III SA/Wa 2061/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2021 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia odrzucić skargę

Postanowieniem z [...] czerwca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z urzędu sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w swojej decyzji z [...] maja 2021 r. wydanej w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta W. z [...] kwietnia 2018 r. ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. W postanowieniu zamieszczono prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie doręczono stronie w dniu 28 czerwca 2021 r. Pismem z 2 lipca 2021 r. strona wniosła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019.2325, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Skarżący nie wyczerpał w niniejszej sprawie właściwego toku instancji przed organami podatkowymi. Na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki przysługuje bowiem zażalenie, na podstawie art. 215 § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie prawidłowo pouczyło stronę o możliwości zaskarżenia omawianego postanowienia poprzez złożenie zażalenia. Strona nie złożyła zażalenia na powyższe postanowienie. Złożyła natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na tle powyższego Sąd stwierdza, że wniesiona na obecnym etapie skarga jest przedwczesna. Dopiero rozpoznanie przez organ drugiej instancji zażalenia otwiera możliwość wniesienia skargi do tut. Sądu w omawianym przedmiocie. W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdzając, że skarga z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.