III SA/Wa 2767/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. S. z 6 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić zażalenie

Skarżąca M. S. pismem z 6 stycznia 2017 r. złożyła zażalenie "do Naczelnego Sądu Administracyjnego" przedstawiając argumenty dotyczące złożonej skargi w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Pismem z 13 stycznia 2017r.Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia i wskazanie: zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie, podanie zwięzłego uzasadnienia zażalenia oraz złożenie odpisu zażalenia. Skarżąca została także wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie Skarżąca otrzymała 18 stycznia 2017 r. (k. 42 akt sądowych). Jednakże Skarżąca braków formalnych zażalenia nie uzupełniła. Pismem z 22 stycznia 2017 r. Skarżąca wskazała jedynie, że zwraca się do "Wójta o umorzenie za odpady". Wskazała także, że nie ma z czego zapłacić 100 zł wpisu od zażalenia gdyż choruje i nie ma na leki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako: P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Jest to obligatoryjny wymóg ustawowy. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ (art. 32 P.p.s.a.). Niewątpliwie zażalenie, jest pismem, którego odpisy należy doręczyć stronie przeciwnej. Podobnie jak w przypadku skargi, również brak odpisu zażalenia może być brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie zażaleniu prawidłowego biegu, który nie może być uzupełniony przez sporządzenie odpisów przez sąd (vide: postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2015 r., I OZ 111/15). Stosownie natomiast do przepisu art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tego środka odwoławczego. W niniejszej sprawie Skarżąca została wezwana w sposób prawidłowy do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, a wezwanie to doręczono Skarżącej 18 stycznia 2017 r. Skarżąca jednak nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, tj. nie wskazała zaskarżonego postanowienia, nie zawarła wniosku o jego zmianę lub uchylenie, nie podała zwięzłego uzasadnienia zażalenia oraz nie złożyła odpisu zażalenia. Ponadto Skarżąca nie uiściła wpisu należnego od zażalenia, argumentując, że nie posiada środków. Jednakże skoro Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia i z tego powodu podlega ono odrzuceniu to wniosek o przyznanie prawa pomocy nie podlegał rozpoznaniu jako bezprzedmiotowy. Wskazać również należy, że od postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 nie pobiera się wpisu (art. 220 § 4 P.p.s.a.). W sprawie zatem nie istnieją koszty do których uiszczenia Skarżąca będzie zobowiązana. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.