III SA/Wa 2388/15

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 27/10/2017 r po rozpoznaniu wniosku R. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]/7/2015 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2009 r. p o s t a n a w i a odmówić Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. 2) Skarżący R. J. (dalej także jako "Strona") wnioskiem zawartym na formularzu PPF z 16/10/2017 r., a uprzednio w piśmie z 19/9/2017 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jego zdaniem, postępowanie przed sadem generuje koszty jedynie po stronie Skarżącego, a nie organów. Posiada 2 ha ziemi rolnej. Jego sytuacja finansowa nie umożliwia mu wygospodarowania należności z tytułu kosztów sądowych z posiadanych zasobów (18 tys gotówki, 700 tys. na rachunkach bankowych, 200 tys ulokowanych w papierach wartościowych). Miesięczny dochód gospodarstwa domowego to niespełna 17 tys., zł. Skarżący pomimo doręczenia. Wezwania, za wyjątkiem złożenia formularza, nie wykonał go, także w odniesieniu do przedłożenia deklarowanego w piśmie z 16/10/2017 r. rozliczenia PIT. 3) Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej – zwłaszcza w obliczu możliwych nakładów o niebagatelnej wysokości na nieruchomość rolną, jednakże bez złożenia wszystkich informacji i dokumentów wymienionych w doręczonych Skarżącemu wezwaniach, czyli bez konkretnych wartości liczbowych i "ekonomicznych" nie może – z korzyścią dla Strony – ocenić jej oświadczeń. Co więcej, brak jest przesłanek – w braku złożenia dodatkowych informacji o ciążących na nim zobowiązaniach– że Skarżący nie jest w stanie uiścić wymaganych kosztów sadowych z posiadanego w gospodarstwie domowym dochodu. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.