III SA/Wa 1287/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi I.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010r. oraz w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 maja 2017r. odrzucił skargę I.Z. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2016r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010r. oraz w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011r. z powodu wniesienia jej z przekroczeniem ustawowego terminu. Skarżąca pismem z 13 czerwca 2017r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wskazaną powyżej decyzję, wskazując, że błędnie obliczony termin złożenia skargi przez przyjęcie, że styczeń jest miesiącem liczącym 30 dni, wynikał z trudnej sytuacji rodzinnej i domowej oraz złego stanu [...] 17-letniego syna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi, jak wskazuje sama Skarżąca, było skutkiem błędnego obliczenia terminu do jej złożenia. Odnotować przy tym należy, że jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Skarżąca została prawidłowo pouczona o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Tym samym w celu ustalenia, kiedy mija termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, należy obliczyć trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżonego aktu, pomijając ten dzień, a ostatni dzień z ww. trzydziestu będzie ostatnim na wykonanie tej czynności. W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącej 23 stycznia 2017r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 22 lutego 2017r. Skoro więc Skarżąca wniosła ją w dniu następnym, tj. 23 lutego 2017r., uchybiła terminowi do wniesienia skargi, co było wynikiem błędnego obliczenia przez nią terminu, a więc – nastąpiło z winy Skarżącej. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w zakresie braku winy w niedochowaniu terminu. Sąd, z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.