przez Zarząd Województwa Dolnośląskiego (SZOOP RPO WD). Wskazane akty stanowią reakcję na epidemię COVID-19. Na gruncie prawa unijnego, jak i prawa krajowego wprowadzonych zostało szereg szczególnych rozwiązań służących przeciwdziałaniom skutkom COVID-19, w tym ukierunkowanych na wsparcie dla MŚP. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd i wywód prawny wyrażony w wyroku WSA we Wrocławiu z 8 lipca 2021 r. o sygn. akt III SA/Wr 261/21 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA), akcentujące sposób i zakres reagowania na epidemię COVID-19. Słusznie podkreśił tam sąd, że w związku z epidemią COVID-19 zmienione zostały również rozporządzenia dotyczące funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, w tym m.in. poprzez: - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (Ue) 2020/460 z dnia 30 marca 2020 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013 oraz (UE) nr 508/2014 w odniesieniu do szczególnych środków w celu uruchomienia inwestycji w systemach ochrony zdrowia państw członkowskich oraz w innych sektorach ich gospodarek w odpowiedzi na epidemię COVID-19 (Inicjatywa inwestycyjna w odpowiedzi na koronawirusa) Dz.U.UE.L.2020.99.5 z dnia 2020.03.31. W motywach tego rozporządzenia wskazano mi.in., że: (1) Państwa członkowskie zostały dotknięte skutkami epidemii COVID-19 w sposób bezprecedensowy. Obecny kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego hamuje wzrost w państwach członkowskich, co z kolei pogłębia poważne niedobory płynności spowodowane nagłym i znaczącym wzrostem inwestycji publicznych potrzebnych w ich systemach opieki zdrowotnej oraz w innych sektorach gospodarki. Stworzyło to wyjątkową sytuację, której rozwiązanie wymaga użycia szczególnych środków. (2) Niezwykle istotne jest, aby niedobór płynności i środków publicznych w państwach członkowskich nie ograniczał inwestycji w ramach programów wspieranych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Funduszu Spójności (zwanych łącznie "funduszami"), oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR) niezbędnych do walki ze skutkami epidemii COVID-19. (5) Aby zapewnić większą elastyczność w reagowaniu na epidemię COVID-19, należy zapewnić państwom członkowskim większą elastyczność we wdrażaniu programów, a także uproszczoną procedurę, która nie wymaga decyzji Komisji w sprawie zmian w programach operacyjnych. Należy doprecyzować, jakie informacje na temat takich zmian należy przedstawić Komisji. - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/558 z dnia 23 kwietnia 2020 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1301/2013 i (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do szczególnych środków zapewniających wyjątkową elastyczność na potrzeby wykorzystania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w odpowiedzi na epidemię COVID-19, Dz.U.UE.L.2020.130.1; W motywie 2 i 3 wskazano, że w odpowiedzi na skutki kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego dokonano już zmian rozporządzenia (UE) nr 1301/2013 3 i (UE) nr 1303/2013 4, w drodze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/460 5, w celu zapewnienia większej elastyczności w realizacji programów wspieranych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego ("EFRR"), Europejskiego Funduszu Społecznego ("EFS") i Funduszu Spójności (zwanych łącznie "funduszami"), a także Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego ("EFMR"). Aby przyczynić się do skutecznej reakcji na obecny kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego znacząco rozszerzono zakres wsparcia z EFRR. (2). Jednak nadal nasilają się poważne negatywne skutki dla gospodarek i społeczeństw Unii. Konieczne jest zatem zapewnienie państwom członkowskim, na zasadzie wyjątku, dodatkowej elastyczności, aby umożliwić im reagowanie na ten bezprecedensowy kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego poprzez zwiększenie możliwości uruchamiania wszystkich niewykorzystanych środków wsparcia z funduszy (3.). Wprowadzone zostały również zmiany w rozporządzeniu nr 1303/2013, tj. w części drugiej tytuł II dodano rozdział w brzmieniu: "ROZDZIAŁ V Nadzwyczajne środki na potrzeby wykorzystania EFSI w odpowiedzi na epidemię COVID-19 Artykuł 25a Nadzwyczajne środki na potrzeby wykorzystania EFSI w odpowiedzi na epidemię COVID-19. - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2221 z dnia 23 grudnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do zasobów dodatkowych i przepisów wykonawczych w celu zapewnienia pomocy na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i jej skutków społecznych oraz przygotowanie do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność (REACT-EU) Dz.U.UE.L.2020.437.30. Część krajowych rozwiązań prawne ma swoje źródło w Komunikacie Komisji - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (2020/C 91 I/01) (Dz.U.UE C z dnia 20 marca 2020 r.) oraz kolejne jego zmiany z 4 kwietnia 2020 r. (2020/C 112 I/01, Dz.U.UE C z dnia 4 kwietnia 2020 r.); z 13 maja 2020 r. (2020/C 164/03, Dz.U.UE C z dnia 13 maja 2020 r.); z 13 października 2020 r. (2020/C 340 I/01, Dz.U.UE C z dnia 13 października 2020 r.); z 1 lutego 2021 (2021/C 34/06, Dz.U.UE C z dnia 1 lutego 2021 r.). Na jego podstawie Polska zyskała możliwość złożenia wniosku do Komisji Europejskiej o wydanie decyzji zatwierdzających określone środki pomocy przewidziane w ww. Komunikacie. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie udzielania pomocy w formie dotacji lub pomocy zwrotnej w ramach programów operacyjnych na lata 2014-2020 w celu wspierania polskiej gospodarki w związku z wystąpieniem pandemii COVID-19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 773). Zgodnie z ustawą z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 986). W art. 1 ust. 1 przewidziano, że ustawa określa szczególne rozwiązania związane z realizacją lub rozliczaniem programów operacyjnych w związku z wystąpieniem choroby zakaźnej wywołanej wirusem SARS-CoV-2., a w ust. 2, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy ustawy wdrożeniowej. A w kolejnych przepisach wprowadzonych zostało szereg odrębnych od uregulowanych w ustawie wdrożeniowej rozwiązań dotyczących realizacji programów operacyjnych, w tym m.in. możliwość zmiany wytycznych i zawieszenia stosowania wytycznych w trybie wyjątkowym (art. 3), możliwość zmiany kryteriów wyboru projektów, stosowanie odstępstw od zatwierdzonych kryteriów w trakcie realizacji projektu (art. 4), możliwość odstąpienia od dochodzenia kwoty nieprawidłowości (art. 5), możliwość zmiany regulaminu konkursu (art. 7), nadzwyczajny tryb wyboru projektów (art. 10), zmiany w zakresie składania protestów (art. 18), możliwość powierzenia funkcji eksperta osobie spoza wykazu kandydatów na ekspertów (art. 22) itd. Istotą tych regulacji jest wsparcie działań zmierzających do zniwelowania negatywnych skutków COVID-19 w ramach wykorzystania funduszy strukturalnych; Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd (prawomocny wyrok WSA we Wrocławiu o sygn. akt III SA/Wr 261/21, ibidem), że wprowadzenie szczególnych rozwiązań prawnych stanowiących reakcję na epidemię COVID-19 nie spowodowało, że zawieszenia obowiązywania podstawowych zasad prawa unijnego, w tym zasad obowiązujących przy realizacji programów operacyjnych finansowanych z budżetu Unii. Sytuacja związana z COVID-19 i przyjęte rozwiązania oraz przepisy prawne wprowadzają niewątpliwie nowy kontekst dla ich stosowania i oceny ich dochowania. A zatem nadal aktualna jest zasada zgodności operacji finansowanych z funduszy strukturalnych z prawem Unii. Zasada ta jest ustanowiona w art. 6 rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013 oraz wynika z jego motywu 12. Zgodnie z art. 6 ww. rozporządzenia operacje wspierane z EFSI są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego odnoszącymi się do jego stosowania ("obowiązujące przepisy prawa"), a motyw 12 stanowi, że "Przedsięwzięcia EFSI oraz operacje, które są wspierane z tych funduszy, powinny być zgodne z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i odpowiednimi przepisami prawa krajowego i, które wdrażają bezpośrednio lub pośrednio niniejsze rozporządzenie i przepisy dotyczące poszczególnych funduszy". Nie uległy również zmianie przepisy dotyczące należytego zarządzania funduszami. Każde wykorzystanie środków finansowych Unii opiera się na zasadzie gospodarności, wydajności i skuteczności, co wynika z art. 317 TFUE (będącego odpowiednikiem art. 274 Traktatu o ustanowieniu WE) i jest także utrwalone w orzecznictwie TSUE. Komisja wykonuje budżet na własną odpowiedzialność i w granicach przyznanych środków, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, zaś Państwa Członkowskie współpracują z Komisją w celu zapewnienia, aby środki były wykorzystywane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami (wyrok TSUE z 15 września 2005 r. w sprawie C-199/03 Irlandia przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich., ECLI:EU:C:2005:548). Podobnie z art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 312 z 23.12.1995, s. 1), dalej: "rozporządzenie Rady nr 2988/95" wynika, że środki kontroli przyjęte przez państwa członkowskie dla zapewnienia prawidłowości i rzeczywistej realizacji transakcji związanych z interesami finansowymi Wspólnot (takich jak transakcje finansowane przez EFRR) powinny być właściwe ze względu na charakter danego sektora i proporcjonalne do realizowanych celów. Zgodnie z motywem 65 rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013 Państwa członkowskie powinny podjąć stosowne działania gwarantujące prawidłową strukturę i funkcjonowanie swoich systemów zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodnego z prawem i prawidłowego wykorzystania EFSI (...). A zgodnie z art. 125 ust. 1 rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013 instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programem operacyjnym zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Na zasadę należytego zarządzania funduszami składa się również wprowadzenie odpowiednich procedur wyboru i kryteriów, które będą stosowane przy realizacji operacji. Wynika to wprost z art. 125 ust. 3 lit. a) rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013, który stanowi, że: "3. W odniesieniu do wyboru operacji instytucja zarządzająca: a) sporządza i, po zatwierdzeniu, stosuje odpowiednie procedury wyboru i kryteria, które: i) zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów; ii) są niedyskryminacyjne i przejrzyste; iii) uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i 8;" Podkreślenia przy tym wymaga, że zmiany wprowadzone w art. 2 rozporządzenia nr 2020/558 do rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013 nie dotyczą ww. przepisu art. 125 ust. 3 lit. a). Przy wdrażaniu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych istotne znaczenie ma również Karta praw podstawowych Unii Europejskiej (dalej: KPP), której stosowanie nie ulega zmianie. Odnośnie do stosowania KPP przy realizacji programów operacyjnych finansowanych z funduszy strukturalnych i inwestycyjnych należy przywołać Zawiadomienie Komisji – Wytyczne dotyczące zapewnienia poszanowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej przy wdrażaniu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (2016/C 269/01) - Dz.U.UE C z dnia 23 lipca 2016 r. W kontekście europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych art. 6 rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013 zawiera wymóg, aby operacje wspierane z tych funduszy były zgodne z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego i krajowego odnoszącymi się do jego stosowania. Jeżeli państwo członkowskie nie przestrzega prawidłowo postanowień KPP przy podejmowaniu działań lub środków mających na celu wykonywanie prawa UE, może to stanowić nieprawidłowość ze strony podmiotu gospodarczego (art. 2 ust. 36 RWP). Dlatego w celu zapewnienia, aby fundusze UE były wykorzystywane zgodnie z KPP, Komisja w stosownych przypadkach skorzysta ze środków, którymi dysponuje, w przypadkach, w których ma to zastosowanie, w tym zastosuje wstrzymanie biegu terminów płatności, zawieszenie płatności oraz korekty finansowe, jak również może wszcząć postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na mocy art. 258 TFUE. Obowiązek organów krajowych polegający na zapewnieniu poszanowania i ochrony praw podstawowych jest szczególnie istotny w odniesieniu do skarg dotyczących możliwego naruszenia postanowień karty, które państwa członkowskie mogą otrzymywać. Z kwestią monitorowania stosowania i wdrażania karty w państwach członkowskich wiąże się obowiązek nałożony na państwa członkowskie w wyniku art. 74 ust. 3 RWP, który dotyczy zapewnienia skutecznych rozwiązań w zakresie badania skarg dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych wnoszonych przez osoby prawne lub fizyczne. Ponadto należy zauważyć, że chociaż wytyczne te nie mają wiążącego charakteru, sądy krajowe są zobowiązane wziąć je pod uwagę w celu rozwiązania wniesionych przed nie sporów, w szczególności kiedy ułatwiają one wykładnię przepisów krajowych wydanych w celu zapewnienia ich wdrożenia lub kiedy mają na celu uzupełnienie wiążących przepisów prawa Unii (zob. podobnie wyrok Grimaldi, C-322/88, EU:C:1989:646, pkt 18; wyrok Altair Chimica, C-207/01, EU:C:2003:451, pkt 41). (wyrok z dnia 3 września 2014 r., Baltlanta, C–410/13, EU:C:2014:2134, pkt 64 i 65). Zasada zgodności operacji finansowanej z funduszy strukturalnych z prawem Unii znajduje także odzwierciedlenie w przewodnikach dla uczestników projektów o dofinansowanie. Znalazła ona również swój wyraz w akcie: "Szczegółowy Opis Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2014-2020 (SZOOP RPO WD), który wskazuje, że: "SZOOP RPO WD wynika bezpośrednio z zapisów RPO WD i jest w pełni zgodny z zapisami Programu oraz przepisami prawa unijnego i krajowego. Niniejszy dokument stanowi więc bezpośrednią kontynuację zapisów RPO WD przyjętego przez Komisję Europejską decyzją z dnia 18 grudnia 2014 r. oraz przez Zarząd Województwa Dolnośląskiego Uchwałą nr 41/V/15 z dnia 21 stycznia 2015 r." Przywołać również należy przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (niezmieniony), w którym przewidziano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Reasumując powyższy wywód Sąd stwierdza, że instytucja organizująca przedmiotowy nabór projektów do finansowania z EFRR nie została zwolniona od stosowania procedur wyboru i kryteriów, które zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów przy jednoczesnym zagwarantowaniu przestrzegania m.in. zasady równości wobec prawa, zasady proporcjonalności, zasad przejrzystości, rzetelności, bezstronności. Stan sprawy poddanej kontroli Sądu wymaga zatem dokonania oceny spornych kryteriów w kontekście przywołanych wyżej przepisów i zasad. W pierwszej kolejności istotny jest zatem cel dofinansowania. Z Regulaminu Konkursu wynika, że wyłonienie projektów, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celów RPO WD oraz celów Działania Typu 1.5 D określonych w SZOOP RPO WD, do których należy w szczególności wsparcie MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19 (pkt 2, ppkt 1). Przy czym, w sprawach nieuregulowanych w Regulaminie Konkursu zastosowanie mają odpowiednie zasady wynikające z RPO WD, SZOOP RPO WD, a także odpowiednich przepisów prawa unijnego i krajowego (ppkt 4). Przedmiotem konkursu (pkt 4 Regulaminu Konkursu) są typy projektów w ramach Osi priorytetowej 1 Przedsiębiorstwa i innowacje RPO WD 2014-2020 określone dla Działania 1.5 Rozwój produktów i usług w MŚP, Poddziałania nr 1.5.1 Rozwój produktów i usług w MŚP – konkurs horyzontalny, którego celem szczegółowym jest udzielenie wsparcia mikro, małym i średnim przedsiębiorstwom dotkniętych skutkami epidemii COVID -19 w zakresie inwestycji produkcyjno-usługowych. W ramach konkursu możliwe są do realizacji projekty dotyczące jedynie zakupu ruchomych środków trwałych (z wyłączeniem grup 0, 1, 2, 9 wg Klasyfikacji Środków Trwałych) i/albo wartości niematerialnych i prawnych. Do wydatków kwalifikowalnych zalicza się także niezbędne koszty wdrożenia zakupionych wartości niematerialnych i prawnych w związku z inwestycją (z wyłączeniem kosztów ponoszonych w ramach tzw. cross-financingu, np. szkoleń). Premiowane będą projekty, których dodatkowym efektem będzie: a) przebranżowienie Wnioskodawcy, rozumiane jako rozpoczęcie prowadzenia działalności w ramach innego działu wg klasyfikacji kodów PKD niż ten, w ramach którego wnioskodawca obecnie prowadzi działalność gospodarczą, w celu ochrony przed skutkami pandemii Covid, b) poszerzenie katalogu usług przedsiębiorstwa o nowy rodzaj usługi/ produktu, pozwalający na dywersyfikację prowadzonej działalności gospodarczej w celu ochrony przed skutkami pandemii Covid-19 - przez dywersyfikację należy rozumieć wprowadzenie w przedsiębiorstwie produktu/usługi, która dotychczas nie była oferowana w przedsiębiorstwie; znaczne ulepszenie produktów/usług dotychczas oferowanych nie spełnia warunku dywersyfikacji. W zakresie lit. a i b, spełnienie kryteriów będzie weryfikowane przed rozliczeniem wniosku o płatność końcową w oparciu o aktualną ofertę przedsiębiorstwa lub inne źródło informacji o wprowadzeniu nowego produktu/usługi (np. wydruk ze strony internetowej, folder reklamowy) oraz – w przypadku przebranżowienia związanego z wpisem nowego PKD do rejestru – na podstawie wpisów w rejestrach CEIDG, KRS lub REGON w przypadku spółek cywilnych - w przypadku rozszerzenia oferty o nową usługę lub ulepszenia produktu/usługi dotychczas oferowanych - na postawie oświadczenia beneficjenta. Nie może też ujść uwadze, że zgodnie z SZOOP RPO WD w ramach działania 1.5 przewidziano wsparcie dla dolnośląskich MŚP w związku z epidemią COVID-19, w tym przedmiotowy typ 1.5.D – wsparcie dla MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19, gdzie celem wsparcia może być utrzymanie zatrudnienia oraz płynności finansowej przedsiębiorstwa, poprzez finansowanie kapitału obrotowego (dopuszcza się ukierunkowanie wsparcia na branże szczególnie dotknięte skutkami epidemii COVID-19) oraz dywersyfikacja działalności i działania rozwojowe przedsiębiorstwa, w tym również zmiana profilu działalności (np. przebranżowienie, wprowadzenie systemu pracy zdalnej, sprzedaży on-line itd.), utrzymanie zatrudnienia, poprawienie wydajności procesu produkcyjnego przedsiębiorstwa lub procesu świadczenia przez nie usług (...). Niewątpliwie cel konkursu wpisuje się we wskazany typ działania opisany w SZOOP RPO WD oraz odpowiada regulacjom prawnym związanym z przeciwdziałaniem skutkom COVID-19 w przedmiotowym zakresie. Z kolei, tak określonym celom (w tym celom szczegółowym) - zgodnie z art. 125 ust. 3 lit. a) rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013 oraz zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - winny być przypisane procedury wyboru i kryteria, które winny zapewnić osiągnięcie tych celów z zachowaniem m.in. zasad przejrzystości, niedyskryminacyjnego charakteru, proporcjonalności. Analiza dokumentacji konkursowej prowadzi do wniosku, że warunek ten został również spełniony i odpowiada ww. zasadom. Zgodnie bowiem z pkt 9 Regulaminu Konkursu oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje Komisja Oceny Projektów (dalej: KOP) w oparciu o "Kryteria wyboru projektów w ramach RPO WD 2014-2020", zatwierdzone Uchwałą nr 163/21 z dnia 13.05.2021 r. Komitetu Monitorującego RPO WD 2014-2020 (obowiązującymi dla tego naboru). Procedury związane z wyborem projektów do dofinansowania obejmują okres od momentu zgłoszenia projektu do dofinansowania do jego wybrania do dofinansowania lub odrzucenia. W świetle pkt 14 Regulaminu Konkursu IP dokona wyboru wniosków o dofinansowanie projektu na podstawie zatwierdzonych Uchwałą Nr 163/21 Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Dolnośląskiego 2014-2020 z dnia 13.05.2021 r. "Kryteriów wyboru projektów w ramach RPO WD 2014-2020 stanowiących zał. 3 do SZOOP RPO WD (dostępny jest na stronie internetowej IP), a wyciąg z Kryteriów wyboru projektów dla Działania 1.5, Podziałania 1.5.1, typu 1.5 D stanowi załącznik nr 2 do Regulaminu". Przyjęto, że tylko wniosek: - który spełnił wszystkie kryteria obligatoryjne, - który w ramach kryteriów merytorycznych uzyska co najmniej 12 punktów możliwych do uzyskania za kryteria merytoryczne, otrzyma pozytywną ocenę. Podkreślenia zaś wymaga, że KOP działa w oparciu o publicznie i powszechnie dostępny Regulamin pracy. Ww. Załącznik nr 2 do Regulaminu Konkursu w części: "Kryteria merytoryczne do poddziałania 1.5.1, schemat 1.5.D (konkurs dotyczący zakupu ruchomych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych)" w pkt 3 określa kryterium: "Zasadność i adekwatność wydatku", a w pkt 4 – "Logika interwencji projektu". Precyzyjnie określono definicję tego kryterium. Wskazano, że w ramach kryterium będzie sprawdzane, czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowane w ramach projektu są konieczne do osiągnięcia jego celów oraz czy proponowana wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań. KOP może rekomendować korektę kosztów kwalifikowalnych poszczególnych projektów do wysokości 10% ich łącznej wartości i dopiero pod tym warunkiem uznać kryterium "Zasadności i adekwatność wydatków" za spełnione. Rekomendacja korekty kosztów kwalifikowalnych do wysokości 10% oznacza sytuację, w której członkowie KOP uznają, że określony wydatek nie jest wydatkiem koniecznym do osiągnięcia celów projektu lub jego wysokość nie jest adekwatna do zaplanowanych działań. Powoduje to w przypadku zakwestionowania: a) zasadności wydatku, obniżenie wydatków kwalifikowanych o całkowitą wartość kwalifikowaną niezasadnego wydatku b) adekwatności wydatków, obniżenie wydatku kwalifikowanego o nieadekwatną, zakwestionowaną wartość wydatku. Korekta kosztów kwalifikowalnych poszczególnych projektów powyżej 10% ich łącznej wartości stanowi podstawę do uznania kryterium "Zasadności i adekwatność wydatków" za niespełnione. Zawarto tam również wskazania dotyczące oceny zasadności wydatków i oraz oceny adekwatności wydatków. W ramach kryterium adekwatności wydatków ocenić należy również racjonalność wydatków, tj. czy wysokość poszczególnych wydatków została prawidłowo i rzetelnie oszacowana (tj. czy wydatki nie zostały zawyżone). Adekwatność wydatków oznacza, że wysokość zaproponowanej ceny ma odzwierciedlenie w efektach, jakie przyniesie projekt, a cel, który ma być osiągnięty za pomocą danego wydatku, jest optymalnie pod względem kosztowym zaplanowany. Analiza adekwatności wydatków odpowiadać ma na takie zagadnienia jak to, czy cel jest racjonalnie zaplanowany (tj. czy nakłady nie są wyższe od potencjalnych efektów) oraz czy cel może być osiągnięty z nakładów o niższej wysokości bądź w węższym zakresie rzeczowym. Z kolei w kryterium "Logika interwencji projektu" wskazano, że w ramach kryterium będzie sprawdzane, czy zależność między zadaniami, produktami i rezultatami jest spójna i logiczna. W opisie znaczenia obu spornych kryteriów wskazano, że są to kryteria obligatoryjne (spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania). Niespełnienie kryterium oznacza odrzucenie wniosku. Zgodnie z pkt 9 Regulaminu Konkursu do oceny merytorycznej zostaną dopuszczone wnioski o dofinansowanie po uzyskaniu pozytywnego wyniku oceny formalnej, a ocena merytoryczna przeprowadzana jest w terminie do 55 dni kalendarzowych od dnia zakończenia oceny formalnej wszystkich złożonych w danym naborze wniosków. Odbywa się w ramach KOP i obejmuje ocenę spełniania kryteriów merytorycznych zatwierdzonych przez KM RPO WD 2014-2020. Ocena merytoryczna dokonywana jest z zachowaniem zasady "dwóch par oczu". Ocena niektórych kryteriów merytorycznych punktowych odbywa się na podstawie oświadczeń Wnioskodawcy/partnerów projektu lub zapisów wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami. W przypadku niespełnienia któregokolwiek z kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, projekt jest negatywnie oceniany. W takiej sytuacji DIP przekazuje Wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt i/lub informacji o niespełnieniu kryteriów merytorycznych wyboru projektów. Ww. informacja zawiera dodatkowo pouczenie o możliwości wniesienia protestu do właściwej instytucji. Osoba oceniająca w trakcie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie oraz załączników ma możliwość jednokrotnego wystąpienia z wnioskiem o: ▪ uzyskanie dodatkowych wyjaśnień ze strony Wnioskodawcy, jeśli wystąpiły wątpliwości, co do zapisów zawartych we wniosku o dofinansowanie; ▪ ponowną ocenę formalną projektu – w przypadku wątpliwości, co do spełnienia przez projekt kryteriów formalnych; ▪ uzyskanie opinii innego eksperta ( w przypadku projektu skomplikowanego, łączącego różne dziedziny specjalistycznej wiedzy. W takiej sytuacji termin na przeprowadzenie oceny zostaje wstrzymany do czasu wpływu wyjaśnień/zakończenia ponownej oceny/uzyskania opinii innego eksperta. Mając na względzie powyższe, w ramach konkursu przewidziano i procedury wyboru, i kryteria, które Sąd ocenia jako zapewniające osiągnięcie celu dofinansowania z zachowaniem ww. zasad przewidzianych w prawie unijnym i krajowym. W sprawie sporna jest ich realizacja w zakresie spełnienia dwóch spornych kryteriów: "Zasadność i adekwatność wydatków" oraz "Logika interwencji projektu". Nie jest sporne, że zgłoszony do oceny projekt skarżącej spełnia część kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków", tzn. wskazany we wniosku o dofinansowanie wydatek na zakup ruchomego środka trwałego jest zasadny, by zaplanowane działania strony zostały wdrożone. Spór dotyczy spełnienia drugiego warunku tego kryterium, tj. adekwatności wydatków do wdrożenia zaplanowanych działań. Kryterium w tym zakresie obejmuje trzy elementy, które podlegają ocenie najpierw w kontekście przytoczonych wyżej przepisów i zasad: – pierwszy dotyczy oceny, czy proponowana wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań, czyli ocena, czy wysokość poszczególnych wydatków została prawidłowo i rzetelnie oszacowana (tj. czy wydatki nie zostały zawyżone); analiza ta odpowiadać ma na takie zagadnienia jak to, czy wysokość zaproponowanej ceny ma odzwierciedlenie w efektach, jakie przyniesie projekt, a cel, który ma być osiągnięty za pomocą danego wydatku, jest optymalnie pod względem kosztowym zaplanowany – drugi związany jest z jego weryfikacją, której dokonuje Komisja Oceny Projektów zgodnie z zasadą "dwóch par oczu" w oparciu o przedstawioną w konkursie dokumentację, a także w oparciu o wyjaśnienia wnioskodawcy - w razie wątpliwości co do zapisów zawartych we wniosku, a także w oparciu o opinię innego eksperta w przypadku projektu skomplikowanego, łączącego różne dziedziny specjalistycznej wiedzy; – trzeci dotyczy wagi kryterium i przyjętego sposobu weryfikacji - obligatoryjność spełnienia i brak możliwości korekty. Analiza tych trzech aspektów ww. części kryterium merytorycznego prowadzi do wniosku, że odpowiadają one przepisom i zasadom prawa unijnego i krajowego w kontekście sprawy. Skarżąca we wniosku o dofinansowanie wskazała, że projekt pn. "[...]" ma w założeniu dywersyfikację bieżącej działalności firmy poprzez wprowadzenie nowej usługi, mającej na celu poprawę płynności finansowej przedsiębiorstwa. Nie ma zatem wątpliwości, że cel projektu wpisuje się w cel szczegółowy wsparcia (działania 1.5. typ 1.5.D). Zamiarem skarżącej jest zakup środka trwałego – pojazdu turystycznego na wynajem – busa 7 osobowego typu VIP, promującego turystykę rodzinną, co przy obecnych uwarunkowaniach epidemicznych jak również oczekiwaniu społecznym na różnego rodzaju formy wypoczynku wydaje się właściwym i celowym. Projekt realizowany byłby na terenie województwa [...] promując walory turystyczne. Celem strategicznym jest poszerzenie katalogu usług przedsiębiorstwa o nowy rodzaj usługi pozwalający na dywersyfikację prowadzonej działalności gospodarczej w celu ochrony przed skutkami pandemii COVID-19. W szacunkowym planie finansowy projektu podała kwotę ogólną wydatku 398 500 zł, a wnioskowane dofinansowanie – 318 800 zł. Cenę wynajmu busa skarżąca określiła na kwotę 550 zł w 2022 r., która wzrasta w kolejnych latach wskutek uwzględnienia waloryzacji i inflacji. Przyjęła, że wynajem będzie trwać ok. 120 dni w roku. W kryteriach technicznych pojazdu skarżąca określiła m.in. moc silnika - min. 220 KM, konfiguracja osi – 4x4, liczba miejsc – 6/7, tapicerka skórzana, otwierany szklany dach, otwierana oddzielnie szyba tylna. W uzasadnieniu potrzeb inwestycyjnych strona wskazała kryterium techniczne: pojazd nowy typu BUS, zastosowanie dla 6-7 osób, przystosowany na wynajem turystyczny lub na przewóz osób VIP. W kryterium ekonomicznym podała, że wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia działań, poziom cen zakupu jest porównywalny do średniej w tego typu pojazdach, jakość produktu powyżej średniej na rynku, cena rynkowa za wynajem waha się średnio w granicach 550 zł/doba, co przy ostrożnym planowaniu wynajmu na 120 dni w roku pozwala zwiększyć przychód do ok. 66 000 zł. W kryterium funkcjonalnym wskazała m.in., że wg oceny i analizy rynkowej, biorąc pod uwagę specyfikę firmy, środek trwały jest niezbędny i wyjątkowo skuteczny dla osiągnięcia celu – dywersyfikacji przychodów. Skarżąca nie przedstawiła dokumentacji na poparcie ceny opisanego pojazdu. Z wniosku nie wynika też, z jakich powodów skarżąca wnioskuje o zakup pojazdu o opisanych parametrach. Słusznie organ przyjął, na podstawie wniosku o dofinansowanie i przedstawionej przez skarżącą dokumentacji konkursowej, że wydatek w kwocie 398 500 zł na zakup busa 6-7 osobowego z napędem na cztery koła i o zwiększonej mocy silnika nie jest adekwatny do wdrożenia usługi najmu tego pojazdu w celach promocji walorów turystycznych regionu. Argumentacja strony w zakresie wykorzystywania pojazdu także w celu przewozu osób VIP nie ma żadnego odniesienia i oparcia w dokumentacji konkursowej. Wbrew argumentacji skargi, taki rodzaj planowanych działań – turystyka rodzinna - wynika z wniosku o dofinansowanie i jest wiążący przy ocenie spełnienia spornego kryterium. Temu celowi ma służyć zakup pojazdu. Jednocześnie, organ nie wykluczył, że skarżąca może ten pojazd wykorzystywać także w działalności podstawowej, tj. do przewożenia osób VIP nie tylko w celach turystycznych, gdzie standard pojazdu (jakość usługi najmu) ma znaczenie dla skuteczności pozyskania klientów typu VIP. Przedsięwzięcie to nie zostało jednak podjęte we wniosku o dofinansowanie, na co słusznie powołał się organ. Późniejsze – w proteście, a następnie w skardze –uzupełnienie i uzasadnienie zakresu usługi (nie tylko turystyka rodzinna), która ma być realizowana za pomocą pojazdu objętego wnioskiem o dofinansowanie, jest niedopuszczalne. Dokumentacja konkursowa nie daje żadnych podstaw, by opiniujący mogli powziąć wątpliwość co do planowanych działań opisanych przez skarżącą we wniosku o dofinansowanie, tj. wynajem busa 7 osobowego typu VIP promującego turystykę rodzinną na terenie województwa [...]. Wskazanie we wniosku (uzasadnienie potrzeb inwestycyjnych), że pojazd ma być przystosowany na wynajem turystyczny lub na przewóz osób VIP w kontekście jasno opisanego celu projektu oraz przy braku uzasadnienia w zakresie przewozu osób VIP w ramach podstawowej działalności skarżącej (działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów) nie pozwala na wniosek, że celem projektu jest również wynajem busa na rzecz tej kategorii klientów, a już zwłaszcza, że to właśnie ten zakres usługi ma zasadniczy, decydujący wpływ na parametry techniczne i funkcjonalne pojazdu zgłoszonego do dofinansowania. Prawidłowo zatem IZ ocenił, że ze względu na obszar, na którym świadczona ma być zaplanowana usługa, uzasadnione są parametry pojazdu odnoszące się do napędu na cztery koła i mocy silnika. Pozostałe szczególnie wysokie wymogi dla pojazdu opisane we wniosku nie zostały jednak uzasadnione, a cel wykorzystania tego pojazdu – usługi turystyki rodzinnej – nie uzasadnia ich racjonalnie. Zasadny jest zatem wniosek organu, że wysokość wydatku została prawidłowo i rzetelnie oszacowana (tj. czy wydatki nie zostały zawyżone). Cel projektu – planowana usługa mająca zdywersyfikować dotychczasową działalność strony i w konsekwencji przyczynić się do poprawy płynności finansowej przedsiębiorstwa dotkniętego skutkami COVID-19 – może zostać osiągnięty poprzez zakup pojazdu o niższych standardach i niższej cenie, niż wynikający z opisu we wniosku: jeden z najdroższych pojazdów klasy premium/lux (tylko jeden jest droższy w ofercie dealera), na co wskazywały oba organy. Przy czym nawet z uwzględnieniem na etapie protestu parametru napędu 4x4 i mocy silnika 220 KM, już oceniający wskazali, że pojazd taki jest dostępny za połowę ceny proponowanej we wniosku o dofinansowanie, powołując się w tym zakresie na konkretne źródło informacji. Uzasadniony jest w tym kontekście wniosek ponownej oceny wniosku o dofinansowanie, że wydatek nie jest adekwatny. Planowana cena z tytułu usługi najmu pojazdu nie jest realna do osiągnięcia, a koszt jej wdrożenia nie jest optymalny. Popyt na usługi przewozu rodzinnego przy założeniu, że na teren województwa przyjeżdża rodzina bez samochodu, ale również na przewóz VIP-ów w przy braku jakiegokolwiek opisu i uzasadnienia tej oferty w ramach celu projektu względem - jest przeszacowany we wniosku, a strona nie uzasadniła potrzeby zakupu samochodu 7-osobowego w tak bogatym wyposażeniu. Uzasadniona jest tez w sprawie ocena organu, że także drugi ze spornych kryteriów nie został w sprawie spełniony. Zależność między zadaniami, produktami i rezultatami nie jest spójna i logiczna. Ocena w tym zakresie nie może abstrahować od adekwatności wydatku. Dla osiągnięcia rezultatu w postaci wprowadzenia do oferty przedsiębiorstwa strony usługi najmu opisanego we wniosku pojazdu w celach promocji turystyki rodzinnej oraz przewozu osób VIP (bez uzasadniania związku lub jego braku z tą usługą) nie jest konieczna realizacja zadania polegającego na zakupie jednego z najdroższych modeli w ofercie producenta tzw. klasy premium. Nie ma zatem spójności i brak jest logiki we wdrożeniu działania strony z proponowanym wydatkiem. Sąd nie ma wątpliwości, biorąc pod uwagę wskazane zasady oraz przyjęte w konkursie kryteria i sposób ich weryfikacji, że ocena spełnienia tego kryterium została przeprowadzona poprawnie. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Przypomnienia wymaga treść art. 4 ust. 8 rozporządzenia ogólne nr 1303/2013 - stanowiącego podstawę prawną konkursu, którego sprawa dotyczy - państwa członkowskie przestrzegają zasady należytego zarządzania finansami, zgodnie z art. 33, art. 36 ust. 1 i art. 61 rozporządzenia finansowego. Ponadto IZ ma obowiązek stosować podstawową zasadą ochrony interesów finansowych Unii (art. 325 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej), której wyrazem są określone w art. 73 rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013 obowiązki w zakresie zarządzania dzielonego (zarządzanie programami) w związku z art. 4 ust. 7 i 8. Sąd nie dostrzega, by w sprawie weryfikacja warunków w ramach kryteriów konkursu była dokonana wadliwie, a procedura wyboru i kryteria nie były znane wnioskodawcom bądź mogły budzić wątpliwości. W sprawie został dochowane zasady z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 125 ust. 3 rozporządzenia ogólnego nr 1303/2013. Zrealizowane zostały zasady przejrzystości, równego traktowania oraz równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (wynikające z prawa unijnego oraz z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd, że reguły wyboru projektów powinny być jasne i jednoznaczne, określające w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy realizacji, stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla podmiotów czy organów je stosujących lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 404/16, dostępny w CBOSA). Takiej wady jednak Sąd w sprawie nie stwierdził. Nie jest przy tym uzasadniona argumentacja strony oparta na zarzucie nieskorzystania przez organy z możliwości zwrócenia się do skarżącej o wyjaśnienie wątpliwości. Możliwość taka wynika z pkt 9 Regulaminu Konkursu. Jak już jednak Sąd wskazał, treść wniosku o dofinansowanie nie skłaniała do powzięcia wątpliwości co do zapisów zawartych we wniosku. Jednocześnie, wyjaśnienie zapisów nie może stanowić podstawy uzupełnienia wniosku, bowiem prowadziłoby to do naruszenia zasady równego startu w konkursie i równego traktowania jego uczestników. Jeśli natomiast strona miała wątpliwości, jak szczegółowe mają być informacje lub uzasadnienie wniosku, miała wątpliwości co do rozumienia warunków konkursu, mogła skorzystać z instrumentów temu służących, np. zapytania, czego nie uczyniła. Z kolei, podniesiony na rozprawie zarzut dotyczący możliwości zastosowania 10% korekty kosztów kwalifikowalnych po uwzględnieniu w wyniku protestu niektórych parametrów technicznych pojazdu, Sąd ocenił jako niezasadny. Z dokumentacji konkursowej (opinii oceniających) wynika, że parametry takie zostały wzięte pod uwagę już na etapie pierwszej (przed wniesieniem protestu) oceny wniosku w oparciu o kryterium "Zasadność i adekwatność wydatku". Opiniujący uznali wówczas, że korekta kosztów kwalifikowalnych przekraczałaby 10% ich wartości. Nie ma wątpliwości, że zarówno ocena na pierwszym etapie, jak i ocena po proteście dotyczy w tym zakresie pojazdu opisanego przez skarżącą we wniosku, z podanymi w nim parametrami technicznymi. Jak Sąd już wskazał, zgodnie z Załącznikiem nr 2 do Regulaminu Konkursu (definicja kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków" KOP może rekomendować korektę kosztów kwalifikowalnych poszczególnych projektów do wysokości 10% ich łącznej wartości i dopiero pod tym warunkiem uznać kryterium "Zasadności i adekwatność wydatków" za spełnione. Rekomendacja korekty kosztów kwalifikowalnych do wysokości 10% oznacza sytuację, w której członkowie KOP uznają, że określony wydatek nie jest wydatkiem koniecznym do osiągnięcia celów projektu lub jego wysokość nie jest adekwatna do zaplanowanych działań. Trzeba przypomnieć, że konkurs w celu wyłonienia projektu do dofinansowania ze środków unijnych nie ma charakteru postępowania administracyjnego. Ocena spełnienia kryteriów wyboru projektu ma być przeprowadzona zgodnie z zasadą przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równego dostępu wnioskodawców do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady tej oceny, w tym przypadek 10% korekty kosztów kwalifikowalnych, został w dokumentacji Konkursu jasno opisany. Według oceniających oraz IZ taka korekta przekroczyłaby próg 10%, co wynika z dokonanego przeglądu ofert przez oceniających oraz ich doświadczenia (które warunkuje w ogóle pełnienie funkcji w KOP). Z kolei brakiem skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek danych w tym zakresie, które ocenę tę by dyskwalifikowały. Z art. 44 ust. 2 ustawy wdrożeniowej wynika obowiązek określenia regulaminu pracy KOP. Z Regulaminu Pracy KOP w IP (dostępny na stronie IP) wynika, że obowiązek uzasadnienia dotyczy rekomendowania korekty (§ 12). Brak jest jakichkolwiek przesłanek prawnych, by obciążać organy obowiązkiem szczegółowego uzasadnienia braku zastosowania korekty. Organy również w tym zakresie związane są zasadą ochrony interesów finansowych Unii oraz zasadą należytego zarządzania finansami. Stąd priorytet ma szczegółowe uzasadnienie przyznania dofinansowania mimo niespełnienia kryterium w pewnej części, co podlega kontroli. Natomiast wnioskodawcy nie służy roszczenie o dokonanie korekty, chyba że prowadziłoby to do nierównego traktowania wnioskodawców. Sprawa poddana kontroli Sądu nie daje jednak podstaw, by kwestionować ponowną ocenę wniosku w granicach kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków". W sprawie nie doszło zatem do naruszenia prawa, w tym zasad, które w polskim porządku prawnym zostały ujęte w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Organ działając w zgodzie z zasadą przejrzystości i rzetelności dokonał właściwej oceny spełnienia spornych kryteriów. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2) ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.